ملا حسنی در کانادا

ماهواره نخورد توی سرت:

2009-02-15T17:39:00.000-05:00

آخه بگو آبت نبود٬ نانت نبود٬ ماهواره پرتاب کردنت چی بود؟ بر اساس اطلاع وارده ماهواره امید ممکن است همین روز‌ها بخورد توی سرمان. مشکل کم داشتیم؟ این هم اضافه شد. حالا باید برویم توی بیابان٬ نماز نیفتادن ماهواره بخوانیم.
من نمی‌دانم سری که درد نمی‌کند را چرا باید عمامه پیچید؟

آخه تو که هنوز بعد از سی سال٬ وارد کننده گندم هستی داشتن ماهواره به چه درد تو میخورد؟ راست میگی برو جلوی افزایش قیمت نان را بگیر. برو چند تا پالایشگاه درست بکن که اینقدر نفت خام را نفروشی و بنزین وارد کنی. برو یک فکری به حال تامین گاز بکن که به ترکمنستان اینقدر باج ندهی. برو بجای اینکه میلیون‌ها دلار خرج خرید موشک و ماهواره از چین و کره شمالی و روسیه کنی٬ چند تا کارگاه و کارخانه درست کن که جوان‌ها مشغول به کار شوند و اینقدر دنبال کارهای خلاف و اعتیاد و دزدی نروند.

به شتر گفتند چرا گردنت کج است . گفت: چه چیزم مثل آدم است که این یکی درست باشد؟

2009-01-21T23:51:00.000-05:00

2008-09-29T08:06:00.001-04:00

نحوه اداره نانوایی در جمهوری اسلامی:

فرض کنید روزی قرار شود جهت سنجش میزان قابلیت و توانایی مدیریت مسولین مملکت٬ بیایند دو تا نانوایی سنگکی را بدهند به دو جناح سیاسی و ببینند کدام‌یک از آنها عرضه اداره یک نانوایی معمولی را دارند و آنوقت اداره یک کشور هفتاد میلیونی را به آنها بسپارند.

نانوایی سنگکی تحت مدیریت جناح اقتدارگرا:
این نانوایی یک خمیرگیر مادام العمر دارد بنام سید‌ علی. یک آدم مغرور و یک دنده و خودرای. موقع درست کردن خمیر اصلا اصول بهداشتی را رعایت نمیکند. از توالت که بیرون می‌آید دستش را با آب و صابون نمی‌شوید. با همان دستهای آلوده می‌رود خمیر درست میکند. کسی جرات نمیکند به او اعتراض کند. یک بار یکی از مشتریها به او اعتراض کرده بود که مرد حسابی چرا توی طغار خمیر٬ اخ تف میکنی؟
به محض اینکه این حرف از گلوی آن مشتری بینوا بیرون آمد ناگهان شاطر و خمیرگیر و پادوهای نانوایی وعده‌ای از مشتریهای کج اندیش ریختند سر او بدبخت بیچاره. اینقدر او را زدند که حرفش را پس گرفت. الان میگه: نان بدون اخ تف مقام رهبری را نمیشه خورد. باید حتما اخ تف ایشان تویش باشد.

این نانوایی همه چیزش دروغی و جعلی است. مثلا با فتوشاپ یک کاغذی را درست کرده‌اند به نام جواز کسب مغازه و آن را زده‌اند روی دیوار.
این نانوایی ساعات کار مشخصی ندارد. هر وقت دلشان بخواهد کار میکنند و هر وقت دلشان بخواهد آنرا می بندند. هر روز بهانه‌ای دارند.
یکروز می‌بینی نانوایی را تعطیل کرده‌اند و همه شان نشسته‌اند جلوی مغازه سیگار میکشند. به مشتریها میگویند: امروز پخت نداریم.
چرا؟ چون آرد نداریم. سهمیه آردمان را فرستادیم برای برادران وخواهران فلسطینی.

یکروز باز پخت نمیکنند و به مردم میگن برق نیست. امسال خشکسالی شده برق نداریم. باید برق هسته‌ای داشته باشیم تا نانوایی پخت کند.

خلاصه هرروز یک چیزی را بهانه میکنند. یکروز را بخاطر وفات فلان امام و روز دیگر را بخاطر تولد امام بعدی و همینطور...

تازه اون روزهایی هم که میخواهند خیر سرشان پخت کنند٬ خون به جیگر مشتری‌ها میکنند. مثلا میگن صف آقایون با صف خانمها باید جدا باشه. خانمها نباید خوشگل باشند. اصلا یک تابلویی انجا نصب کرده‌اند که رویش نوشته: از دادن نان به خانمهای بد حجاب معذوریم.
صف را به دو قسمت تقسیم کرده‌اند: خودی و غیرخودی.
زرت زرت٬ هرچی آدم ریشوی زهوار دررفته هست یکی یکی میان نانوایی و یکراست میرن کنار شاطر. یک خوش و بشی با شاطر میکنند و یک چیزهایی درگوشی بهم میگن و میخندند. شاطر چند تا نان سفارشی برای آنها کنار میگذارد. جیک مردم درنمی‌آید.

این نانوایی یک شاگردی دارد به نام محمود. اعجوبه‌ای است. تنها دلخوشی مشتریها خندیدن به حرکات و رفتار این شاگرد نانوایی است. محمود میگه امام زمان این نانوایی را اداره میکنه.

نانوایی سنگکی تحت مدیریت اصلاح‌طلبان:
تجربه نشان داده این گروه٬ همین که مدیریت نانوایی را بعهده میگیرند٬ درب نانوایی را می‌بندند و خودشان هم میروند توی نانوایی جناح اقتدارگرا.

2008-04-12T22:16:00.001-04:00

یادش بخیر٬ زمانی که رئیس ناسا بودم:

توی ایران که بودم٬ مرتب از اطرافیان می شنیدم همه افرادی که به خارج رفته اند شغل خوبی پیدا کرده اند و پول هنگفتی میگیرند و اوضاع زندگی‌ شان حسابی توپ توپ شده.

شنیده بودم که همه دانشمندان و متخصصین ایرانی جذب مراکز تحقیقاتی مهم امریکا میشوند. اصلا همین تکنولوژی و پیشرفت خارجی‌ها را که می بینید همه بخاطر جذب جوانان ایرانی است و اگر ایرانی‌ها یک روز قهر کنند و سر کار نروند٬ همه سفینه های فضایی از مدار خارج میشوند و به زمین سقوط میکنند.
خلاصه درد سرتان ندهم با خودم گفتم ما هم که خودمان سرتا پا نبوغ هستیم و خلاقیت و هوش و ذکاوت از سر و رویمان می باردبهتر است بیاییم خارج و جذب مراکز تحقیقاتی مهم دنیا شویم. هرچی باشد چند کلاس درس خوانده‌ایم و مدرکی داریم. حتما بمحض اینکه از هواپیما پیاده شویم٬ یا مدیر کارخانه مرسدس بنز آلمان میشویم و یا رئیس سازمان فضانوردی امریکا(ناسا).
خلاصه با این هدف و انگیزه به خارج آمدیم.
خوشبختانه توی هواپیمایی که به مقصد تورنتو پرواز میکرد با یک هموطن عزیزی آشنا شدم که از سالیان قبل مقیم کانادا شده بود و اطلاعات خوبی در باره زندگی و کاریابی در خارج داشت.
موقع خداحافظی از او پرسیدم که آیا میداند آدرس ناسا کجاست؟ میخواهم بروم آنجا کار کنم
آن هموطن عزیز لبخندی زد و گفت من خودم هم توی ناسا کار میکنم و اگر بخواهی تو را هم معرفی میکنم.
با صمیمیت از او تشکر کردم و آدرس را گرفتم و از هم جدا شدیم وهریک بسمت محل اقامت خود رفتیم
حالا مگر من خوابم می برد؟
همه شب بیدار بودم و به کار در ناسا و درآمد هنگفت و زندگی مجلل و خانم های موطلایی و غیره فکر میکردم.
صبح زود سر و صورت را صفا دادم و یکدست کت شلوار شیک پوشیدم و کراوات و عینک هم زدم و یک کیف سامسونیت هم دستم گرفتم و از هتل بیرون آمدم.
یک تاکسی گرفتم و از راننده خواستم مرا به آن آدرس ببرد.
توی راه هرچقدر راننده سعی کرد که با من سر صحبت را باز کند و گپی بزند فایده ای نداشت چون من مثل یک سناتور عقب تاکسی لم داده بودم و با خود فکر میکردم: من از امروز آدم مهمی شده ام و توی ناسا کار خواهم کرد. درست نیست با یک آدم معمولی دردل کنم و یا با او همراهی کنم. بالاخره باید از همین حالا ژست گرفتن را یاد بگیرم.
وقتی که به مقصد رسیدم چهل دلار کرایه تاکسی را دادم و یک بیست دلاری دیگر هم مثل شاهزاده های عربستان به او انعام دادم که حسابی کف کرد.
تاکسی که حرکت کرد هرچه گشتم جایی و یا ساختمانی که شبیه ناسا و یا یک مرکز تحقیقاتی باشد را نتوانستم پیدا کنم
از چند عابر و رهگذر پرسیدم آیا شما میدانید ناسا کجاست؟
آنها با تعجب میگفتند ناسا که اینجا نیست. ناسا توی امریکاست.
توی همین گیر و دار بودم که سر و کله همان هموطن عزیز از دور پیدا شد که با دست اشاره میکرد بیا اینجا.
جلو رفتم دیدم جلوی یک مغازه پیتزا فروشی ایستاده و مثل یک شاطر نانوایی پیشبندی سفید به خودش بسته و یک کلاه مخصوص آشپزها هم سرش گذاشته.
با خودم گفتم لابد این آقا توی ناسا آشپز است ولی مرا برای مدیریت ناسا به مسولین خودش معرفی کرده. سلام و احوالپپرسی کردیم و وارد پیتزا فروشی مذکور شدیم.
قبل از اینکه به خود بیایم مرا به قسمت عقبی مغازه هدایت کردند و از من خواستند برای شروع کار فعلا این سیب زمینی ها را پوست بکنم.
حالا منو میگی؟ با خودم فکر میکردم همه این کارها برای امتحان کردن متقاضیان کاردر ناسا است. با خودم میگفتم حق هم دارند باید متقاضیان ورود به چنین مرکز مهم تحقیقاتی را آزمایش کنند. لابد میخواهند ببینند طرف نق نقو است یا تابع دستورات سازمان. کسی که حاضر نشود دستورات مافوقش را گوش کند فردا تکلیف پرتاب کردن سفینه های فضایی چه میشود؟
خلاصه دردسرتان ندهم سیب زمینی تمام شد گوجه فرنگی آوردند. نشستم همه گوجه ها را با دقت برایشان قاچ کردم.
گوجه هم تمام شد فلفل سبز آوردند. آن تمام شد قارچ خرد کردم. قارچ تمام شد یک گونی پیاز آوردند. الحق این یکی کار خیلی سختی بود. در عمرم موقع خرد کردن پیاز اینقدر آبغوره درنیاورده بودم. حسابی اشک از چشم هایم شر و شر سرازیر شده بود ولی با خودم میگفتم:
گنج خواهی در طلب رنجی ببر
تو اگر میخواهی رِئیس ناسا بشوی باید از این همه امتحانات سخت سربلند بیرون بیایی.
خلاصه با هر بدبختی بود آنروز تمام شد و با چشمانی باد کرده و کت و شلواری که مزین به لکه های گوجه فرنگی بود محل کار را ترک کردم و برای استراحت به هتل برگشتم
شب که شد به ایران زنگ زدم. ننه ام پرسید:
الهی ننه قربونت بره اونجا گرسنه نمونی؟
گفتم: نه نگران نباش اینجا همه چیز هست . همین امروز توی ناسا مشغول کار شده ام و بزودی پولدار میشم
ننه پرسید: ناسا دیگه چیه؟
گفتم: همون جایی که آپولو و موشک میفرستند کره ماه
ننه گفت: الهی قربونت برم. مواظب خودت باش. تو خودت یک وقت سوار اون موشکها نشی. تو فقط بشین پشت میز و از همون توی دفترت به خارجی ها دستور بده اونا برند کره ماه.

2007-12-30T20:40:00.000-05:00

اگر قرار باشد بین باقلوا و پشمک یکی را انتخاب کنید باید پشمک را انتخاب کنید.

مقام عظمای ولایت در همایش شیرینی‌فروشان استان یزد

2007-12-29T21:01:00.001-05:00

فرق پاکستان با ایران:

ترور خانم بینظیر بوتو این روزها باعث شده که بعضی از افراد دلشان بحال آینده پاکستان بسوزد.

برخلاف این تصور من فکر میکنم ما باید بیشتر نگران آینده کشور خودمان باشیم تا پاکستان. زیرا زمینه تحقق دمکراسی در پاکستان نسبت به ایران فراهم‌تر است و حتی با از بین رفتن خانم بوتو از صحنه سیاسی٬ مردم پاکستان در آینده نزدیک این امکان را دارند که در یک انتخابات نسبتا آزاد (یعنی با حضور احزاب موافق و مخالف حاکمیت) شرکت کنند و قدرت را به حزب برنده انتخابات واگذار کنند.
اما در ایران وضع بهیچوجه اینگونه نیست. هیچ حزب سیاسی مخالف حکومت حق حضور در صحنه سیاسی را ندارد. نامزدهای انتخاباتی نه تنها نباید از میان گروههای مخالف باشند بلکه باید التزام عملی به ولایت فقیه را قبلا اثبات کرده باشند و صد در صد مطیع و گوش به فرمان مقام عظمای ولایت محسوب شوند. بنابر این دورنمای تحقق دمکراسی در ایران از طریق برگزاری انتخابات آرزوی خوشی است همانند پنبه خوردن شتر در خواب.
بطور خلاصه فرقهایی که بین ایران و پاکستان وجود دارند عبارتند از:

۱- اصولا در پاکستان بصورت یک خط در میان کودتا میشود. یعنی ابتدا کودتا میشود و حکومت نظامی اعلام میگردد و بعد از گذشت چند سال که آبها از آسیاب افتاد و جیب زمامدارانش حسابی پر شد٬ انتخابات آزاد برگزار میشود و قدرت را به نفر بعدی واگذار میشود. او هم چند سال حکومت میکند تا کودتای بعدی و همینطور این وضعیت ادامه دارد.

اما در ایران هرکس به قدرت برسد٬ هرگز داوطلبانه کنار نمی‌رود. آنقدر باقی میماند تا مردم حسابی از دستش کلافه شوندو آرزوی مرگشان را کنند. ضمنا لامصبا هیچ وقت جیبشان هم پر نمیشود. صد رحمت به زمامداران پاکستانی که هر چند سال یکبار نوبت را به نفر دیگری میدهند.

۲- زمامداران پاکستانی آنقدر فهم و شعور دارند که برای بازگشت رهبران اپوزیسیون خود به میهن اسلامی‌شان مانع تراشی نکنند در صورتیکه هیچ اپوزیسیون ایرانی جرات ندارد به کشور آبا و اجدادیش برگردد. توی فرودگاه خفت طرف را میگیرند و میبرند همانجا که عرب نی می‌اندازد.

۳-پاکستانی‌ها کم ادعا و مردمی زحمتکش‌اند. درحالی که از سالها قبل به تکنولوژی هسته‌ای دست یافته بودند هیچ‌وقت جنگ‌افروزی نکردند. در حالیکه ما اینطور نیستیم. وقتی دانشمندان ما در زیر زمین خانه‌شان انرژی اتمی تولید کردند٬ مقامات رسمی کشورمان پایکوبی و بشگن بشگنی راه انداخته بودند که جمیله خانم رقاصه هم به گرد پایشان نمیرسید.
هنوز طرف نیم کیلو کیک زرد تولید کرده بود خواهان محو اسرائیل از نقشه جهان و بدست گرفتن اداره امورات جهان شده بود. وای بحال آن روزی که دو سه تا بمب اتمی هم تولید کنند.

۴- پاکستانی‌ها آنقدر ظرفیت دارند که به رهبر اپوزیسیون خود که اتفاقا یک خانم نسبتا خوشگلی هم بود انگ مشکلات اخلاقی را نزنند. در حالیکه اگر خانم بینظیر بوتو در ایران بود تا بحال صدبار بازداشت شده بود و در مصاحبه‌های تلویزیونی به داشتن ارتباط غیر اخلاقی با عوامل جاسوسی استکبار جهانی و بنیاد سورس و غیره اعتراف کرده بود.

۵- خانم بینظیر بوتو برای تحقق دمکراسی در کشورش حمایت کشورهای غربی و مخصوصا امریکا را جلب کرده بود و این موضوع برای طرفدارانش مسئله حل شده‌ای بود. درحالیکه اگر یکنفر از اپوزیسیون ایرانی بخواهد برای تحقق دمکراسی در ایران از قبل حمایت قدرتهای جهانی را کسب کند٬ همین وبلاگ نویسان لندن نشین و تورنتو نشین شلوارش را بادبان میکنند.

کجای کاریم؟

2007-11-24T18:17:00.000-05:00

کجای کاریم؟

این از وضع تولید ناخالص ملی:
قرمز: استکبار جهانی
آبی کمرنگ: ژاپن
آبی پررنگ: ژاپن اسلامی یا همان مملکت امام زمان

این هم از وضع هزینه کردن در برنامه‌های نظامی:

(ماخذ: سایت رویترز)

نتیجه:
انرجی هسته‌ای حق مسلم ماست!

اگر پوتین ترور شود

2007-10-14T23:53:00.000-04:00

اگر پوتین ترور شود:

اگر پوتین در سفر امروزش به تهران ترور شود٬ چی میشود؟

اگر پوتین ترور شود٬ ابتدا خبر آن توسط رسانه‌های خارجی منتشر میشود ولی سخنگوی وزارتخارجه آنرا تکذیب میکند.
روزنامه کیهان در سرمقاله خودش خبر از ارتباط بعضی از عوامل معلوم الحال با سرویس‌های امنیتی و جاسوسی اسرائیل را میدهد.
بدنبال انتشار این سرمقاله٬ تعدادی از دانشجویان را بطور فله‌ای دستگیر میکنند تا شاید سرنخی در مورد ارتباط با کشورهای بیگانه پیدا شود.
البته اگر دانشجو یا نویسنده‌ای را پیدا نشد٬ علی الحساب دو سه نفر از اعضای نهضت آزادی را بازداشت میکنند چون آنها دم دست‌ترند و سابقه‌دارترند. تا بحال صد بار آنها را بجرم براندازی علیه نظام و جاسوسی برای دشمن دستگیر کرده‌اند ولی چند ماه بعد آزاد شده‌اند.

در این فاصله٬ روسیه از دولت ایران میخواهد صریحا پاسخ دهد که چه بر سر رئیس جمهور کشورشان آمده ولی دولت ایران از بیخ سفر پوتین را تکذیب میکند و حتی قسم میخورند که اصلا پوتین را ندیده‌اند.
اتحادیه اروپا و امریکا به ایران یک ضرب العجل ۴۸ ساعته میدهند تا دولت ایران ٬ مرده یا زنده پوتین را پیدا کند و تحویل دهد ولی دولت ایران بعد از جست و جو٬ یک لنگه پوتین سربازی را از توی جوب پیدا میکند و میگوید:
این چیزی است که ما پیدا کردیم. ظاهر و باطن همین است. ما چیز دیگری پیدا نکردیم.
خلاصه هرچه اصرار از آنها٬ انکار از اینها. اوضاع بغرنج‌تر میشود و مرتبا هیئت‌های سیاسی برای مذاکره به ایران میآیند و میروند. کار به تهدید و تحریم و اینجور چیزا میکشد. نهایتا دولت ایران به جوامع جهانی اطمینان میدهد تا عوامل این جنایت را شناسایی و در دادگاه عدل اسلامی محاکمه کند.
سالها میگذرد و پرونده قضایی این حادثه هر روز کلفت‌تر و حجیم‌تر میشود ولی نتیجه‌ای اعلام نمیشود.
نهایتا یک آدم عاقلی پیدا میشود و به روس‌ها و اروپایی‌ها میگوید:
عجب دل خوشی دارید که منتظر روشن شدن قضیه هستید. اگر تا روز قیامت هم صبر کنید٬ از این حکومت یک حرف راست نمی شنوید. ما خودمان چند سال است منتظر روشن شدن قضیه قتل عام زندانیان٬ قتلهای زنجیره‌ای و قتل زهرا کاظمی و دهها نمونه دیگر ماندیم جوابی نگرفتیم حالا شما میخواهید به همین راحتی قضیه برایتان روشن شود؟

هفت دليل برای اثبات حجاب مردان:

2007-06-03T15:20:00.000-04:00

هفت دليل بر لزوم حجاب مردان:

دليل اول
دليل دوم
دليل سوم
دليل چهارم
دليل پنجم
دليل ششم
دليل هفتم

2006-11-29T22:36:00.000-05:00

خنگعلی و بوق دوچرخه:

(اگرچه عهد کرده بودم در مورد انتخابات جاری چيزی نگويم تا بهانهای بدست خنگعلیها ندهم که رای نياوردنشان را به گردن تحريمیها نياندازند ولی امروز به اين نکته فکر ميکردم که مجلس خبرگان مهمتر است يا شورای شهر؟ و آنهم نه شورای شهرهای سراسر ايران بلکه فقط تهران! از کجا به کجا رسيدهاند؟... بگذريم. خدا يک جو عقل به بعضیها بدهد و يک پول درست و حسابی به من)

يکی بود يکی نبود. دو تا دوست بودند بنامهای زورعلی و خنگعلی. اين دوتا يک مدتی با هم رفيق بودند ولی بخاطر يک دوچرخه رابطه شان خراب شد. ماجرا از اينجا شروع شد که يکروز اين دوتا رفيق مشغول بازی بودند چشمشان به يک دوچرخه بیصاحب افتاد. فوری پريدند و سوار آن شدند و در يک چشم بهم زدن آنرا صاحب شدند. کمی که دور شدند سر و کله صاحب بيچاره دوچرخه پيدا شد و هرچه داد و بيداد کرد عهده انها نيامد. آنها ميگفتند: زکی! اين دوچرخه خودمان است. مادام العمر سوارش ميشيم. اصلا اين موهبتی بود الهی که از طرف خدا به مارسيد. تو اگر اعتراضی داری برو به خدا اعتراض کن.
بيچاره صاحب دوچرخه به گوشهای خزيد و نظارهگر بقيه ماجرا شد.
... مدتی گذشت و گذشت. توی اين مدت گاهی زورعلی سوار ميشد و خنگعلی پياده دنبال دوچرخه ميدويد و گاهی برعکس. ولی از آنجائيکه زورعلی قلدرتر بود بيشتر خودش سوار ميشد و اين خنگعلی بدبخت را دنبال خودش ميکشاند. تا اينکه يکبار زورعلی تصميم گرفت به خنگعلی اجازه سواری ندهد و هيچوقت از دوچرخه پياده نشود.
اين بود که خنگعلی شروع کرد به اعتراض کردن. ولی گوش زورعلی به اين اعتراضها عادت کرده بود و از دوچرخه پايين نمیآمد.
خنگعلی گفت: ببين. تو خودت هم ميدانی که هيچکدام از ما صاحب واقعی اين دوچرخه نيستيم. پس بيا از آن قانونمند استفاده کنيم. درچارچوب قانون اساسی.
زورعلی گفت: نچ! نميشه! مال خود خودمه!
خنگعلی گفت: پس بيا يک کاری بکن. تو سوار دوچرخه بشو ولی من را هم ترک خودت سوار کن
زورعلی گفت: نچ! تو خيلی خيکی و من خسته ميشم دوترکه رکاب بزنم
خنگعلی نااميدانه پيشنهاد داد: پس اجازه بده من عقب تو بنشينم و خودم هم رکاب ميزنم
زورعلی باز هم با قلدری گفت: نچ! اوفینا! میخواهی عقب من بشینی؟ و آبروی من را پیش مردم ببری؟ نمیشه. برو دنبال کارت.
خنگعلی گفت: اصلا تو بنشين پشت من. فقط اجازه بده من هم سوار دوچرخه باشم.
زورعلی گفت: نچ! محال است قبول کنم.
خنگعلی که همه درها را به روی خود بسته ديد و فهميد که از پس کله شقی زورعلی برنمیآيد گفت:
زورعلی جان! بیا و مردانگی کن. حالا که نمیگذاری من هم سوار بشم پس لااقل اجازه بده يک بوقی بزنم!
زورعلي جواب داد: خنگعلی جان! من خودم برات بوق ميزنم ولی چون خیلی اصرار میکنی اجازه ميدم که به صدای آن گوش کنی!!

2006-11-19T10:44:00.000-05:00

بياييد کمتر هارت و پورت کنيم:

بار ديگر دست جنايتکار امپرياليسم جهانی از آستين خودش بيرون آمد و فاجعهای ديگر آفريد. نيروهای مزدور امريکايی که ملبس به لباس پليس بودند سحرگاه دیروز در يک يورش دژخيمانه و ناجوانمردانه به کتابخانه دانشگاه کاليفرنيا حمله کردند و با کمال بیشرمی از يکی از هموطنان ما کارت شناسايی خواستند که منجر به فاجعهای تلخ و فراموش نشدنی گرديد.
ای آزادمردان و شيرزنان جهان بپا خيزيد. ای سران کشورهای منطقه و شيخ نشينان حوزه کارائيب و حومه بخود آييد و دست از حمايت امريکای جهانخوار برداريد. ديديد با اون همشهری ما چه کردند؟ ای خاک بر سرتان!
اینجانب ضمن شدیدا محکوم کردن این قبیل اعمال وقیحانه که دل و قلوه و جیگر سفیده و دنبلان ما را جریحهدار کرد ٬ عزای عمومی اعلام ميکنم و از فردا صبح بعنوان اعتراض به این عمل ددمنشانه پرچم ها نيمه افراشته و شلوارها نيز تا نيمه پايين خواهند آمد بطوريکه نصف دوتا لپ مورد نظر نمايان شود تا بدينوسيله حال امريکائیها را بگيريم.

خب. بعد از اين مقدمه که حق امریکائیها را کف دستشان گذاشتم اجازه دهيد نکتهای را خدمتتان عرض کنم:

مدتهاست که عادت کردهام هروقت پليس يا هر نيروی مسلح را در خيابان و معابر عمومی ميبينم سريعا مسير عبورم را طوری تغيير ميدهم تا حتیالامکان از مواجه شدن با اين موجودات پرهیزکنم. مثلا اگر يک پليس از اينطرف پياده رو ميرود من سعی ميکنم از سمت ديگر بروم. چرا؟ بخاطر اينکه او قدرت دارد مسلح است و من ندارم. از شما میپرسم اگر من از کنار یک پلیس بگذرم و او همینطوری دلش خواست خدای نکرده زبانم لال یک انگشتی بکند من چکار کنم؟ آیا میتوانم یکی بخوابانم بیخ گوشش که صدای شتلق آن گوشش را کر کند؟ معلومه که نه. اگر هم بخواهم شکایت کنم که باید از کار و زندگی بیفتم تا در دادگاه ثابت کنم که تقصیر من نبوده که او انگشتش به یکی از اماکن مقدسه من خورده. این مسئله نه بخاطر ترس است بلکه بخاطر عدم توازن قدرت است.
اگر درس حساب و احتمالات يادتان باشد ميدانيد که احتمال الکی گيردادن آن پليس به شما هرچند هم کم باشد ولی مطلقا صفر نيست و عقل حکم میکند به لحاظ وجود همين احتمال ولو جزئی از مسيری برويم که کمتر کارمان به پليس بخورد. طوری زندگی کنيم و طوری رفتار کنيم که کمتر بهانه برخورد به پليس بدهيم.
من اگر جای آن دانشجو بودم اولا بدون کارت شناسایی به آن محل نمیرفتم و ثانیا به محض اولین تذکر انجا را ترک میکردم و نمیگذاشتم کار به خشونت کشیده شود.
هارت و پورت کردن گاهی اوقات خوب است ولی نه همه جا و نه برای هرکس.

2006-10-29T14:14:00.000-05:00

ضربالمثلهای فارسی:

يکی از شيرينترين ضربالمثلهای فارسی که در محاورات روزمره از آن بکرات استفاده ميشود اين است:

« آفتابه لگن هفت دست- شام و نهار هيچی »
که ترجمه انگليسی آن عبارت است از:

Ewer and basin 7 hands, Dinner and lunch nothing

(شوخی کردم. فردا نرويد اين را به خارجیها بگوييد و آبرويمان را ببريد)

حالا برويم سراغ تشريح اين ضربالمثل. نکته تکنيکی اين ضرب المثل در وجود رابطه آفتابه و لگن با شام و نهار است. بنظر شما چه رابطهای بين آنها وجود دارد و چرا نگفتهاند:
کاسه و بشقاب هفت دست- شام و نهار هيچی؟

پاسخ اين سوال اين است که در زمانهای نه چندان قديم دستشويی به اين شکل وجود نداشت. مستراحها فقط جای قضای حاجت بود و نه جای دست و صورت شویی که معمولا هم در گوشهای پرت از حياط قرار داشت. بخاطر همين مردم برای شستن دست و صورت خود بايد کنار حوض ميرفتند و قبل از خوردن غذا دستان خود را میشستند.
اما در ميهمانیها رسم ديگری رايج بود. قبل از غذا يک يا دو نفر آفتابه و لگن بدست وارد اتاقی که ميهمانها نشسته بودند ميشدند و افراد يکی يکی دستان خود را با آفتابه ميشستند. لگن هم بجای سيستم فاضلاب عمل ميکرد . در همين موقع نفر بعدی با يک حوله بزرگ وارد ميشد تا افراد دستشان را با آن خشک کنند.
(من خودم چند سال پيش در يک جشن عروسی که به کردستان دعوت شده بودم اين رسم را از نزديک شاهد بودم)

حالا فرض کنيد شما بعنوان يک ميهمان دعوت شدهايد. اتاق پر است از ميهمان. از همان اتاقهای بزرگ حياطهای قديمی. فرش زيبايی وسط اتاق انداخته شده و دور تا دور اتاق پتو با ملافه سفيد رنگ پهن شده. تعداد زيادی هم پشتی و بالشهای گرد و کپسولی دورتا دور اتاق چيده شده. ميهمانها تا آمدن نهار مشغول گپ و گفتگو هستند. بعضیها تند و تند سيگار ميکشند. دو سه سری چای ميخوريد ولی فایده ندارد شما حسابی گرسنه هستيد و برای پهن شدن سفره غذا لحظه شماری ميکنيد.

همينکه چند نفر با آفتابه و لگن مسی وارد اتاق ميشوند شما خوشحال ميشويد. خوب ميدانيد که اين از علامات ظهور نهار است. از بزرگترها شروع ميشود و بعد از چندین نفر شخص آفتابه بدست روبروی شما بحالت خميده قرار ميگيرد و به شما تعارف ميکند که دستتان را بشوييد. شما نگاهی به داخل آب لگن ميکنيد نزديک است که حالتان بهم بخورد. به او ميگوييد: خيلی ممنون. من همين دو سه ساعت پيش دستهايم را شستم. خيلی ممنون.
چند دقيقه بعد يکنفر با حوله جلوی شما قرار ميگيرد. شما دستهايتان را نشان ميدهيد که خشک هستند و نيازی به حوله نداريد.
آنها از اتاق خارج ميشوند. ديگه شما منتظريد که سفره را بياورند و پهن کنند. خيلی گرسنه هستيد ولی مطمئن شديد که پايان شب سيه سفيد است. بالاخره لحظه موعود فرا خواهد رسید و چشمتان به جمال زیبای سفره روشن خواهد شد. نه تنها شما بلکه بقيه ميهمانها نيز چشمشان به درب اتاق است. همه انتظار ورود شکوهمند سفره را ميکشند.
...
بالاخره درب اتاق باز ميشود و آن دونفر وارد ميشوند ولی در دستانشان سفرهای ديده نمیشود بلکه اين بار نيز آفتابه و لگن در دست دارند البته نه از نوع مسی بلکه از نوع نقره. باز همان داستان دست شويی تکرار ميشود. اينبار شما خيال ميکنيد چون دستتان را در دفعه قبل نشستهايد نهار نميآورند لذا چشمان را بسته و دستتان را زير شرشر آب آفتابه میشوييد و مثل بقيه يک اخ تف هم توی لگن میاندازيد و با حوله دستتان را خشک ميکنيد. با خود ميگوييد ديگه اين دفعه سفره را میآورند. حاضرید با خودتان شرط بندی کنید.
...
بازهم درب باز میشود و همان افراد با همان آفتابه و لگن ولی اینبار از نوع طلا کاری شده .
دیگه همه کفری میشوند. خون جلوی چشمانشان را میگیرد و تعارف را کنار میگذارند و میگویند:
ما رو مسخره کردهاید چند بار دستمان را بشوییم؟ چرا سفره را نمیاندازید؟ مردیم از گشنگی.
آفتابه لگن هفت دست- شام و نهار هیچی.

2006-10-09T19:53:00.000-04:00

وقتی که عاشق شدم:

اولين تجربه عشقی من مربوط ميشود به زمان کودکیام . دقيقا نمیدانم چند ساله بودم ولی مطمئن هستم که دبستان و مهدکودک نمیرفتم. شايد چهار پنج ساله بودم.
منزل پدری ما يک خانه قديمی ولی بزرگ بود در خيابان ايران. بنايی آجری با سقفهايی بلند و پنجرههايی چوبی و شيشههايی الوان. چند خانواده در همان خانه زندگی ميکردند که بيشترشان از بستگان و فاميلهای نزديک ما بودند جز يک زن و شوهر جوان که تازه ازدواج کرده بودند و درواقع مستاجر ما بودند. اين زن و شوهر جوان تنها بودند و فرزندی نداشتند. مادرم ميگفت: عيب از هما خانم است. بچه دار نمیشوند.

تابستان بود و پنجره همه اتاقها باز. معمولا شام را در ایوان میخوردیم و در همانجا هم میخوابیدیم. بهمین دلیل بود که صدای بگو مگوی زوج جوان از اتاقشان بخوبی شنیده میشد.
هنوز مدت زيادی از سکونت اين زوج جوان در خانه ما نگذشته بود که گاه و بیگاه صدای گريه و التماس هما خانم از توی اتاقش توجه مرا جلب میکرد. ظاهرا شوهرش او را با کمربند شلاق ميزد. اين مسئله اثر عميقی بر روحيه من گذاشت. از سويی خشم و نفرتی نامحدود عليه آن مرد در من ايجاد شد و از سوی ديگر احساس ترحم و همدردی با هما خانم در قلب کودکانهام شعله ور شد. برای من هما خانم مهربانترين و زيباترين زن دنیا بود. اگرچه اختلاف سنی ۲۰ ساله با هم داشتيم ولی عاشقاش شدم. او هم مرا دوست ميداشت. شايد بجای فرزندی که نداشت . البته من چنين احساسی را نداشتم. خيال ميکردم هما خانم از شوهرش بدش ميآيد و در عوض مرا دوست دارد.
شبهای تابستان قبل از خواب به ستارهها خيره ميشدم و آرزوهای دور و دراز خود را مرور ميکردم. ميخواستم زودتر بزرگ شوم و هما خانم را از دست آن مرد ديو سيرت نجات دهم و او را بردارم و ببرم یک جای دور دور. آنقدر دور که کسی نتواند ما را پیدا کند. آرزو داشتم با هما خانم عروسی کنم .... با همين افکار شيرين بخواب ميرفتم.
شايد هيچوقت هما خانم نفهميد که در قلب من چه ميگذرد ولی مهم اين بود که من او را از اعماق وجودم دوست داشتم و از اين احساس لذت ميبردم.
اما این دوران شیرین دوام نیافت و برای اولین بار تلخی و بیرحمی روزگار را با از دست دادن هما خانم لمس کردم. هرگز فراموش نميکنم آن روز لعنتی را. بعد از ظهر یک روز گرم تابستانی که بهمراه مادرم از بازار برمیگشتیم وانت باری که اسباب و اثاثیه زیادی را بار زده بود از جلو خانه ما حرکت کرد. من نتوانستم برای آخرین بار هما خانم را که جلو وانت نشسته بود را از نزدیک ببینم. آنها برای هميشه از خانه ما رفتند.
وارد اتاق خالی هما خانوم شدم. دلم شکست و بغض گلويم را گرفت. زار زار گريستم....همه آرزوهای کودکانهام بر سرم خراب شده بود.

بعدها که بزرگتر شدم و چشم و گوشم باز شد تازه فهميدم ای دل غافل! ما چقدر کم اطلاع و پرت بوديم. اون جيغ و دادهای هما خانم مال کتک کاری نبود بلکه از هيجان کارهای بیناموسی بود. ما را بگو که چه خواب و خيالهايی ميديديم؟

بيشتر حب و بغض و همچنين غم و غصههای ما انسانها بدليل قضاوتهای کودکانه به مسائل است. شايد بهمين خاطر است که هرچه به گذشته خود نگاه ميکنيم دليلی منطقی برای غم و اندوههایی که در گذشته خوردهایم را پيدا نميکنيم.

2006-08-23T14:24:00.000-04:00

برنامه هفنگی غذایی:

طرح ابتکاری رئیس جمهور محبوب برای مقابله با تحریم اقتصادی:
قرار شده همه مردم مطابق بخشنامه صادره و بر اساس جدول هفتگی زیر غذا بخورند . مامانهای خانه دار موظف شدند یک نسخه از این جدول را تهیه و به روی درب یخچال آشپزخانه الصاق نمایند. با متخلفان برخورد قانونی خواهد شد.

برنامه غذایی

شنبه: نان و پنير و سبزی
يکشنبه: نان و پنير و انگور
دوشنبه: نان و پنیر با نوشابه
سه شنبه: نان و پنیر با نان اضافه
چهار شنبه: نان (بدون پنیر)
پنجشنبه: پنير (بدون نان)
جمعه: تعطيل است

2006-08-06T09:32:00.000-04:00

خاطرات يک سماور:

اسم من سماور برقی است. پدر بزرگم در روسيه بدنيا آمد ولی خودم در ايران بزرگ شدم. برادر بزرگم حاج سماور ذغالی چند سال پيش عمرش را داد بشما و به رحمت ايزدی پيوست و ديگر در ميان ما نيست. خواهرم سماور نفتی توی يکی از دهات دورافتاده ايران زندگی ميکند و حال و روز خوشی ندارد. شوهرش معتاده و فتيله او نيم سوز شده. بيچاره زندگی اش وابسته به نفت است و بس. برايش فرقی نميکند قيمت نفت ارزان شود يا گران. حال و روزش يکسان است.
برادر ديگرم حاج آقا سماور گازی از اون خيلی حزب اللهی هاست . هميشه جاش يا توی مسجد است و يا توی حسينيه و مجالس فاتحه خوانی. توی اين انقلاب حسابی خورده پروار شده. هيکلش دوبرابر منه. لوله اش وصله به شير اصلی گاز.

من با برق کار ميکنم.بو نمي دهم و فتيلهام تمام نميشه. از وقتی که خودم را می شناسم کارم قل قل کردن بوده و اعتراض. اگر ساکت و آرام بمانم و يا در سکوت به فکر فرو بروم مادر خانواده با حوله يا دستمال يکی ميزند توی سر من و ميگويد: ای سماور بی بخار! من هم برای اينکه نشان دهم ترسو نيستم مجبورم زوزه کشان و سپس قل قل کنان دل صاحبخانه را بدست آورم. وقتی که بخار از سر و کله من به هوا می رود او خوشحال ميشود و فورا يک قوری تپل را روی سرم ميگذارد. لامصب اين قوری چقدر هم بی ملاحظه است. با همه سنگينی و وزنش با خیال راحت و آسوده می نشيند روی کله من . مثل اينه که خانه خاله است! لم ميدهد و جا خوش ميکند. وقتی قوری روی سر من می نشيند خيلی عرق ميکنم. شايد عرق شرم است. نميدانم.

به ظاهر من نگاه نکنید که دائم قل قل میکنم و نق میزنم توی دلم هيچی نيست جز آب زلال و شفاف. برای راحتی دیگران دائما حرص و جوش میزنم. من با همه و برای همه می جوشم. کاش آدمها هم مثل من بودند و برای همه جوش میزدند و نه فقط برای خودشان یا دوستان و اطرافیانشان.

2006-08-04T14:18:00.000-04:00

باز قورباغه ابوعطا خواند:

بنظر شما من از دست اين قورباغه چکار کنم؟ همين که می بیند يه خورده اوضاع شير تو شير شده و آب سر بالا می رود شروع ميکند به ابوعطا خواندن. لامصب چقدر هم از صدای خودش خوشش می آيد. هرچه توی گوشهايم پنبه فرو ميکنم تا صدايش را نشنوم و هرچه سعی ميکنم سرم را به کار خودم مشغول کنم و کاری به کارش نداشته باشم باز ول کن نيست. هر چند وقت يکبار قورقور ميکند و ما را از خنده روده بر.
برای اينکه شما بفهميد دارم در مورد چی صحبت ميکنم مقداری از اين ابوعطا خوانی را از زبان فصيح قورباغهای به زبان شيرين فارسی ترجمه کردهام تا شما هم به فيض برسيد:

واقعا الان بدترين وقت مردن بود برای يک زندان سياسی. آخه اين چه وقت مردن بود؟ اصلا ما که اينها را دستگير کرديم نفهميديم جرمشان چيه ولی خامنهای دستور داد گنجی و سازگارا آزاد بشن بعد براشون بليط گرفت برن عشق و حالشون رو بکنند. واقعا خامنهای خيلی آدم حسابگر و خوبيه. اصلا همين که ميفهمه کسی رو بردند زندان فورا دستور ميده او را بزور از زندان بندازند بيرون. اين اکبر محمدی هم که مرده لابد يک ريگی توی کفشش بوده و الا چه معنی دارد که توی زندان باشد. اصلا رفته زندان چکار کند؟
حالا راه حل اين مشکل چيست؟ ما بايد زود اين قضيه را ماست مالی کنيم. البته منظورم از کلمه ما خودم- خامنهای- لاريجانی و جان کری است. ما بايد شاهرودی را بفرستيم بره ببينه اين آقا به چه حقی اومده توی زندان ما خودش را کشته؟ بعد اين همه محمدی توی کشور ما داريم. شاهرودی بره يکی از اينها را گريم کنه و بياندازه توی زندان و به دنيا اعلام کنه: اينه هاش! محمدی زنده است!

در مورد جنگ اسرائيل با لبنان باید بگویم تقصير مردم لبنان است که دخترهاشون اينقدر خوشگل اند والا چرا اسرائيل به جامائيکا حمله نميکنه؟ چرا سومالی را بمباران نميکنه؟ پس معلوم شد که لبنانی ها هم ريگی توی کفش شان دارند. من خودم وقتی رفتم اسرائيل ديدم اصلا نه یهودی بودند و نه صهیونیست . همه چيز خوب و مرتب بود و به من اجازه دادند شب توی پارک بخوابم.

در مورد امريکا هم بايد بگويم آنها غلط ميکنند که در مورد حقوق بشر ما را محکوم میکنند. اگر اينها راست ميگن پس چرا به من ويزا ندادند؟ ها؟

2006-07-29T11:45:00.000-04:00

نمونه سوالات امتحان تاريخ:

تا بحال فکر کردهايد مثلا در صد سال آينده وقتی نوه و نتيجه های شما به مدرسه ميروند در امتحان نهايی درس تاریخ سال پنجم دبستان به چه سوالاتی پاسخ خواهند داد؟
من امروز يکسری از اين سوالات امتحان مربوط به صد سال آينده را از يک جايی گير آوردم که بدرد نسل آينده ميخورد. همين امروز از اينها يک پرينت بگيريد و در يک جای امنی قرار دهید تا در آينده وقتی بچه ها ميخواهند امتحان بدهند لازم نباشد همه کتاب تاريخ معاصر را بخوانند. کافی است جواب همين سوالات را حفظ کنند . حتما بيست ميگيرند:

۱) بعد از خاندان پهلوی کداميک از سلسله های زير زمام امور را در دست گرفتند: (۲ نمره)
سلسله آشوريان
سلسله اشکانيان
سلسله صفاريان
سلسله آخونديان
جواب: سلسله آخونديان درست است

۲) سلسله آخونديان چند سال در ايران فرمانروايی کردند؟ (۱ نمره)
جواب: کمتر از سی سال

۳) چند تن از پادشاهان دوره آخونديان را نام ببريد(۴ نمره)
جواب: اکبر شاه- سلطان علی- آغا محمد خان اصلاحچی- محمود خالی بند

۴) در زمان کدامیک از پادشاهان آخوندیان بود که خوابگاه دانشگاه تهران را به توپ بستند و روزنامه ها را تعطیل کردند؟(انمره)
جواب: در زمان آغا محمد خان

۵) آغا محمد خان در برابر ظلم و جور بازماندگان مغول و تاتار و لباس شخصی ها چه اقدامی انجام داد؟(انمره)
جواب: هیچی. لبخند میزد .

۶) وقتی قشون امپراطوری آتازونی هواپيمای ایر باس ایران را در آسمان خليج فارس منفجر کردند سلاطين آخونديان چه کردند؟(۲نمره)
جواب: هيچی. قطعنامه اتش بس را امضا کردند و جام زهر را سر کشيدند

۷) وقتی قشون طالبان به کنسول ايران در هرات حمله کردند و همه دیپلمات های ايرانی را تير باران کردند حکمفرمايان ايران چه کردند؟(۱نمره)
جواب: هيچی. اولش يه خورده ناراحت شدند ولی بعدا فراموشش کردند.

۸) وقتی قشون بريتانيا و آتازونی به مقتدا صدر که از متحدان آخونديان بود حمله کردند فرماندهان نظامی آخونديان چه کردند؟ (۱نمره)
جواب: هيچی. يک فرستاده به درباه امپراطوری آتازونی فرستادند و از مقتدا صدر اعلام برائت کردند.

۹) وقتی قشون بنی اسرائيل به حزب الله لبنان که از متحدان اصلی آخونديان بود حمله کردند و زمين و زمان را به آتش کشيدند سلاطين ايران چه کردند؟(۱نمره)
جواب: هيچی. اولش يه خورده هارت و پورت کردند ولی بعدش اعلام کردند هرگونه حمايت مالی و نظامی به حزب الله را تکذيب ميکنيم. اصلا حزب الله کيه؟ ما که نمی شناسيم.

۱۰) وقتی قشون آتازونی و متحدانش به ايران حمله کردند سلاطين ايران چه کردند؟(۱نمره)
جواب: هيچی. اولش يه خورده ناراحت شدند ولی بعدش فلنگ و بستند و جیم شدند.

۱۱) واقعه تاريخی هاله نور را بصورت اختصار شرح دهيد(۲نمره)
جواب: به عقيدی مورخان وقتی شاه محمود خالی بند برای اولين بار در زير نورافکنها و پرژکتورها قرار گرفت امر بر او مشتبه شد و گفت يک هاله نور سراسر بدن مرا احاطه کرده بود.

۱۲) علت اصلی انقراض سلسله آخونديان چه بود؟(۳ نمره)
جواب: درس نگرفتن از تاريخ

2006-07-23T20:43:00.000-04:00

آداب فين کردن:

فين کردن از مستحبات موکد است و نقل شده کسی که دماغش را فين نکند و بگذارد چلمش همينطوری از دماغش آويزان شود و حال مردم بهم بخورد خداوند او را در آتش جهنم سرخ کرده از او همبرگر يا هات داگ درست خواهد کرد.
فين کردن دو قسم است: فين کردن با تجهيزات (مانند دستمال يا هرپارچه تمیز و يا آستين پيراهن) و فين کردن بدون تجهيزات يعنی با دست خالی.

در موقع فين کردن با دست خالی بهتر است به بيت الخلا رفته و دو انگشت شصت و سبابه را در دو طرف بينی قرار دهید . حالا نفس عميقی بکشيد و آنرا در سينه حبس کنيد سپس در يک لحظه ناگهانی با تمام توان و قدرت فين کنيد. البته مواظب باشيد کش شلوارتان پاره نشود.
بايد دقت کرد که بجای فين کردن در بيت الخلا نبايد در کنار پياده رو يا روی ديوار مردم اينکار را کرد. در ضمن از چسباندن چلم خود به ديوار مردم خودداری کنيد.

اما در باب فين کردن با دستمال هرگز نبايد مانند اين خارجیهای بی نزاکت با صدای بلند فين کرد. حقير یکسال شخصا مشرف شده بودم به يک رستوران . در حين غذا خوردن يک خارجی که روبروی من نشسته بود دستمالش را درآورد و به هنگام فين کردن آنچنان صدای شیپوری از خود بيرون آورد که من حالم بهم خورد و از ادامه اطعام منصرف شدم. این چه طرز فین کردن است؟ اگر به دماغ خودتان رحم نمیکنید لااقل به پرده گوش مردم رحم کنید. بنابر این فين کردن در مجامع عمومی بايد حتی المقدور بدون صدا باشد . البته بعقیده بعض از علما استعمال اگزوز و صدا خفه کن در موقع فين کردن بلا اشکال است.

موارد ديگری هم هست که از حوصله این وبلاگ خارج است. محققان و پژوهشگران ميتوانند به منابع مختلف آن مراجعه نمايند.

2006-07-08T13:30:00.000-04:00

نانوایی سنگکی:

یکی از نقاط دیدنی و باستانی سرزمین عزیز ما ایران نانوایی سنگکی است. تاریخ پیدایش این مکان تاریخی به عصر اشکانیان میرسد. از آن زمان تاکنون برای یک لقمه نان اشک مردم درمی آید.

معماری و طرح این بنای باستانی از اصول معماری سنتی- اسلامی اقتباس شده و در دوران صفویان و قاجاریه به تکامل رسیده است. در صحن و سرسرای این بنای با عظمت چند گونی آرد بروی هم چیده شده که نشان از سیستم انبارداری پیشرفته در زمان سلجوقیان است و با گذشت قرنها هنوز دست نخورده باقی مانده است. کف این بنای تاریخی همواره از ریگهای هم اندازه و سیاه رنگ و مقدار زیادی تکه های سوخته نان سنگک مزین شده است. برروی دیوار این اثر تاریخی تعداد زیادی میخ بصورت معکوس بطوری که نوک تیز آنها بسمت بیرون واقع شده ردیف گردیده تا نان های کنجد دار و برشته شده را به آنها آویزان کنند.

نانوایی سنگکی از این جهت مورد توجه جامعه شناسان و مورخان و پژوهشگران واقع شده که در واقع هر نانوایی سنگکی آیینه کوچکی است از مساثل فرهنگی اجتماعی اخلاقی و سیاسی ایران. با مطالعه دقیق بر روی نانوایی سنگکی پاسخ بسیاری از سوالات پیچیده سیاسی و اجتماعی پیدا میشود.

هرگاه که به نانوایی سنگکی وارد میشوید باید بدانید که سیستم انجا بصورت سلطانی اداره میشود. در آنجا مقام معظم شاطر سلطان است و مشتریها رعیت سلطان. درست است که نانوایی بدون مشتری معنایی ندارد ولی این تفکر در ذهن همه بخوبی جا افتاده که حضرت شاطر اینقدر قدرت دارد که به هر کس که دلش خواست زودتر نانش را بدهد و اگر از کسی هم بدش آمد میتواند به او بگوید: آقا بیخودی معطل نشو. خمیر برای شما نمیرسه!

در هر نانوایی سنگکی همواره یک ترازو که سمبل عدالت و دادخواهی است وجود دارد ولی هیچگاه از آن استفاده نمیشود. چون نان را دانه ای به مردم میفروشند. ترازو مال زمانهای خیلی قدیم بوده که ما یادمون نمیاد.
در نانوایی سنگکی مظاهر تمدن مثل صف بچشم میخورد ولی خاصیتی ندارد. صف یعنی احترام به وقت دیگران و رعایت حقوق بقیه ولی همین اصول اولیه دمکراسی را نه مردم رعایت میکنند و نه حضرت شاطر.
بعضی از آقازاده ها و افراد وابسته به مافیای شاطر همینکه وارد نانوایی میشوندباصدای بلند به شاطر سلام و علیک غلیظی میکنند و یکراست میروند کنارتنور یعنی همانجا که شاطر دارد روی پارو خمیرها را با انگشتان هنرمندش پهن میکند. بعد از چند لحظه صحبتهای درگوشی با یکدیگر نان برشته و سفارشی را بدون رعایت نوبت گرفته و از نانوایی خارج میشوند.
مردم هم حقوق یکدیگر را رعایت نمیکنند. رمز موفقیت شما در صف نانوایی این است که هم مواظب باشید بغل دستی یواشکی از شما جلو نزند و هم مواظب جیب و مسائل ناموسی خود باشید که خدای ناکرده به شما نمالند.

نان کنجد دار مال اغنیاست. نان برشته دو آتیشه مال مافیای قدرت است که هیچوقت شما چهره آنها را در نانوایی نمیبینید ولی شاطر و دستیارش نان آنها را برایشان کنار میگذارند. نان های خمیر و سوخته مال مردم معمولی است.

در نانوایی غیر از شاطر و دستیارش که با یک چوب بلند نانها را از تنور بیرون می آورد نفر سومی هم هست که به آن خمیرگیر میگویند. این خمیرگیرها معمولا آدمهای شیره ای هستند و کارشان تهیه خمیر و پرکردن تغار است. این افراد توی عالم خودشان هستند و با کار کسی کاری ندارند.همیشه چرت میزندد و مرتب در مسیر توالت در رفت و آمد هستند و معمولا منتظر خلوت شدن نانوایی
هستند تابه آن قسمت پشت تنوربروند و خودشان را بسازند

با وجود همه مشکلات و کمبودها و عدم رعایت بهداشت همه ما نان سنگک را دوست داریم. نان سنگک را شاید بدین خاطر بیشتر دوست داریم که هم سنخ خود ماست. همرنگ سنتها و باورها و رفتارهایمان است. واقعا هم خوشمزه است

2006-06-30T14:20:00.000-04:00

پاسخ ايران به بسته هسته‌ای اروپا:

محرمانه

رياست محترم امور سياسی و امنيتی اتحاديه اروپا
جناب آقای خاويار سولانا

با سلام و عرض احترام
از طرف خود و دولت متبوعم خوشحالی خویش را نسبت به آماده شدن پاسخ ايران به بسته پيشنهادی اروپا اعلام ميدارم. اميدواريم که اين اقدام باعث ختم غائله و پايان يافتن جنگ و کدورتهای بوجود آمده گردد:
عاليجناب!
از خدا که پنهان نيست از شما چه پنهان بعد از اينکه اعلام کرديد که برای ما بسته‌ای را ارسال کرديد اين آقای احمدی‌نژاد خيال کرده بود اين بسته را شما برای شخص ايشان پست کرده بوديد. بهمين خاطر و بخيال اينکه اين بسته حاوی پسته است ايشان شخصا به اداره پست مراجعه کرده و بعد از دريافت آنرا به منزل برده بود.

در آنجا وقتی بسته را باز ميکند با کمال تعجب ميبيند خبری از پسته و سوغاتی و اينجور چيزها نيست و بجای آن مقداری کاغذ و ورق است که روی آنها يه چيزهای خارجی نوشته شده لذا عصبانی ميشود و کاغذها رابه گوشه ای پرت میکند که متاسفانه خانم ايشان روز بعد همه کاغذهای باطله را به سبزی فروشی محله نارمک ميدهد و مقداری لبو و شلغم ميگيرد.
با کمال شرمندگی بايد عرض کنم زمانی که ما متوجه قضيه شديم ديگر خيلی دير شده بود و کار از کار گذشته بود و آن سبزی فروش ضد انقلاب همه اوراق را بهنگام فروش سبزی به مشتريانش داده بود
.
با دستور مقام معظم رهبری عمليات ضربتی جستجو و بازجويی از سبزی فروش و خانم‌های محل آغاز گردید که خوشبختانه موفق شديم فقط يک صفحه از آنرا پيدا کنيم که آنهم دو سه روز توی جيب کاپشن آقای احمدی نژاد بود اما ایشان متاسفانه وقتی کاپشن معروفش را توی ماشين لباسشويی می‌اندازد آن يک صفحه هم شسته شده و تبديل به يک گلوله کاغذی شده است.
بنابر اين با توجه به موارد مشروحه فوق خواهشمند است يکبار ديگر بسته پيشنهادی را تهيه کنيد ولی اين بار آنرا به آدرس احمدی‌نژاد پست نکنيد. وقتی حاضر شد برويد فرودگاه و از يک مسافر خواهش کنيد آنرا برای ما بياورد.
از بذل توجه جنابعالی کمال تشکر را دارم.

علی لاريجانی
نماينده مقام رهبری در امور هسته‌ای و بسته‌ای

2006-06-27T22:16:00.000-04:00

ماجرای الهام
(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور محبوب)

الهام: کارکردن با مردی که زمان سرش نميشود خيلی کيف دارد(منبع

امروز صبح که رفتم دفتر رياست جمهوری آقای غلامحسين الهام را صدا زدم. همينکه نزديک شد تا سلام بدهد دوتا چک آبدار خواباندم بيخ گوشش! پرسيد چرا ميزني؟ مگه مرض داري؟ گفتم: مرد حسابی تو منو بدبخت کردی. اين چه حرفی بود که به خبرنگار خبرگزاری فارس گفتي؟ گفتی کارکردن با فلانی خيلی شيرين است. ميدانی با اين حرف نسنجيده‌ات توی خانواده ما اختلاف انداختي؟

ديشب وقتی خواستم به منزل برگردم همينکه کليد را توی قفل درب حياط فرو کردم متوجه شدم باز نميشه. ظاهرا قفل را عوض کرده بودند. زنگ زدم کسی درب را باز نکرد. يه نيمه آجر برداشتم و پرت کردم بسمت پنجره اتاق منزل خودمون که از بدشانسی شيشه شکست و زنم با سر و کله خونين در حاليکه مرا لعن و نفرين ميکرد چند تا لنگه کفش و دمپايی بطرف من پرت کرد. پرسيدم: خانم! چرا در رو قفل کردي؟ چی شده؟ چرا عصبانی هستي؟

گفت: الهی که جز و جيگر بزنی مرد! کجا بودی تا اين وقت شب؟ خجالت نميکشي؟گفتم: بيخودی خودت رو ناراحت نکن. من با الهام بودم. توی دفتر رياست جمهوری داشتيم غنی سازی ميکرديم.گفت: برو همانجا که تا حالا بودی. برو پيش اون الهام خانم ورپريده. تازه از دست هاله راحت شديم پای يکی ديگه تو زندگی مون باز شده. الهی که تير غيب بيايی مرد. الهی که حناق بگيری.

گفتم: الهام خانم کدومه ديگه؟گفت: خبه. خبه. اينقدر خودت رو به موش مردگی نزن. توی همه روزنامه ها نوشته‌اند که الهام گفته کارکردن با تو چقدر کيف داره. بلايی سر تو و اون الهام بی چشم و رو بيارم که مرغان آسمان برايتون گريه کنند

گفتم: خانم جان! داد نزن. الان همسايه ها بيدار ميشن و آبرومون ميره. لطفا در رو باز کن بيام بالا. همه چيز رو برايت توضيح ميدم. اين الهام يک خانم نيست يه مرده.با شنيدن اين يک جمله جيغ و دادش مضاعف شد و داد زد: آی هوار. آی مردم بداد من برسيد. اين شوهر ذليل شده من رفته همجنس باز شده. من ديگه تحمل ريخت و قيافه‌ات رو ندارم. فردا بايد بريم محضر طلاق منو بدی. حالا هم برو پيش همون که تا حالا پيشش بودی.

خلاصه ديشب کنار جوب خيابون خوابيدم و امروز بايد يه راه حلی برای اين وضعيت پيدا کنيم. يا بايد بری اسمت رو عوض کنی يا برو خونه ما تا زنم يه کتک مفصل بتو بزنه تا دق و دلش خالی بشه و از خر شيطان بياد پايين با من آشتی کنه.

2006-06-04T15:02:00.000-04:00

شلوارک

همه بدبختی ما زیر سر ناآگاهی از فواید شلوارک است. تا زمانی که اهمیت شلوارک توی جامعه ما مشخص نشود ما هیچوقت روی پیشرفت و توسعه را نخواهیم دید. تا زمانی که توی کشور ما کسی از ترس نیروی انتظامی و همچنین از ترس نگاههای مردم جرات نکند شلوارک بپوشد و به خیابان بیاید وضع همین است و ممکن است هرروز هم وضعمان خرابتر هم بشود.
توی کشور ما شلوارک یک لباس مستهجن بشمار میرود درصورتی که اگر کسی به تاریخ برگردد و دوران طلایی ایران را در اعصار و دورانهای گذشته بخوبی مطالعه کند میبیند ایرانیان اولین قومی بودند که شورت مامان دوز را اختراع کردند و متاسفانه جهانگردان خارجی در قرن هفدهم آنرا به اروپا بردند و از روی آن کپی کردند. از زمانی که خارجی ها شلوارک پوشیدند پیشرفت کردند و از ما جلو زدند. از زمانی هم که ما شورت مامان دوز را زمین گذاشتیم اوضاع مان خراب شد و عقب مانده شدیم.

آقا جان! رمز پیشرفت اروپا رواج شلوارک بود. شما یک کشور پیشرفته را سراغ دارید که مردم آن خجالت بکشند شلوارک بپوشند؟ نه حضرت عباسی سراغ دارید؟ اصلا بروید زندگینامه مخترعین بزرگ را بخوانید و عکس روی جلد کتابشان را نگاه کنید میبینید همه این افراد بزرگ بالاخره برای یکبار هم شده شلوارک پوشیده اند. مثلا همین آقای ادیسون خودمان که مخترع چراغ قوه بود را درنظر بگیرید. آیا ایشان شلوارک می پوشیده یا زیر شلوار؟ نمونه ها فراوانند. یا مثلا همان کریستف کلمب که کاشف کاخ سفید بود را در نظر بگیرید. ایشان توی کشتی و در سفرهای دریایی اش شلوارک می پوشیده یا عبا و عمامه؟

حالا ممکن است بعضی از عناصر کوته فکر بپرسند: خب. پوشیدن شلوارک چه ربطی به اختراعات و توسعه و رشد تکنولوژی دارد؟
اولا این افراد نمی خواهند ملت ما حقایق شلوارک را بفهمند و بخاطر همین است که این سوال توی ذهنشان خطور میکند. ثانیا شما مگر فیزیولوژی بدن انسان را نخوانده اید؟ توی مغر انسان یک غده هست بنام غده هیپوتالاموس که خیلی مهم است. این غده با یک رگ کلفت وصل شده به زیر شکم انسان که هرگونه تغییرات و تحولات در آن پایین را به بالا گزارش میدهد. خاصیت شلوارک این است که در تابستان که هوا گرم است با عبور جریان هوای آزاد در قسمت تحتانی باعث خنک شدن آنجا و در نتیجه غده هیپوتالاموس میشود و مثل رادیوتاتور موتور مغز را خنک میکند و در نتیجه باعث میشود شخص شلوارک پوش کله اش خوب کار کند و هی چیزهای مختلف اختراع کند و جاهای مختلف را کشف کند.

من خودم این را عملا تجربه کرده ام و همینطوری فله ای حرف نمی زنم. من یه شلوار کهنه ای داشتم که جلوی زانوهایش پاره و سوراخ شده بود. اول میخواستم آنرا دور بیاندازم ولی ناگهان یک فکری به ذهنم رسید. قسمت پایین آنرا پاره کردم و ناگهان در کمال تعجب و ناباوری تبدیل شد به یک شلوارک. خدا را شکر کردم و آنرا پوشیدم. از آن زمان احساس میکنم خیلی چیزها سرم میشه که قبلا به فکرم هم نمیرسید. مخصوصا چند تا سوراخ هم برای هواخوری بیشتر و تهویه مطبوع در جلو عقبش ایجاد کردم.

البته شلوارک پوشیدن فوت و فن خاص خودش را دارد و همینطوری الکی هم نیست. مثلا شما دقت کرده اید بعضی از خانم های محترم که شلوارک تنگ و کوتاه می پوشند آیا تا بحال از خود سوال کرده اید این افراد چگونه خودشان را توی اون یه تیکه پارچه فرو کرده اند؟! بعضی ها میگن همانطور که کفش تنگ را با وسیله ای بنام پاشنه کش بپا میکنند حتما این شلوارکها را هم با وسیله ای مثل پاشنه کش یا بیل یا چیزی شبیه آن پوشیده اند. بعضی ها هم میگن نخیر! از زمانی که طرف لاغر بوده آنرا پوشیده و هی خورده تا چاق شده و حالا شما میبینیدشلوارک به بدنش چسبیده.

خلاصه کنم و درد سرتون ندهم. رمز موفقیت کشورهای خارجی فقط یک چیز است و آن پوشیدن شلوارک است. علت مشکلات ما هم همانا ناآگاهی از تکنولوژی شلوارک است. به امید روزی که هر ایرانی یک شلوارک داشته باشد.

2006-05-27T12:24:00.000-04:00

نوستالوژی سوسک:

آخ که چقدر دلم تنگ شده واسه دیدن اون سوسکهای ایران. چقدر با هیبت بودند . چقدر باوقار و متین توی حمام و دستشویی قدم میزدند. مثل جاهل های قدیم راه می رفتند و از هیچکس هم نمی ترسیدند. نه از امشی نه از پیف پاف و نه از دم پایی. استوار و باصلابت بودند. پوست قهوه ای شان از جنس استنسل استیل بود. ضد ضربه و محکم. یه بار توی جبهه با آرپی جی 7 به یکی از آنها زدیم خم به ابرویش نیاورد و با نگاهی عاقل اندر سفیه راهش را ادامه داد و رفت.

پاتوق شون توی حمام عمومی توالتها و زیرزمینهای نمناک ساختمانهای قدیمی بود. البته گاه گاهی هم توی صف نانوایی سنگکی یا لواشی هم آنها را میدیدیم که بدون نوبت نان شون را می گرفتند و میرفتند.

البته بندرت اتفاق می افتاد که بعضی از همون سوسکها وقتی توی عشق شون شکست میخوردند و از دنیا سیر می شدند میرفتند توی یکی از اون نانوایی های سنگکی و خودشون را می انداختند توی پاتیل خمیر و راحت می شدند. لابد جویدن ران یک سوسک پخته شده در داخل نان را تجربه کرده اید؟

از زمانی که به خارج آمده ام راستش سوسک ندیده ام. نه اینکه توی خارج سوسک نیست بلکه من سعادت زیارتشون را نداشتم و تا بحال موفق به دیدار آنها نشده ام. البته شنیده ام توی بعضی از رستورانهای چینی بجای چلو کباب کوبیده جلوی مشتری شون یه دیس سوسک برشته شده با نوشابه میگذارند ولی اینها عمرا جای سوسک خودمون را نمیگیره. سوسک هم سوسک ایرانی. هم با مرام اند و هم با معرفت. خیلی دلم واسه شون تنگ شده.

سوسکها همشون شکل هم اند مثل گنجشکها . اصلا قابل تشخیص از هم نیستن. شما متوجه نمیشوید که این سوسکی که امروز دیدید همان سوسک دیروزی است یا یکی دیگه است.

اکثر سوسکهای توی خونه ما خیلی سربزیر و خجالتی بودند. البته ناگفته نماند که بعضی شون ناقلا و چشم چران بودند و توی توالت یه گوشه ای قایم میشدند و همینکه شما شلوارتون را شل میکردی حسابی آدم رو دید میزدند و برو بر به مسائل خصوصی آدم زل میزدند.

زندگی خیلی از مردم ما مثل زندگی همان سوسکهاست. رفتارهای دوگانه از خود سر میزنند و از دید ناظر بیرونی همه شون یک شکلند . زندگی سوسکی که ترک و فارس ندارد. همه مون سالهاست که سوسک شده ایم و از سوسک شدن خود غافل.

یادش بخیر سوسکهای ایران

2006-05-22T13:33:00.000-04:00

آموزش مقدماتی فوتبال:

در آستانه برگزاری مسابقات جام جهانی و بالا رفتن تب فوتبال در طبقات مختلف جامعه قرار شده تا در حوزه علمیه برای عده ای از علما طلاب و فضلای عزیز دوره فشرده آموزش فوتبال برگزارشود تا علمای عزیز هم پا به پای مردم از تماشای مسابقات فوتبال لذت ببرند و متوجه جریان بازی بشوند.
از آنجا که باید برای علما با اصطلاحات و فرهنگ خودشان سخن گقت لذا بهتر است در این دوره فشرده اینگونه آموزش داد:

علمای بزرگ! التفات بفرمایید که اصولا مسابقه فوتبال مثل جهاد در راه خداست. یک طرف جبهه حق است و یک طرف جبهه باطل. آنطرف که حق است همیشه ما در آن قرار داریم و طرف باطل همان حریف ماست که قطعا دشمنان حق و اسلام و بشریت هستند که باید محو و نابود شوند. تیم ما بلا تشبیه مثل اصحاب امام حسین است و تیم مقابل همان لشگر ابن زیاد.
تعداد یاران و اصحاب لشگر حق و باطل همان یازده نفر است که نفر دوازدهم در پس پرده غیبت است و هر وقت خدا مصلحت بداند ظهور میکند و تعداد بازیکنان دوازده نفره میشود ولی فعلا همان یازده نفره است.

البته همیشه چند نفر از اصحاب و یاران جبهه حق و باطل بصورت ذخیره روی نیمکتها می نشینند تا اگر خدای ناکرده یکی از اصحاب در میدان نبرد مجروح شد یا شربت شهادت نوشید به میدان آمده و ادامه دهنده راه آن عزیز از دست رفته شود.

زمین فوتبال دو قسمت است. یک طرف مال ما یعنی جبهه و اصحاب حق است و یکطرف مال اراذل و اوباش که البته چون ما خلیفه خدا بر روی زمین هستیم همه زمین متعلق ماست و هر جا که دلمون خواست میتوانیم برویم و بازی کنیم.

در فوتبال دست زدن به توپ حرام است و کسی که توپ را با دست لمس کند مثل این است که بدن میت را مس کرده و بر او غسل مس میت واجب میشود و بدبخت نیز میشود. البته دروازه بانها از این امر مستثنی هستند. آنها مثل مرده شور هستند و میتوانند توپ را بکرات لمس نمایند.

پنالتی همان حکم تعزیرات و قصاص است مثلا اگر در جلوی دروازه خدای ناکرده بازیکن ظالمی تکل کند برروی بازیکنی دیگر بطوریکه بازیکن مظلوم تعادل خود را از دست بدهد و به زمین بخورد در این حالت باید پنالتی گرفته شود و همچنین بازیکن خاطی را باید قصاص نمود و او را سنگسار کرد تا درس عبرتی برای دیگران شود.

مدت بازی فوتبال نود دقیقه است که البته اگر در این مدت معین نعوذبالله حق بر باطل پیروز نشد نیم ساعت دیگر بصورت نافله بجا آورده میشود. اگر باز هم نتیجه مطلوب حاصل نشد به نوبت آنقدر پنالتی به یکدیگر میزنند تا حق به حقدار برسد و عدالت برقرار شود.

زمین فوتبال هم پر است ازعلف و چمن که البته قابل خوردن نیست

اوت شدن توپ مرحله ای است که از توپ از دایره دین و ایمان خارج شده و مرتد میشود و لذا اموال مرتد مباح و زنش بر شما حلال میشود
آفساید یعنی اینکه قبل از جاری شدن عقد و یا صیغه و بدون اذن ولی دختر شما نعوذبالله توپ نامحرم را صاحب شده و بخواهید دخول انجام دهید که باطل است و باید اعاده گردد
کرنر هم تعزیر عمل شنیع شوت کردن توپ به دبر (پشت) محارم است و کار قوم لوط است که به عذاب الهی گرفتار شدند ولی گاهی منجر به ثواب هم میشود

کار قضاوت و نظارت عالیه بر اعمال و کردار افراد بعهده ولایت عظمای فقیه است که البته شیر سماور را خیلی دوست دارد

2006-05-12T20:45:00.000-04:00

حل مشکلات جهان

احمدی نژاد: مشکلات اساسی جهان را حل خواهیم کرد (بی بی سی)

امروز خیلی خسته ام. از صبح تا الان مشکلات و مسائل جهان را حل میکردم. سرم حسابی شلوغ بود. یک نفر آدم و این همه مشکلات جهانی. یک جهان است و یک احمدی نژاد. معلوم نیست رهبران و دولتمردان دنیا چه غلطی میکنند؟ همه مشکلاتشان را ریخته اند روی سر من یه نفر.
امروز توی هیئت دولت آقای وزیر خارجه گزارشی از وضعیت جهان و مسائل و مشکلات آنها را داد که من واقعا متاسف شدم و به اهمیت مشکلات مردم جهان پی بردم فورا دستور دادم از این به بعد توی کابینه فقط مشکلات جهانی را مطرح کنند تا مصوباتی برای حل آنها به دستگاههای ذیربط ابلاغ کنیم.

یکی از مشکلات اساسی در کشورهای اروپایی وجود دیکتاتوری و استبداد حکومت های خودکامه است. با شنیدن وضعیت اسفبار کشورهای اروپایی و امریکایی واقعا دلم بحال مردم بیچاره آنجا سوخت. در همان جلسه مصوب شد که شورای محترم نگهبان با همکاری وزارت کشور در اسرع وقت نسبت به برگزاری یک رفراندم آزاد در کشورهای اروپایی و علی الخصوص سوئیس و فرانسه و دانمارک و سوئد اقدام کنند تا مردم مستضعف آنجا حکومت مورد علاقه خود را انتخاب کرده و اینقدر از دست حکومت فعلی خود عذاب نکشند.
مسئله بعدی در مورد مشکلات کشورهای صنعتی بود. مشکلات عظیمی در آنجا وجود دارد. یکی از این مشکلات برخورد غیر انسانی و ناجور واحدهای صنعتی با نیروی انسانی متخصص و ماهر است. مثلا در کارخانه مرسدس بنز آلمان یا تویوتای ژاپن الان حدود شش ماه است که کارگران حقوق نگرفته اند ودارند از گرسنگی تلف میشوند. در همان جلسه مقرر شد فورا رئیس کارخانه بنز و تویوتا از مقام خود عزل شده و جای خود را به یکی از برادران پاسدار بدهند. حقوق کارگران را هم قرار شد دوبرابر کنند و اضافه کار هم بدهند. اصلا بهتر است تکنسین ها و مهندسین آنجا به کارخانه کفش ملی یا چیت سازی خودمان منتقل شوند. کارگران هم بروند مرخصی و استراحت کنند. ماه به ماه بیایند حقوقشان را بگیرند و دوباره بروند.

مسئله بعدی مشکل اسرائیل و جنگ و اختلاف با فلسطینی هاست. تقریبا یک قرن است که این مشکل در دنیا وجوددارد ولی هیچ رئیس جمهوری نتوانست این مشکل را حل کند. من دستور دادم فورا اسرائیل را با ریشه اش از زمین بکنند و ببرند توی آلاسکا بکارند. اینجوری هم مشکل فلسطینی ها حل میشه و هم اسکیموها از تنهایی درمیان و احساس غریبی و تنهایی نمیکنند.

مسئله بعدی رکود اقتصاد جهانی و کمبود نقدینگی در بازار جهانی است که تاثیر منفی بر همه فعالیتهای اقتصادی میگذارد. مثلا اون آقای بیل گیتس صاحب شرکت مایکروسافت برای توسعه شرکتش از بانکهای معتبر تقاضای وام کرده که تاکنون موفق نبوده. من در همان جلسه کابینه دستور دادم کمیته امداد یک وام یک میلیون و چهارصد هزارریالی بلاعوض به ایشان بدهد. هر چه باشد بنده خدا آدم زحمتکشی است. یه دختر دم بخت داره و میخواد واسه دخترش جهیزیه جور کنه. لابد خجالت کشیده حقیقتش رو بگه که برای چه کاری وام میخواد.
قرار شد بقیه کشورها هم مشکلاتشان را مطرح کنند تا به نوبت به وضع آنها هم رسیدگی کنیم

2006-05-09T13:46:00.000-04:00

پاسخ بوش به نامه 18 صفحه ای احمدی نژاد

بسمه تعالی
آمدی جانت بقربانم ولی حالا چرا؟؟

والسلام
الاحقر جرج دبلیو بوش
واشنگتن المقدس

2006-05-08T12:47:00.000-04:00

نامه احمدی نژاد به جرج بوش

حضور محترم برادر گرامی جناب آقای جرج بوش

با درود بیکران به روح پر فتوح بنیانگذار آمریکا حضرت ابراهام لینکلن و با سلام و احترام به روان پاک شهدای ویتنام و جنگ با سرختپوستان و همچنین کشته شده های سونامی و دیگر سیلزده های روستاهای امریکا- اینجانب محمود احمدی نژاد فرزند احمد متولد ۱۳۴۸ شماره شناسنامه ۴۵۶ صادره از گرمسار وکالت بلا عزل از سوی مقام معظم رهبری حضرت آیت الله امام خامنه ای (سه تا صلوات) دارم تا به شما نامه بنویسم و شما را از حمله به ایران و نابودی نظام مقدس جمهوری اسلامی منصرف کنم و شما را به صلح و صفا و دوستی و برابری و برادری و اینجور چیزای غربزدگی دعوت کنم

برادر جرج

بیایید با هم آشتی کنیم. قهر کار بچه هاست. هرچه بوده تمام شد. ما یه خورده خامی کردیم و یه حرفایی زدیم شما بیخودی جدی گرفتید. بجان شما قضیه عنی سازی و کیک زرد همش خالی بندی بود. فکر میکردیم شما عقب نشینی میکنید. اصلا همه این سینی کیک زرد که خریدیم مال خودتون. ما نخواستیم. خوبه؟ راحت شدید؟

جرجی جان! نکند یه بار گول اون خانوم کاندولیزارایس را بخوری و دستور حمله بما رو بدی. ما میتونیم با هم رفیق باشیم. ما میتونیم به شما در همه زمینه ها کمک کنیم. مثلا میتونیم برادران بسیجی مون را بفرستیم آمریکا برایتان اورانیوم غنی کنند. ما میتوانیم دستاوردهای منحصر بفرد علمی خودمان را در زمینه کیک زرد و شله زرد را در اختیار دانشمندان شما قرار دهیم. اصلا میتوانیم برایتان ژاندارم خلیج فارس بشیم تا هرکس بدون مایو توی خلیج فارس شنا کرد دستگیرش کنیم و تحویل شما بدهیم.

آقا جرج! بجای این همه فحش و دعوا بیا دست خانم بچه ها را بگیر همین جمعه ناهار تشریف بیارید منزل ما. یه لقمه نون و پنیر با هم بخوریم و دور هم جمع باشیم. اگه دوست داشتی خانم بچه ها را یه خورده زودتر بیار بزار منزل ما تا من و شما با هم بریم نماز جمعه. میریم اون صف اول میشینیم که تلویزیون ما را زیاد نشون بده. بعد میریم جلو لانه جاسوسی یه خورده شعار میدیم و برمیگردیم خونه. نهاری رو با هم میزنیم. بعد یه چرت بعد از غذا. بعدش هم فیلم سینمایی بعد از ظهر جمعه رو از صداو سیما نگاه میکنیم. عصر وقتی هوا خنک شد خواستید میتونید تشریف ببرید.

آقا جواد! (همان جرج سابق) خدای نکرده از دست من دلخور نباشی ها. من اگر گفتم اسرائیل باید حذف شود بجون بچه هات شوخی کردم. ماشالله خودت فهمیده هستی و سرت تو حساب و کتابه. میدونی که ما اگه این حرفا رو نزنیم چطوری مملکت رو اداره کنیم؟

ببین جرجی جان!اگر هم یه زمانی هوس کردی که به ما حمله کنی بالاغیرتن از قبل یه ندا به ما بده که زود دربریم و زیر دست و پا له نشیم. چاکرتیم به مولا.

جواد آقا! منتظرتم روز جمعه. یادت نره. با خانم بچه ها. تعارف نمیکنم. حتما تشریف بیارید. قدم تون رو چشم.

2006-05-07T20:35:00.000-04:00

خطبه های نماز دشمن شکن یکشنبه

من امروز باید به شما چند تذکر اخلاقی بدهم.
برادران و خواهران همیشه در صحنه!
موقعی که خطبه ها توسط من ایراد میشود اخلاق اسلامی را رعایت کنید. یعنی نیش تان را باز نکنید با بغل دستی حرف نزنید. با هم شوخی نکنید. از سر و کول هم بالا نروید. به هم انگشت نرسانید. موی یکدیگر را نکشید و خدای ناکرده گوشش را گاز نگیرید. قهقه نزنید و محکم نخندید چون ممکن است در اثر فشار وارده وضوی تان باطل شود. اگر جلوی خنده تان را نمی توانید بگیرید لااقل یک چوب پنبه ای در منافذ ورودی و خروجی خود تعبیه کنید تا وضویتان باطل نشود. در روایت داریم کسی که در موقع ایراد خطبه ها خودش را نگه دارد و شلوارش را خیس نکند خداوند در قیامت به او هزار دست کت شلوار خارجی پاداش میدهد در سایزها و مدلهای مختلف.
و اما مسائل بین المللی و خارجی و از اینجور چیزا:در هفته گذشته شنیدیم که آقای رامین جهانبگلو را در فرودگاه تهران دستگیر کردند. من ایشان را نمیشناسم و نمیدانم چجور آدمی است ولی از اینکه او را دستگیر کرده اند میتوان فهمید که حتما آدم خوبی بوده و از اینکه به او اتهام جاسوسی با بیگانه را زده اند میتوان فهمید که حتما آدم میهن دوست و وطن پرستی بوده. بهرحال خدا او را بیامرزد. من اگر جای او بودم در این اوضاع و احوال اصلا به ایران نمیرفتم. این حکومت وقتی تحت فشار جهانی قرار بگیرد تلافی اش را از مردم در می آورد. مثل فیلم دزد دوچرخه که وقتی نتوانست دوچرخه اش را پیدا کند شروع کرد به کتک زدن بچه خودش.
مسئله بعدی مسئله غنی سازی بود که من تاحالا نفهمیدم اون چیزی را که میگویند غنی سازی کرده اند چی هست؟ ارومیه را غنی کرده اند؟ چرا فقط ۳.۵ درصد؟ خاک عالم بر سرت! تو اگه میخواهی غنی سازی کنی برو ۱۰۰ درصد غنی بکن. من وقتی روغن حیوانی کرمانشاهی میخرم حتما باید صددرصد خالص باشد. ۳.۵ درصد که معنا ندارد

و اما چند کلمه هم ذکر مصیبت رئیس جمهور آل عبا
تو هم آدمی؟ تو اگه راست میگی چرا وقتی رفتی امریکا روضه بخوانی با اون خانم هاله نورانی اون کار را کردی و آبروی ما را بردی؟کیک زرد مسموم را به ملت دادی تا به اسهال بیفتند و نای حرکت نداشته باشند. در عربستان سعودی جلوی امیرعبدلله آروق زدی و اندماغت را با پیراهن سفید و بلند امیر قطر پاک کردی؟ فکر کردی هر پارچه سفیدی دستمال است؟
خب دیگه بسه. چوب پنبه خودم هم پرید بیرون! وضویم باطل شد

2006-05-03T15:00:00.000-04:00

جهان بینی

بعضی ها دنیا را اینچنین می بینند
خدا - نماینده ولی فقیه در کائنات
پیامبران و امامان - نیروهای تدارکات و پشتیبانی از عملکرد مسولین جمهوری اسلامی
امام زمان - مسئول برگزاری انتخابات
بهشت - حمام زنانه
جهنم - امریکا و اروپا
عزرائیل- نویسندگان و روزنامه نگاران
حق - انرژی هسته ای
باطل- کوپنی که تاریخش گذشته
حلال - خوردن مال مردم
حرام - بقیه چیزهای موجود در عالم
ایثار - برو خودت رو واسه ما به کشتن بده
مردم - عناصر فریب خورده دشمن
مطبوعات- پایگاه عملیاتی دشمن
زندانی سیاسی - نداریم
مهرورزی- همان کاری که قزوینی ها میکنن

2006-04-28T22:31:00.000-04:00

روشهای مبارزه با امریکا:

ظاهرا قراره امریکا جدی جدی به ایران حمله کنه. آقای رهبر معظم هم فرمودند اگر امریکا حمله کند ما هم به منافع امریکا در سراسر دنیا ضربه میزنیم.

حالا فرض کنید خدای نکرده امریکا به ایران حمله کند. ما چگونه میخواهیم به منافع امریکا ضربه بزنیم؟

من چند شیوه اجرایی برای انجام این کار پیدا کردم که بد نیست شما هم از همین الان آنها را تمرین کنید تا در موقع لازم و با دستور فرمانده کل قوا به مراکز امریکایی حمله کنیم و درس عبرت فراموش نشدنی ای به دشمن بدهیم.

اگر بخواهیم به منافع امریکا در سراسر جهان ضربه بزنیم باید عده ای جان برکف از ایران خارج شوند و به کشورهای دنیا سفر کنند والا از توی مصلی نماز جمعه تهران که نمیشه به امریکا لطمه زد. لذا بهتر است همین ما ایرانیان مقیم خارج که هم زبان خارجی بلد هستیم و هم کوچه محله های اینجا رو خوب می شناسیم در یک اقدام هماهنگ به منافع امریکا حمله کنیم مثلا:

- امریکایی ها در سراسر دنیا یک چلوکبابی معروفی دارند بنام مک دونالدز که سیب زمینی سرخ کرده و ساندویچ و از اینجور چیزا میفروشد. هر کدام از ما میتوانیم به یکی از این چلوکبابیهای امریکایی رفته و بدون اینکه کسی متوجه شود درپوش نمک پاش های آنجا را باز کنیم تا مشتریهای آنجا هنگام خوردن ساندویچ شان و از خالی شدن یه عالمه نمک بر روی غذایشان عصبانی شوند و دیگه پایشان را به آنجا نزنند. بدین ترتیب مک دونالدز با از دست دادن مشتریهایش ورشکست میشود و نتیجنا به دولت امریکا هم مالیات نمیدهد و امریکا ضرر میکند.

- هر کدام از ما باید مکانهایی که مربوط به امریکایی هاست را شناسایی کنیم. مثلا سفارت ها کنسولگریها مدرسه ها و حتی خانه های مسکونی سفیر و کاردارهای امریکایی. در روز عملیات همه ما باید برویم زنگ آنجا را بزنیم و فرار کنیم. با اینکار اولا زنگ آن مراکز امریکایی خراب میشود که آنها باید بروند و یکی دیگه بخرند و هم مامور یا نگهبان آنجا اینقدر میره و میاد که کفشش پاره میشه که همه اینها ضررش به دولت امریکا میرسد.

- همه ایرانی های مقیم امریکا بجای اینکه هی بروند توی لوس آنجلس آهنگ بخوانند و یا توی خیابان برقصند باید یه خورده هم به فکر دفاع از کشورشان باشند و ضربه زدن به منافع دشمن. این افراد میتوانند سیفون دستشویی ها را همینطوری الکی الکی فشار بدهند تا آب کشور امریکا هدر رود و به اقتصاد امریکا لطمه وارد شود.

- اگر یک ماشین امریکایی را دیدید که در کنار خیابان پارک کرده بدون اینکه کسی متوجه شود با چیزی نوک تیز یک خطی روی ماشین بکشید یا باد چرخش را خالی کنید.

- برای ضربه زدن به صنعت فیلمسازی امریکا باید چند تا گنجشک را از روی درختان حیاط خونه تون بگیرید و آنها را توی یه پاکت یا جعبه کارتن کوچک بگذارید و با خود بدرون سالن سینما ببرید. وقتی که فیلم امریکایی شروع شد درب پاکت محتوی گنجشکها را باز کنید. گنجشکها جیک جیک کنان به اینطرف و آنطرف سالن میروند و همه چیز رو بهم میریزند. مردم هم سوت میزنند و دم مپایی و کفش و کلاه بسوی گنجشکها پرتاب میکنند و میگن: این چجور مسخره بازیه دیگه؟ مرده شور فیلم امریکایی رو ببره!

بدین ترتیب منافع امریکا لطمه میخورد و دشمن ما بدبخت میشود.

2006-04-26T14:06:00.000-04:00

معادله یک مجهولی:

آیت الله فاضل لنکرانی : نگاه کردن زن به بدن مرد ولو به قصد ریبه هم نباشد اشکال دارد(روزنامه آفتاب)

من از دیروز که جمله فوق را خواندم دارم با خودم سر و کله میزنم تا آنرا بفهمم. آخه من شنیده بودم که نگاه مرد به بدن زن ممکن است موجب تحریک مرد شود و به گناه بیفتد ولی تا بحال نشنیده بودم که نگاه زن به بدن یک مرد ایجاد اشکال میکند.

راستش خیلی به این موضوع فکر کردم. اگر شما هم دقت کنید میبینید این جمله مثل یک معادله ریاضی است که تعدادی پارامتر معلوم دارد و یک مجهول که حاصل جمع همه آنها اشکال شرعی و حرام بودن این عمل است.

اشکال شرعی=عامل مجهول + نگاه زن به بدن مرد + مرد + زن

حقیقتا من نتوانستم آن پارامتر مجهول را پیدا کنم. یعنی آن چه چیزی است که با نگاه کردن یک زن به بدن مرد ایجاد اشکال میکند. چه اتفاق فیزیکی یا متافیزیکی رخ میدهد که ما آنرا نمی فهمیم؟
از دوران کودکی همیشه مسائل سخت ریاضی و فیزیک و جبر و هندسه را به من میدادند تا حل کنم. استعداد ریاضی ام تا این اواخر خوب بود ولی از زمانی که وبلاگ نویس شدم ظاهرا استعدادم کور شده و دیگر نمیتوانم یک معادله یک مجهولی مثل معادله فوق را حل کنم.

امروز وقتی از حل این معادله نا امید شدم به فکرم رسید که چرا از روش های سعی و خطا و آزمایش تجربی این معادله را حل نکنم؟ فورا لباسهای ورزشی ام را پوشیدم و یکراست رفتم استخر. دیدم یه خانومی روی سکوی پرش ایستاده و آماده شیرجه زدن توی استخر است. از همان جلو درب استخر داد زدم: صبرکن صبر کن! یه دقیقه با شما کار دارم.

بیچاره سراسیمه از بالای سکو پایین آمد. به او گفتم: ببخشید. من برای حل یک مسئله علمی و ریاضی نیاز به همکاری شما دارم. فرض کنید من یک فوتبالیستم و شما تماشاچی نشسته در استادیوم. خوب به پاهای من نگاه کنید و بگویید چه احساسای دارید؟؟
بیچاره با تعجب نگاهی کرد و گفت: چطور مگه؟ اتفاقی افتاده؟
گفتم: خانم عزیز! لطفا احساس خودتون را بیان کنید. من میدونم که شما با دیدن پاهای من تحریک شدید ولی خجالت میکشید آنرا بیان کنید. درست میگم؟
یک دفعه از شدت خنده منفجر شد و گفت: مطمئنی حالت خوبه؟ آخه کدوم آدم عاقلی با دیدن پاهای پشمالوی یه مرد تحریک میشه. من که یاد پاهای گوریل انگوری افتادم. تحریک چیه؟ حالا پاهای منو بگید یه چیزیه. نگاهی به پاهای او کردم دیدم راست میگه. چرا تا بحال دقت نکرده بودم! تا آدم سادیسم نداشته باشه که اتفاقی واسش نمیفته!
من که جواب مسئله را پیدا کردم. شما چطور؟

2006-04-23T11:00:00.000-04:00

خاطرات يک گوسفند:

(برگرفته از دفترچه خاطرات يک گوسفند)

اسم من گوسفند است. پدرم گوسفندی چاق و چله‌ بود که چند سال پيش در حمله گرگ سياهی شربت شهادت نوشيد و به لقا لله پيوست. مادرم را هم به سفر حج بردند که تاکنون از وی خبری نيست. من دوران بره‌گی‌ام را تحت نظارت اساتيد بزرگ دامپروری با موفقيت سپری کرده و وارد گله دوستان و آشنايان شدم.

من از بزغاله‌ها خوشم نمی‌آيد چون خيلی شيطون و بلند پروازند. برخلاف من که سرم را پايين می‌اندازم و همان علف جلوی رويم را ميخورم، بزغاله‌ها از درخت و درختچه‌ها بالا ميروند تا مزه برگ درخت را تست کنند. من خيلی قانع و صبورم. کاری به کار بزرگان ندارم. اصلا نميدانم صاحب يا صاحبان من چه کسانی هستند. چرا به من غذا ميدهند يا نميدهند. کاری ندارم که آنها چرا ميخواهند مرا چاق و فربه کنند. غذای مورد علاقه من يونجه با سالاد کاهو و سس آب هندوانه است.

گاهی اوقات صاحبم يک دسته يونجه در دستش ميگيرد و راه ميرود و مرا دنبال خود ميکشاند. الان سالهاست که دنبال صاحبم ميدوم تا بلکه به آن مدينه فاضله يونجه‌ای وعده داده شده برسم.

از روزی که سياست ما عين ديانت ما شد من هم وارد عالم سياست شدم. روزهای گرم تابستان، صاحبانم زير سايه بان ايوان حياط قديمی می‌نشينند و در مورد سياست حرف ميزنند و خربزه ميخورند و هندوانه قاچ ميکنند. من هم که در گوشه ای از آن حياط ساکت و آروم نشسته ام، با صبوری به حرفهای آنها گوش ميدهم و در جهت تاييد صحبتهای آنها گاهی ”بع بع“ هم ميکنم. صاحبان مهربانم خربزه را خودشان ميخورند و پوستش را جلو من پرت ميکنند. تا بحال زياد اتفاق افتاده که پايم روی پوست خربزه رفته و ليز خوردم و با کله به زمين افتادم ولی خب چه کنيم ما گوسفندیم ديگه. باز بلند ميشم و همان پوست خربزه رو ميخورم.

من گوسفندم. من يک وبلاگ هم دارم. هميشه منتظر ميمانم که صاحبم يک مطلب يا خبری را عليه دشمنانش بنويسد يا به من بگويد تا من هم گوسفندوار آن را ”بع بع“ کنم. گاهی صاحبم از تهران به من زنگ ميزند و ميگويد حالا نزديک انتخابات است بايد زياد بع بع کنی. من هم گوش ميدم و بع بع ميکنم و ديگران را هم به بع بع کردن دعوت ميکنم. دوستی‌ها و دشمنی‌های من همه به بر اساس نحوه رفتار صاحبم با ديگران است. اگر صاحبم از کسی خوشش بيايد لابد آدم خوبی است و اگر از کسی بدش بيايد لابد آدم منحرفی است.

من گوسفندم. فايده های زيادی برای صاحبم دارم. از پشم و کرکم لباس درست ميکنند تا عيبهای صاحبم پوشانده شود. او را از سرما و گرما حفاظت کند. از پوستم طبل و دهل درست ميکنند تا صدای تبليغات صاحبم گوش عالم را کر کند. وجودم را در قربانگاه مصلحت ذبح ميکنند تا نذر صاحبم ادا شود و کفاره گناهانش شود. من قربانی ميشم تا او به بهشت برود. صاحبم دمبه مرا خيلی دوست دارد. گاهی به دمبه من دست ميزند و ميگويد: ماشالله، خدا بده برکت!

من گوسفندم. خيلی هم گوسفندم.

2006-04-22T00:12:00.000-04:00

نامه‌ای به همسرم:

(اقتباس از نامه‌های خانوادگی ”ملت ايران“ به همسرش ”جمهوری اسلامی“)

همسر عزيز و دلبندم،

مدتی است که برايت نامه‌ای ننوشته‌ام ولی امروز با ديدن نظرسنجی در وبلاگ نقطه ته خط، داغ دلم تازه شد و تصميم گرفتم چند خطی را برايت بنويسم:

عزيزم،

يادته دوران نامزد بازی چقدر خودت رو لوس ميکردی؟ يادته چه حرفايی ميزدی؟ يادته بمن ميگفتی اگه منو بگيری ، شريک غم و شادی‌هات ميشم، همدم و مونست ميشم، رفيق و همراهت ميشم؟ يادته بمن ميگفتی اگه منو بگيری برات آزادی و استقلال و رفاه و خوشبختی ميارم؟ يادته ميگفتی توی زندگی آينده ما همه حق حيات دارند حتی کمونيستها؟ يادته ميگفتی ميزان رای ملت است؟

خب. بی انصاف پس چی شد اون همه قول و قرار؟

از فردای همان روز ازدواج منحوس‌مان در ۱۲ فروردين بيست و هفت سال پيش که ايکاش دستم می‌شکست و عقد نامه را امضا نميکردم اخلاق تو بکلی عوض شد. اولش گفتی حق نداری با خانواده‌ات رفت و آمد کنی. با برادرها با خواهرها با ننه با بابا با فاميل با دوست با آشنا. بهانه‌ات همين بود که به يکی انگ ميزدی که اون ليبرال است به اون ديگری ميگفتی کمونيست و توده‌ای است به سومی ميگفتی اون التقاطی است به چهارمی ميگفتی مزدور و غربزده است و...

بعدا شروع کردی کم کم اون روی سگت را بمن نشان دادی. آخ دريغ از يک لبخند! هميشه هر وقت که از کار برميگشتم خونه ميديدم ماتم گرفتی و سياه پوشيدی و داری عزاداری ميکنی. يک روز سالگرد فوت بابات بود يه روز سالگرد دختر عموی پسر خاله‌ات بود يه روز سالگرد چهلم نوه و نتيجه آبجی دامادتون بود... خلاصه مرديم از بس عزاداری فک و فاميل‌های تو راگرفتيم. اصلا دل مرده و افسردگی ما بخاطر اين کارهای توست.

هنوز عروس تازه بودی که شروع کردی به قر دادن توی در و همسايه. پاک آبروی ما را بردی. اينقدر موقع آويزان کردن رختها روی طناب رفتی بالای پشت بام و سر و سينه‌هات رو به همسايه‌ها نشون دادی و اونها را تحريک کردی تا يه روز اون همسايه عراقی اومد و به تو تجاوز کرد. من بينوا هم بخاطر دفاع از ناموس مجبور شدم با اون مرد گردن کلفت چاقوکش کتک کاری کنم و خونی و آش و لاش شده به خونه برگردم.

بعد از اين جريان، دوباره رفتی با مردای ديگه ريختی روی هم. با لبنانی‌ها با فلسطينی‌ها با سياه‌های آنگولا و بورکينافاسو. بدبختی اينه که پولهای من بيچاره را هم بعنوان کمکهای انساندوستانه به اون مفت خورها ميدادی درحالیکه خودمان از بينوايی با سيلی صورتمان را سرخ ميکرديم.

هربار هم که من به اين کارهات اعتراض ميکردم تلافی‌اش را سر بچه‌ها مون خالی ميکردی. چقدر اونا رو توی زير زمين خونه زندانی کردی. اتوبوس شون را ميخواستی به دره بياندازی و از شرشون خلاص بشی. آخ که خدا ازت نگذره که پتاسيم به يکی شون شياف کردی.

ای همسر عزيز!

آشپزی و دست پختت منو کشته! بخصوص اين روزها که مرتبا داری بجای نهار و شام بما کيک زرد و اورانيوم غنی شده بخورد ما میدی. ما از گشنگی داريم تلف ميشيم اونوقت ”خانم“ بخاطر چشم و هم چشمی بجای يه لقمه نون و پنير واسه ما کيک درست ميکنه! خجالت هم خوب چیزی والله.

ای همسر بی وفا و کچل و بی دندانم!

من و تو مثل اون زن و شوهر‌هایی هستيم که با وجوديکه هيچ کدوم ديگری را دوست ندارد ولی باز هم زير يک سقف سالها باهم زندگی ميکنند. هم تو از من بدت مياد و هم من نميخوام سر به تن تو باشه. تو از من شوهری نجيب‌تر و صبورتر گير نخواهی آورد. من هم منتظرم تير غيب بخورد توی اون ملاجت تا از شرت راحت بشم. دختر خوشگل و با شخصيت و خانواده‌دار و اهل زندگی کم نيست.

2006-04-19T13:53:00.000-04:00

کرايه کردن دوچرخه در جمهوری اسلامی:

(باتشکر از دوست ناديده کوروش عزیز بخاطر ارسال اين عکس)

شرايط لازم برای افرادی که ميخواهند دوچرخه کرايه کنند:

- اعتقاد قلبی به قانون اساسی و التزام عملی به ولايت فقيه

- مدير و مدبر

- متاهل باشد و همسرش حجاب اسلامی را رعايت کند

- موقع ويراژ دادن از بين دختران دبيرستانی عبور نکند و بيخودی زنگ دوچرخه را نزند

علاوه بر موارد فوق دو نفر معرف از معتمدين محل و چهار شاهد عادل بايد داوطلب را تاييد کنند و متعهد شوند که دواطلب مورد نظر از دوچرخه برای اهداف خلاف شرع و ترویج فحشا و منکرات استفاده نخواهد کرد

2006-04-16T10:16:00.000-04:00

تحريم های اقتصادی عليه استکبار جهانی:

از آنجا که ما ديگه ناسلامتی ابرقدرت هسته‌ای شديم و قرار است ادبيات ما در برخورد با دنيا متفاوت از روال سابق باشد، تصميم گرفتيم در يک اقدام متقابل، تحريم‌های اقتصادی شديدی را عليه استکبار جهانی شامل امريکا و کشورهای اروپايی و متحدانشان را به مرحله اجرا دربياوريم:

الف) تحريم فروش نفت و فراورده‌های نفتی به امريکا و اروپا

- با اعمال اين تحريم، زندگی روزمره در امريکا و اروپا مختل شده و هرج و مرج باعث سقوط دولتهای استکباری خواهد شد. همه اتومبيل‌ها در اتوبان‌ها بدلیل تمام شدن بنزین متوقف خواهند شد و مردم مجبورند با الاغ به سر کار خود بروند. کشتی‌‌ها و هواپيما‌ها از رده خارج شده و مردم برای مسافرتهای دور و نزديک از گاری و درشکه و يا فرغون استفاده خواهند کرد. مثلا همين آقای البرادعی اگر بخواهد برای بازديد از فعاليتهای اتمی ما از ژنو با قاطر به تهران بيايد حدود سه سال طول خواهد کشيد که البته تا قبل از رسيدن او به ايران، دوره خدمتش در سازمان جهانی انرژی اتمی هم تمام شده و بازنشسته خواهد شد و مجبور است دوباره اون همه راه را با قاطر برگردد.

- همچنين با تحريم فروش فراورده‌های نفتی نظير قير و مازوت و نفتالين و د.د.ت.، اوضاع زندگی در اروپا و امريکا حسابی شير تو شير ميشود. کمبود ”نفتالين و د.د.ت.“ باعث شيوع شپش و کک در شلوار خارجی‌ها خواهد شد و آنها مجبورند يک گوشه‌ای بنشينند و خودشان را بخارانند. اون وقت ميفهمند که دشمنی با ما چقدر برايشان گران تمام شده.

ب) تحريم فروش تجهيزات و وسايل استراتژيک و پيشرفته

- از امروز صدور ”کيسه‌های پلاستيکی“ زباله به کشورهای اروپايی و امريکايی (حتی امريکای لاتين) ممنوع است. بگذار تا با اعمال اين تحريم خارجی ها مجبور شوند از اين به بعد آشغال‌های خود را توی بقچه بپيچند و سر کوچه و خيابان بگذارند. آن وقت است که با ديدن هزاران بقچه در کوچه و خيابان شهرهای خود به اين حقيقت پی ميبرند که بهتر است تسليم شوند و دست از دشمنی با ما بردارند.

- بهيچ وجه من‌الوجوه نخواهيم گذاشت از ايران ”دسته بيل“ به آن کشورها صادر شود. از اين به بعد خارجی‌ها مجبور خواهند شد باغچه حياط شان را با بيل‌های بدون دسته شخم بزنند تا دستشان تاول بزند. چشمشان کور ميخواستند اينقدر از حقوق بشر دم نزنند.

- محال است اجازه دهيم حتی يک بسته ”پفک نمکی“ به کشورهای اروپايی و امريکايی فروخته شود. بگذار حالشان گرفته شود. اينقدر بچه‌هاشون نق بزنند تا مجبور شوند برای تهيه پفک نمکی برای کودکانشان به نزد ما بياييند و معذرت‌خواهی کنند.

- تحريم صدور ”گوشتکوب“ در انواع و اقسامش به کشورهای مذکور بسيار موثر و کوبنده خواهد بود. با اعمال اين سياست، نه تنها کشورهای اروپايی و امريکايی بلکه کل دنيا را در انزوا قرار خواهيم داد. آنها زمانی که ميخواهند گوشت کوبيده آبگوشت شان را بکوبند و به گوشتکوبهای ما نياز پيدا ميکنند قدر ما را خواهند فهميد و مجبور ميشوند بچه‌شان را به درب خانه ما بفرستند که بگويد: ببخشيد. اون گوشتکوبتان را يه دقيقه به ما قرض ميديد؟

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور محبوب)

2006-04-14T12:17:00.000-04:00

گپی با انيشتين:

اخيرا يکی از دوستان عزيز که در امور احضار روح مردگان و رمالی و جادوگری و اينجور چرت و پرت‌ها تبحر خاصی دارد زحمت کشيده و روح مرحوم آلبرت انيشتين را برای ما احضار کرده تا با او چند کلامی صحبت کنيم و گپ بزنيم. با تشکر از رمال عزيز!

- آلبرت جون! چطوری؟ توی بهشتی يا جهنم؟

- اول بمن بگو اين احمدی نژاد کيه؟ که منو به خاک سياه نشونده و بدبختم کرده؟

- چطور مگه؟

- راستش من تا دو سه روز پيش وضعم اينجا خوب بود. بعد از مرگ من رو بخاطر خدمات ارزنده‌ای که در علم فيزيک داشته‌ام يکراست به بهشت بردند. آنجا وضعمان خوب بود. کسی کاری به کار ديگری نداشت. البته از آن حوری‌ها چيزی به ما نرسيد چون از بدشانسی ما يه آخوندی از طریق پارتی بازی و دوز و کلک خودشو به بهشت رسونده و از زمان ورودش به بهشت مهلت به ديگران نميده، همه حوری‌ها را تصرف کرده. لامصب معلوم نيست اومده بهشت استراحت کنه يا فيلم پورنو بازی کنه!

خلاصه اوضاع ما توی بهشت خوب بود تا اينکه چند روز پيش دوسه‌تا از سربازان گمنام عرش الهی آمدند و مرا چشم بسته بردند. توی راه منو حسابی کتک زدند. هرچی می پرسيدم: بابا چرا ميزنيد؟ جرمم چيه؟ من که به حوری‌ها نگاه هم نکردم آخه چرا ميزنيد؟ جواب ميدادند تو را بجرم معاونت در مسموم کردن امام رضا دستگير کرديم و بايد به جهنم بروی.

خلاصه از دو سه روز پيش که اون احمدی‌نژاد کيک زرد را به امام رضا داد و باعث مسموميت آنحضرت شد من را به جهنم منتقل کردند. الهی که اون احمدی‌نژاد به تير غيب بياد که منو بدبخت کرد. شما نميدونيد جهنم چه جاييه. خيلی گرمه. در اينجا هرروز صبح کله سحر بيدارمون ميکنند ميگن اول بايد نماز بخوانيد. بعد راس ساعت ۶ صبح بجای صبحانه با يک قيف بزرگ قير مذاب توی دهانمان ميريزند. لامصب اين ماموران نیروی انتظامی جهنم هم در مورد ساعت با هم اختلاف دارند. بعضی شون ساعت شون را يکساعت جلو کشيدند بعضی ها هم ساعت شون به وقت قديمه. حالا اين اختلاف باعث شده تا ما دو بار قير مذاب بخوريم. يکبار به وقت قديم و يکبار هم به وقت جديد. خلاصه خيلی سخت ميگذره. اينجا هم مثل جهنم ايرانی‌ها نيست که يک روز قيف باشد قير نباشد. يکروز قير باشد قيف نداشته باشند. يکروز هم قيف هست هم قير ولی مامور عذاب مرخصی باشد. يکروز هم قير هست هم قيف هم مامور ولی يادشان رفته کبريت را بياورند تا قير را گرم کنند و....

- آلبرت جون! شنيدی احمدی‌نژاد توی ايکی ثانيه اورانيوم رو غنی کرده؟

- من کاری به اين حرفا ندارم ولی جون من يکی بره اون کيک زرد رو از دست اون بگيره. ميترسم يه ملت را مسموم کنه. اينجا کم گرفتاری داشتيم اين احمدی‌نژاد هم برامون دردسر درست ميکنه.

آقا جان! از قول من بگيد من تئوری نسبيت ام را ديگه پس گرفتم. من ديگه پدر انرژی هسته‌ای و شکافت اتم نيستم. پدر بمب هسته‌ای احمدی‌نژاد است.

2006-04-13T15:18:00.000-04:00

آحرين خبر:

اعلام آمادگی کامل ايران برای ساخت تجهيزات اتمی برای کشورهای اروپايی (ايسنا)

بر اساس گزارشات رسيده رئيس جمهور محبوب طی نامه‌‌ای به سران کشورهای اروپايی و همچنين ژاپن ، چين و روسيه اعلام نمود که اگر کشورهای پيشرفته در راه اندازی مراکز هسته‌ای خود دچار مشکلات فنی و کمبود دانش فنی هستند و مثل خر توی گل مانده‌اند ايران حاضر است با سه سوت در آن کشورها چرخه کامل غنی سازی راه‌اندازی نمايد تا آن بندگان خدا هم به حق مسلم خود برسند.

آقاجان! هراشکال و ايرادی داشتيد از ما بپرسيد. خجالت نکشيد!

2006-04-11T23:31:00.000-04:00

خبر خوش هسته‌ای:

ملت مسلمان ايران!

خواهران و برادران!

امروز ميخوام به شما خبر خوشی بدهم. بايد صراحتا و با قاطعيت اعلام کنم که ديگه تموم شد. امروز شما بايد افتخار کنيد که حق مسلم خودتان را گرفتيد و ديگه حق و حقوقی نداريد. من از همين جا به همه اقصا نقاط عالم و بخصوص روستاهای اطراف گرمسار مژده ميدم که برويد امشب جشن بگيريد و حوشحال باشيد و خودتون را قلقلک بديد و قهقهه بزنيد چون ما به تکنولوژی هسته‌دار دستيابی پيدا کرديم. من البته نبايد در اينجا اسرار نظامی خودمان را برای شما فاش کنم ولی چون خيلی خوشحال هستم و احساساتی شدم عيبی ندارد ميگم:

مراحل دستيابی ما به فن‌‌آوری هسته‌ای و حق مسلم در دو فاز تئوری و عملياتی بود. در فاز تئوری ما بحمدالله با عنايت خاص حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه‌الشريف و با همت و زحمات شبانه‌روزی دانشمندان بسيجی خودمان که در پايگاه بسيج مسجد محله نارمک نگهبانی ميدهند موفق شديم يک کتاب علوم دوران دبستان را پيدا کرده و برروی آن کارهای تحقيقاتی و مطالعاتی در سطح پيشرفته انجام بدهيم که نتيجه اين تحقيقات سنگين و فشرده اکتشاف اين نکته بود که اورانيوم در رديف آخر جدول مندليف قرار دارد و ميتواند غنی شود.

در فاز عملياتی باز هم با اتکال به خدا و دعاهای مقام معظم رهبری موفق شديم يکی از آن دستگاههای سانتريفوژ را از روی کاتالوگش (که به زبان خارجی بود و مترجم های خارجی نتوانستند آنرا ترجمه کنند، برادران بسيجی ما با کار شبانه روزی توانستند آنرا از روی ديکشنريهای جيبی ترجمه کنند) را شناسايی و بوسيله ابزارهای فوق العاده پيچيده مثل انبردست و چکش و آچارپيچ گوشتی جعبه آن دستگاه را با موفقيت بازکنيم. همانطور که لطف خدا هميشه يار و ياور ما بوده اين بار هم در کمال حيرت و تعجب کارشناسان خارجی گروه دانشمندان بسيجی ما موفق شدند سيم برق دستگاه را پيدا کرده و دوشاخه آن را به داخل پريز برق فرو کنند. من بايد اين خبر موفقيت آميز را با اين جمله تکميل کنم که موفقيت ما از اين حد هم فراتر رفت و ما بحمدالله موفق شديم کليد خاموش و روشن کردن دستگاه را پيدا کنيم و با توکل بخدا در کمال ناباوری آنرا حرکت داديم که بصورت معجزه‌آسايی دستگاه در ميان فرياد الله‌اکبر حاضران روشن شد و ما به تکنولوژی هسته‌ای دستيابی پيدا کرديم ولی چون اصولا ما طرفدار صلح و اين جور چرت و پرتها هستيم ونميخواهيم بمب اتم درست کنيم فورا همان کليد را زديم و دستگاه را خاموش کرديم و دوباره دستگاه را داخل جعبه گذاشتيم و برديم توی انبار قرار داديم.

حالا من به همه دنيا اعلام ميکنم که از امروز ما همه فعاليتهای هسته‌ای خودمان را تعطيل کرديم و همه خرت و پرت‌های هسته‌ای را ريختيم توی يه انبار و درش را قفل کرديم و کليدش را هم قورت داديم. لذا از اين به بعد شورای امنيت سازمان ملل بايد پرونده ما را پاره کند و آن را داخل بخاری نفتی سازمان ملل بياندازد تا ما از دستش راحت بشيم.

در ضمن اين موفقيتهای ما و اعلان تعطيلی هيچ ربطی به ضرب العجل شورای امنيت ندارد.

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور محبوب)

2006-04-09T11:31:00.000-04:00

احمدی‌نژاد دستگير شد!:

حوادث- بنا به گزارش خبرگزاريها شب گذشته احمدی‌نژاد معروف به محمود خوشگله دستگير و روانه زندان شد. بر اساس اظهارات ضد و نقيض يک مقام مسئول که نخواست نامش فاش شود اين اقدام در پی شکايت عده‌ای از مردم استانها صورت گرفت که ميگفتند: بابا يه نفر جلو اينو بگيره. هروقت مياد شهرستان ما اينقدر حرفای خنده‌دار ميزنه که ما از خنده غش ميکنيم و آمبولانس مياد ما رو ميبره بيمارستان. بابا يکی بداد ما برسه. مُرديم از بس پول دوا و درمان و بيمارستان داديم. ما از دست اين آقا شاکی هستيم.

از سوی ديگر بر اساس گفته‌های شاهدان عينی ماموران نيروی انتظامی موقع دستگيری نامبرده از جيبش مقداری شی نورانی، يک بسته اورانيوم به ارزش نامعين ،نخود و کشمش، تيرکمان و چند فقره ته سيگار پيدا کردند که ضميمه پرونده مشاراليه گرديد.

بنا به گزارش خبرنگار ما متهم به هنگام دستگيری به ماموران خدوم نيروی انتظامی پيشنهاد رشوه داده و گفته پول نفت رو به سر سفره‌تان می‌آورم ولم کنيد برم.

گزارشات تکميلی بمحض دريافت به اطلاع خوانندگان محترم خواهد رسيد.

2006-04-08T11:24:00.000-04:00

مقايسه فرهنگها از نقطه نظر فحش خوردن:

شناخت فرهنگهای ملل مختلف روشهای زيادی دارد ولی يکی از علمی‌ترين روشها، مطالعه بر روی حساسيت آدمها در لحظه فحش‌خوردن است.

اين خارجی‌ها فحش خورشون خيلی مَلَسه. يعنی اگر شما صدتا فحش آبدار هم به آنها بدهی کک شون نميگزد و عصبانی نميشوند. اصلا ملتی به اين بی‌رگی و بی‌غيرتی من نديدم. به همه شما دوستانی که در خارج زندگی ميکنيد توصيه ميکنم برای آزمايش هم که شده همين امروز يا فردا توی خيابون به يه خارجی بدون دليل فحش بدهيد. نترسيد هيچ اتفاقی نمی‌افته. بعضي هاشون که مثل ماست فقط شما رو نگاه خواهند کرد و شانه‌هاشون را بالا مياندازند و از کنار شما رد ميشن. بعضی ديگه زير لب يه چيزايی ميگن که شما بطور واضح نميشنويد ولی منظورشان اين استکه خيلی باحال بود. دسته‌ای ديگه از اونها که يه خورده غيرتی‌ترند شروع ميکنند همان فحش را نثار شما ميکنند ولی اصلا و ابدا جرات شاخ و شونه کشيدن و دعوا کردن را ندارند. من اين آزمايش را صد بار توی خيابونهای تورنتو انجام دادم هيچ اتفاقی نيفتاد شما هم انجام بديد.

برعکس اگر به ما ايرونی‌ها يه نفر فحش بده اينقدر عصبانی ميشيم که تا دل و روده طرف را بيرون نريزيم و تا خشتکش را جر نديم ول کن نيستيم. خيلی که صبور باشيم و بخواهيم با طرف مدارا کنيم فقط با يه مشت يه بادمجون زير چشم طرف ميکاريم تا از کبودی زير چشمش تا يه هفته يش مردم خجالت بکشه و ديگه از اين غلط‌‌‌ها نکنه.

اصولا ما نسبت به فحش خيلی حساس هستيم مثلا اگر خدای نکرده خدای نکرده زبانم لال کسی به ما بگويد ”خر“، ما فورا تصور ميکنيم که واقعا خر هستيم ولذا خون جلوی چشمان ما را ميگيره و حال طرف رو ميگيريم در صورتيکه فحش فقط ”حرف“ است و واقعيت ندارد. يا مثلا اگر يه خارجی انگشت ميانی‌ دستش را بما نشان بدهد خيلی عصبانی ميشويم چون تصور ميکنيم اون انگشت واقعا به ماتحت ما فرو رفته و ما دردمون گرفته ولذا عصبانی ميشيم و دستمان را تا آرنج به طرف حواله ميکنيم!

2006-04-04T22:26:00.000-04:00

حکايت:

حتما ميدانيد در احکام شرعی ما ”آفتاب“ يکی از پاک کننده‌های نجاست است يعنی مثلا اگر چيزی نجس شده باشد معمولا آنرا آبکشی ميکنند تا پاک شود و اگر آب نبود از ديگر مطهرات مثل آفتاب استفاده ميکنند.

ميگن يه حاج آقايی تک و تنها در بيابانی ميرفت . بعد از مدتی پیاده روی حسابی نياز به قضای حاجت کرد لذا همانجا نشست و کارش را کرد و چون ميدونست کسی اون اطراف نيست خواست از آفتاب برای پاک کردن خود استفاده کند لذا دولا شد و ماتحت مبارک را بسمت آسمان گرفت تا خوب آفتاب بخورد.

در همين هنگام يک شکارچی که در چند فرسخ دورتر با دوربين‌اش در جستجوی شکار بود، چشمش به اين منظره افتاد. ولی چون فاصله زياد بود تشخيص نداد که اين چجور جانوری است. با خودش گفت: گورخر است؟ گور خر که اينقدر سفيد نيست؟ بزغاله است؟ بزغاله که اينقدر گرد و تپل نيست. گوساله است؟ گوساله که اينجوری نيست. هرچه به مغزش فشار آورد که اين چه جور جانوری است که تا بحال نديده فایده ای نداشت. خلاصه تصميم گرفت تيری به آن جانور عجيب و غريب شليک کند.

همينکه ماشه تفنگ را کشید تيرش درست به وسط هدف خورد، ديد شکار مورد نظر چهار دست و پا به زمين افتاد و دست و پا ميزند. خودش را بسرعت به محل رساند. همينکه نزديک شد فهميد ای داد بيداد! چه غلطی کرده! زده ماتحت يه حاج آقا رو خونين و زخمی کرده و حاجی در حال آه و ناله کردن است.

فورا بالای سرش رفت و با حالت ترس و لرز گفت: حاج آقا! خيلی معذرت ميخوام. باور کن اشتباهی زدم. خيال کردم حضرتعالی کره خری، کره بزی، گوساله‌ای چيزی هستيد. نميدونستم جنابعالی برای هواخوری تشريف آورديد توی بيابون و داريد حمام آفتاب ميگيريد تا بدن مبارک برنزه شود. خيلی ببخشيد. حالا اجازه بديد شما رو ببرم اورژانس تا مداوا کنند.

حاج آقا که از درد در حال موت بود گفت: مرد مومن! این حرفا رو ول کن. بجای اين حرفها بمن بگو آيا آن گلوله‌ای که داخل من کردی نجس بود يا قبلا آنرا آبکشی کرده بودی؟

2006-04-02T11:52:00.000-04:00

احکام شرعی سبزه گره زدن:

(عکس از: وبلاگ انديشه نو)

مسئله ۱+۱۲ : گره زدن سبزه در يوم الله سيزده بدر از افضل عبادات است و تاکيد زيادی بر انجام اين فريضه شده است بطوريکه در بعضی از روايات آمده که هر گره زدن در چمنزارهای پارکها و ميادين برابر است با هزار سفر حج و هزار بنده را آزاد کردن و دوباره اسير کردن.

مسئله ۱+۱/۱۲ : واجب است خانم های مجرده و مطلقه حتما در انظار عمومی گره بزنند تا مشتری زودتر يافت شود و غائله زودتر ختم به خير شود

مسئله ۱+۲/۱۲ : حرام است نشستن و گره زدن زيرا خوف آن ميرود که با نشستن و يا دولا شدن خانمها که معمولا دکمه بالايی پيراهن يا مانتو شان باز است اون دوتا چيزهای خوشمزه مورد توجه چشمان تيزبين مومنين متعهد قرار گيرد و آب از لب و لوچه آن برادران عزيز آويزان شود.

مسئله ۱+۳/۱۲ : اگر نعوذبالله خانمی نشسته چمنی يا چمنهايی را گره زد و آن چيزها رويت شد بر او حد واجب است و بايد به يکنفر بگويد او را حد بزنند به هر اندازه که کفايت کند و دلش بخواهد.

مسئله ۱+۴/۱۲ : بنابر احتياط واجب خانمها بايد چند تا گره مختلف در چند مکان جداگانه بزنند چون احتمالا بعد از مناسک سيزده بدر و بازگشت به منازل، مامورين نيروی انتظامی ايدهم الله تعالی به چمنزارها هجوم برده و گره های خلق الله را باز ميکنند و ممکن است کمی از چمنها را هم بخورند.

مسئله ۱+۵/۱۲ : واجب است آقايان مجرد و غير مجرد ازفاصله دور خانمهايی را که دارند گره ميزنند را زير نظر گرفته و بدون فوت وقت کار را تمام کنند. (منظور اين استکه فقط شماره تلفون بگيرند نه کاری ديگر نعوذبالله)

مسئله ۱+۶/۱۲ : شادی کردن در سيزده بدر و دمبل و ديمبول کردن و خدای نکرده اعمال شنيعی همچون کوفته تبريزی خوردن يا باربيکيو درست کردن و زدن و رقصيدن در فضای آزاد و گوش دادن به موزيکهای اجنبی و غير آن حرام است.

در ضمن اگر گره گزار شک کرد که دوتا گره زده یا اصلا گره نزده باید فورا برود روانپزشکی تا معاینه شود. حتما چیزی توی ملاجش خورده. آخه آدمی که اینقدر شک میکند و شکاک است که نباید شوهر کند.

خداوند همه حاجات شرعيه و غير شرعی بالاخص غير شرعی شما را روا بفرمايد. انشالله

2006-04-01T11:54:00.000-05:00

بيوگرافی ”ماست“:

اينجانب ”ماست“ در خانواده‌ای متوسط لبنياتی زاده شدم. دوران خردسالی و کودکی را در ممه‌های مامان جونم که گاو شيرده و با تقوايی بود گذراندم. دروس حوزوی را در يکی از گاوداری‌های اطراف رباط‌کريم به اتمام رساندم و برای اخذ مدرک دکترا از يک شرکت پنير سازی معتبر دانمارکی پذيرش گرفتم ولی چون يکنفر در يک جايی از دانمارک کاريکاتور توهين آميزی کشيده بود از رفتن به دانمارک و ادامه تحصيل منصرف شدم ولی در عوض تصميم گرفتم در يک کارخانه ماست زنی در يافت‌آباد به کارگری مشغول شوم. در آنجا برای اينکه خيلی چاق و پرچربی بودم وارد قسمت دستگاه گريزازمرکز شدم تا چربيهايم گرفته شود و بقول معرف لاغر و خوش تیپ بشم. اتفاقا اسم اون دستگاه گريزازمرکز هم سانتريفوژ بود. رفتن توی اون دستگاه همان و احساس نياز به انرژی هسته‌ای کردن همان.

وقتی از قرنطينه سانتريفوژ آزاد شدم رفتم ميدان پاستور ساکن و با يه مشت باکتری مردنی بنام مخمر ريختم روی هم و شدم ماست.

من از اول با دنيا آبم توی يه جوب نميرفت. هميشه با همه دعوا داشتم. همه دلشون ميخواست بزنند ماستم بريزه. اخيرا بسرم زد که بزنم به سيم آخر و حقم رو ازشون بگيرم. بايد حق منو بدن. آخه اينقدر زحمت کشيدم. اينقدر عرق ريختم. اينقدر بيل زدم تا شدم ”ماست“. حالا هم حق و حقوقم رو ميخوام. انرژی هسته‌ای حق مسلم منه. منِ ماست، در مقابل همه دنيا می‌ايستم و از حق مسلم خودم دفاع خواهم کرد. البته خاصيت ما ماست‌ها اين استکه است که در مقابل فشارها وا می‌رويم و بالاخره موضوع ”حق مسلم“ رو يه جوری ماستمالی ميکنيم.

خوشبختانه من در کشوری زندگی ميکنم که قيمت و ارزش من ،يعنی يک سطل ماست، هرسال افزايش می‌يابد. بطوريکه هر آدم بدبخت و بيچاره‌ای ديگه نميتونه برای سير کردن شکمش منو بخره و با نون بخوره. با اين وضعيت اداره کشور و نرخ تورم بحمدالله ”ماست‌خور“ مردم گرفته شده و ” نون و ماست“ شده غذای اغنيا و پولدارها. در عوض قيمت مواد مخدر هر ساله سير نزولی داشته و باعث شده افراد بيشتری بسمت اعتياد بروند. خلاصه من کجا و مواد مخدر کجا؟

بعضی‌ها ميگن حتی اگه امريکا هم به من حمله نکنه، من خود بخود می‌تُرشم و بوی گَندم همه جا رو ميگيره ولی من که مثل بعضی دخترخانوم‌های مجرد نيستم که اينقدر کله شقی کنم تا بترشم. من هرجا لازم باشه اجازه ميدم منو بخورن. بعضی مواقع اجازه من هم لازم نيست. همينطوری منو ميخورن.

من اينقدر ميگم: انرژی هسته‌ای حق مسلم ماست است که مردم بينوای روستاها که توی خانه‌های خشت و گلی زندگی ميکنند و با يه زلزله کن فيکون ميشن يادشون بره که اونا هم حق و حقوقی مهمتر از حق مسلم من دارن. بهمين دليل در تاريخ نقش ” ماست“ در تحولات سياسی و اجتماعی ايران ثبت خواهد شد. من خيلی ماستم!

2006-03-30T14:19:00.000-05:00

تحليل طنزهای ما:

بالاخره يه شير پاک خورده ای پيدا شد تا نوشته‌های ما رو تحليل کنه.

اينجا رو بخوانيد.

2006-03-27T14:25:00.000-05:00

سخنرانی رئيس جمهور در جمع معتادان:

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور محبوب)

فرق من با ديگر روسای جمهور عالم همين است که از هر انگشتم صدتا هنر ميبارد. من هر جا ميرم لباس آنها رو می‌پوشم و خودم رو همرنگ اون جماعت ميکنم و با لهجه مردم همان منطقه براشون سخنرانی ميکنم. من بلدم با هر لهجه‌ای که بخواهيد ماجرای هالوکاست و هاله نورانی رو براتون تعريف کنم. حالا اينا که چيزی نيست بلدم هر جور صدايی که بخواهيد تقليد کنم. صدای آهنگ کارتون پلنگ صورتی رو ميتونم بهتر از صدا و سيما براتون دربيارم. صدای قورقور قورباغه و جير جير جیرجيرک و قوقولی قوقوی خروس و هزاران صدای ديگر. کدوم رئيس جمهور رو ميشناسيد که اينقدر مثل من هنرمند باشد؟

مثلا امروز. امروز از محله دروازه غار جنوب تهران عبور ميکردم که ديدم کنار يه قهوه‌خونه قديمی معتادان عزيز کنج دیوار نشسته‌اند و دارند چرت ميزنند. با خودم گفتم بهتر است سرزده از اين قهوه‌خونه بازديد کنم و برای اين برادران عزيز معتاد سخنرانی کنم.

اول رفتم يه خورده خوش و بش با اونها کردم. بعد بخاطر اينکه آنها بتونند با رئيس جمهور محبوب خود احساس صميميت بيشتری کنند من هم رفتم گوشه ديوار قهوه‌خونه بحالت کز کرده نشستم و بساط زرورق و مواد را از يکی از همون اشغری‌ها گرفتم و مشغول شدم. همه اونها اطرافم جمع شده بودند و حسابی از اينکه چنين رئيس جمهور خاکی و مردمی در ميانشان هست خوشحال شده بودند. بعضی‌هاشون که حال حرف زدن داشتن شعار ميدادند:

”شل علی محمد- محمود خوشگله خوش آمد“

بعد شروع کردم با همان لهجه خودشون براشون از وضعيت حساس کشور حرف زدن. براشون گفتم:

معتادان شلحشور و مبارژ!

امروژ کشور ما بدجوری حالش دمق شده. همش تقشير اون اشرائيل شهيونيشته. اون بود که امريکا رو وادار کرده که پرونده هشته‌ای ما رو به شورای امنيت بقرشتند. امروژ چشم اميد ما به شما شلحشوران عژيژ و مشلمان اشت. شما بايد اشطوره مقاومت و اشتقامت باشيد. اگر تحريم مون کردند خيالی نيشت. اگر جنگ درشت کردند باژ هم خيالی نيشت. خودش خشک میشه میفته ! منژورم اینه که خودشون شکشت شختی ميخوردند و عقب نشينی ميکنند.

آی اشغری! آی اِشمايل ! آی شُهراب! همه‌تون بايد بدانيد که انرژی هشته‌ای حق مشلم شماشت. بپا خيژيد و اول دماغتون رو پاک کنيد و اژ حق مشلم خودتون تا آخرين نفش دفاع کنيد.

در پايان اين مراسم برادران متعهد و شريف معتاد با تهيه طوماری متعهد شدند در صورت حمله امريکا همه پايگاههای نظامی و اقتصادی دشمن در سراسر دنيا را با عمليات استشهادی منهدم خواهند کرد.

2006-03-26T12:22:00.000-05:00

مذاکره با شيطان بزرگ:

مقدمه: سالها بود که بسياری از خيرخواهان پيشرفت و آبادانی ايران به مقامات کج انديش حکومتی ضرورت مذاکره با امريکا را گوشزد ميکردند ولی هربار از سوی همان مقامات عالرتبه گوشمالی ميشدند. تا همين دوسه ماه پيش مذاکره با امريکا مترادف بود با زبونی و خودباختگی در برابر ابرقدرتها. چقدر فرصتهای بيشماری فقط بخاطر همين کج انديشی رهبر نظام از دست رفت و مشکلات رفته رفته آنقدر پيچيده شد تا بالاخره مجبور شدند يک قُلُپ از آن جام زهر را نوش جان کنند و چاره‌ای جز مذاکره با امريکا آنهم در ضعيف‌ترين موضع نديدند. البته مذاکره با امريکا حرف چندين ساله ما بوده و امروز هم هيچ مخالفتی با آن نداريم ولی قسمت خنده‌دار قضيه استفاده ابزاری از اسم ”عراق“ است.

مقام معظم رهبری طوری اين مذاکرات با شيطان بزرگ را تاييد کرد که مثلا ما همچنان بر همان موضع سابق خودمون هستيم منتها فقط و فقط بخاطر گل روی عراق ميخواهيم با امريکا مذاکره کنيم!

خب، حالا فرض کنيد امريکا يه روز جمهوری اسلامی رو توی خيابون ميبينه و اونو تور ميزنه و ميبره توی يه خونه خلوت که با هم از اون کارهای مذاکره‌ای بکنه:

امريکا: چطوری چَگوری مگوری؟

ج.ا: خوبم. شما چطوری؟

امريکا: منم خوبم. دلم واست خيلی تنگ شده بود توی اين مدت

ج.ا: راست ميگی؟ بگو بجون عراق!

امريکا: بجون عراق راست ميگم. دلم واست يه ذره شده بود. خب، حالا اول با هم يه گيلاس مشروب بزنيم بعد بريم سر اصل قضيه عراق. تو چی ميخوری عزيزم؟ ويسکی يا آبجو؟

ج.ا: من...من.. چيزه... واسه من فقط يه ليوان آب گرم نبات درست بکن. آخه سردی‌ام شده. دلم هی مدام قرقر ميکنه.

امريکا: بروی چشام. تو جون بخواه کيه که بده! ولی عزيزم آبگرم نبات که حال نميده. يه چيزی بخور که لااقل توی اين يه ساعتی که با هم هستيم آرامش داشته باشی و اينقدر بفکر آتش و جهنم نباشی.

ج.ا: خب. جوشانده گل گاوزبون داريد؟

امريکا: اصلا از خيرش گذشتيم. حالا بيا بريم اون اتاق.

ج.ا: واه واه واه. اوا خدا مرگم بده. من اهلش نيستم ها. فکر کردی منو تور زدی بياری اينجا هرکاری خواستی ميتونی بکنی؟

امريکا: من که منظور بدی نداشتم. فقط گفتم بريم توی اون اتاق باهم در مورد عراق مذاکره کنيم. عراق خيلی خوبه! موافقی؟

ج.ا: بعله! ولی فقط بخاطر عراق!

خب، تو بلدی صيغه بخونی؟

2006-03-18T13:02:00.000-05:00

سال نو مبارک

ايشالله سالی خوب و خوش، همراه با سلامتی و موفقيت داشته باشيد.

هميشه لبتون خندان و دلتون مملو از محبت و صفا باشه.

من فردا به مسافرت ميروم و لذا مجبورم زودتر از موعد، عيد نوروز را به شما تبريک بگم. از صميم قلب برای همه ايرانيان داخل و خارج آرزوی روزگاری خوش و دور از استبداد را آرزو ميکنم. ضمنا آزادی گنجی را هم به خانواده و دوستانش تبريک ميگم. اميدوارم بقيه زندانيان سياسی هم آزاد و به جمع خانواده‌هاشون برگردند.

احتمالا در طول مسافرت امکان وبلاگ نويسی نخواهد بود. لذا در غياب من مواظب خودتون باشيد. شيطونی نکنيد. الکی پينگ نکنيد. کامنت ناجور ننويسيد. با غريبه‌ها چت نکنيد. ايميل‌های اسپم برای کسی نفرستيد. به همديگه هم بيخود و بی‌جهت گير نديد.

يادش بخير. اون وقتها که بچه بوديم و مادرم ميخواست به بازار برود و خريد کند ما بچه‌ها را توی خونه تنها ميگذاشت و قبل از رفتن هزار جور سفارش ميکرد. اينجوری:

تا من از خريد برميگردم يه گوشه‌ اتاق بشينيد . با اسباب بازی‌هاتون بازی کنيد. خونه رو به هم نريزيد. خوراکی توی يخچال هست. کمدها رو برای پيدا کردن شکلات بهم نريزيد. شکلاتها تموم شده. دست به اجاق گاز نزنيد. ميخ و سيخ توی سوراخ پريز برق نکنيد. در رو به روی غريبه باز نکنيد. اينقدر جيغ و داد راه نياندازيد که همسايه‌ها از دستمون شاکی بشن. با هم دعوا نکنيد و سرکول هم نزنيد. توی اتاق توپ بازی نکنيد. با بالش همديگه رو کتک نزنيد. بالش‌ها رو تازه دوختم. اينقدر هم تلويزيون رو از اين کانال به اون کانال نزنيد خراب ميشه.....

جالب اينه که همه اين سفارشها بی اثر بود و نتيجه معکوس داشت .

حالا تا من از مسافرت برگردم شما مواظب خودتون باشيد. نَيام ببينم همه تون قرتی و بی‌ دين و ايمان شديد.

2006-03-16T14:39:00.000-05:00

صدور قطعنامه عليه زيمبابوه:

حسنی: الو؟ آقای آصفی؟ سلام عرض کردم. من حسنی هستم از کانادا. مزاحم شدم فقط يه سوال بکنم. امروز خبرگزاريها اعلام کردند که شورای امنيت سازمان ملل عليه ايران قطعنامه‌ای را صادر خواهد کرد و دو هفته به ما مهلت داده‌اند تا بساط فعاليتهای هسته‌ای را جمع کنيم. شما قبلا گفته بوديد که پرونده ما اصلا به شورای امنيت فرستاده نشده. نظر شما چيه؟

آصفی: من هنوز هم ميگم پرونده ما به شورا فرستاده نشده. آنچه که فرستاده شد فقط پوشه خالی پرونده بود و کاغذهای داخل پرونده از لای اون پوشه افتاده بود که ما يواشکی برداشتيم و به آنها هم نگفتيم. آنها هم پوشه خالی را به شورای امنيت فرستادند.

حسنی: عجب!!!... خب اگه اينجوره پس اون نامردها چرا بازهم عليه ما قطعنامه صادر ميکنند؟

آصفی: شما اشتباه ميکنيد. آنها عليه کشور زيمبابوه قطعنامه صادر ميکنند و به اونها ميگن تا دو هفته ديگه اگه کاسه کوزه‌ها تون رو جمع نکنيد هرچی ديديد از چشم خودتان ديد‌‌ه‌ايد.

حسنی: آخه چجور شد از ميان اين همه کشور در دنيا به اون زيمبابوه بدبخت گير دادند؟

آصفی: اين آمريکاييها همين جورند ديگه.

حسنی: ميگم آقای آصفی! نکنه يه دفعه خدای نکرده اين امريکائيهای خدانشناس بجای بمباران زيمبابوه اشتباهی نيروگاه بوشهر ما را بمباران کنند؟

آصفی: نه بابا! خيالت تخت تخت باشه. همه هواپيماهای امريکايی از دَم در جريان جنگ عراق خراب شده‌اند. بعضی شون آب و روغن قاطی کردند. بعضی شون واشر سرسيلند سوزانده‌اند و بقيه هم ايراد گيربکس و صفحه کلاج دارند.

حسنی: آقای آصفی! ببخشيد يه سوال شخصی داشتم... شما نسبت فاميلی با اون آقای سعيد الصحاف نداريد؟

آصفی: چطور مگه؟

حسنی: هيچی. همينجوری پرسيدم.

2006-03-15T06:59:00.000-05:00

چند نکته اتمی:

در مورد بحران هسته‌ای ايران چند نکته نياز به بازگويی دارد:

الف) مسئول اين بحران کيست؟

بدون ترديد تمام تصميمات اتخاذ شده در مورد اين پرونده از ابتدا تاکنون شخص آقای خامنه‌ای بوده و هست. اشتباه محض است که خيال کنيم افرادی مثل حسن روحانی، خاتمی(در قبل) و افرادی نظير لاريجانی و احمدی نژاد و حتی مجلس و وزارتخارجه کوچکترين اختيار و قدرت تصميم گيری در اين موضوع را دارند. اين مسئله هم در متمم قانون اساسی به ولی فقيه داده شده( تدوين سياستهای کلان) و هم خوی و خصلت آقای خامنه‌ای بگونه‌ای است که در کوچکترين موارد کشور اعمال نظر ميکند چه رسد به اين مسئله حياتی.

ذکر اين مسئله از اين رو حائز اهميت است که اولا بدانيم عنان موضع گيريهای اتخاذ شده از سوی ايران در مورد مسئله اتمی فقط و فقط ديدگاهها و سليقه شخص رهبر است و بقيه مثل گوسفند دنباله رو تصميمات ايشان هستند. آقای خامنه‌ای افکار بسيار دگم و عهد عتيقی نسبت به دنيا و بخصوص غرب دارد و معتقد است در آينده نظام سرمايه‌داری غرب منهدم خواهد شد. بنابر اين با چنين شناختی از مسئله بهتر ميتوان عواقب اين بحران را پيش بينی کرد.

ب) حقيقت بحران هسته‌ای چيست؟

حقيقت اين است که هم غربيها و هم مسئولين و مقامات عاليرتبه ايرانی به اين امر واقفند که اين پرونده هسته‌ای يک بهانه برای تنبيه کردن حکومت ايران است. مشکل جدی اين نيست که ايران صاحب راکتور اتمی بشود يا خير. اگر چنين بود بايد در مورد تکنولوژی ليزری و حتی تسليحات شيميايی و بمبهای ميکروبی و دهها موارد ديگر چنين حساسيتی وجود داشته باشد. متاسفانه افکار عمومی غرب و حتی توده های مردم ايران از اين حقيقت غافلند که مشکل جای ديگری است. مشکل اين استکه ايران سالهاست که قواعد بازی را به بازی گرفته است و برای دنيا ايجاد مزاحمت ميکند. مثال ايران به مانند وجود بچه بی تربيت و پررويی در يک مدرسه است که مرتبا ايجاد بی نظمی ميکند و معلم و شاگرد و ناظم را بستوه آورده و بايد تنبيه و يا اخراج شود.

کار عاقلانه اين بود که برای بقای کشور و منافع ملی اين مرز و بوم مسئولين به اصلاحات نظام تن می‌دادند و حکومت را از حالت استبدادی تکنفره به يک حکومت دمکرات و مردمی تبديل ميکردند. آزادی های شخصی و اجتماعی را توسعه ميدادند و روابط مسالمت آميز با همه کشورها و حتی اسرائيل و امريکا برقرار ميکردند تا در سايه آرامش و صلح کشور به همه تکنولوژيهای مطرح جهانی دست يابد.

ولی متاسفانه بر اساس همان مطلبی که اشاره کردم همه تصميمات اين کشور از درون يک مغز آنهم فسيل بيرون ميايد و بهيچوجه احتمال تغيير و اصلاح وجود ندارد. بگذريم از اين امر مسلم که نظام دين مدار اصلاح پذير نبوده و نيست و همه ادعاهای اصلاحات چيزی جز فريب و سرحورده کردن مردم نبوده است.

ج) اهميت انرژی اتمی

واقعا طوری از تکنولوژی اتمی دم ميزنند که آدم خيال ميکند اين مسئله از نان شب هم برای کشور ما واجب تر است. کسی منکر و بخيل نيست که ما هم از تکنولوژی هسته‌ای برخوردار باشيم ولی وجدانا يک نگاهی به وضعيت کشور بياندازيد بعد چنين حرفی را بزنيد. يک نگاهی به وضعيت صنايع کوچک و بزرگ بياندازيد ببينيد بهره‌وری در دنيا چگونه است و در صنايع ما چقدر. يک نگاهی به نحوه بهره‌برداری از معادن و ذخاير بياندازيد، يک نگاهی به وضعيت سيستم مالی و بانکی و اداری کشور بياندازيد، يک نگاهی به اقتصاد وابسته و سيستم گمرکی قرون وسطايی مان بياندازيد بعد ببينيد اولويت در کشور ما چه چيزهايی است.

اصولا در ايران همه پروژه‌های بزرگ دچار اين بيماری هستند که زمان اجرای آنها آنقدر طولانی ميشود که ديگر توجيه اقتصادی خود را از دست ميدهند. مثالها فراوانند: پروژه نيشکر، پروژه فرودگاه امام خمينی، راه آهن بافق- بندر عباس و یا آزادراه تهران -شمال و بالاخره همين نيروگاه هسته‌ای بوشهر. بعضی افراد ساده‌لوح خيال ميکنند که نيروگاه برق که با سوخت اتمی کار ميکند ارزانتر و مقرون بصرفه‌تر است در حاليکه بغير از مشکلات محيط زيستی اينگونه مراکز برای کشور ما که ذخايراورانيوم بسيار محدودی را داريم از اول کار غلطی بوده است.

بنابر اين مسئله تکنولوژی هسته‌ای را آنقدر بزرگ نکنيد که نداشتن آن باعث شود که فکر کنيم همه بدبختی ما از نداشتن تکنولوژی هسته‌ای است! کشور ما زير ساختارهای نوين و اصولی در همه زمينه‌ها نياز دارد که بسيار حياتی‌تر از انرژی هسته‌ای است. ياد آن نکته لطيف افتادم که يکنفر يک دکمه را نزد خياط برد و گفت: يک کت برای اين دکمه بدوز!

د) پيش بينی و سرانجام کار

اشتباه رهبر ايران اين بود که حيات نظام جمهوری اسلامی را با اين مسئله اتمی گره زد و آنرا حق مسلم قلمداد کرد و از آن بعنوان خط قرمز نظام ياد کردو بر روی آن اصرار و پافشاری کرده و ميکند.

با توجه به مقايسه سرنوشت ملا عمر و صدام که آنها هم همين رجز‌خوانی ها را ميکردند مطمئنا سرنوشت اين پرونده به گونه‌ای رقم خواهد خورد که اضمحلال نظام ولايت فقيهی و يا لااقل استحاله آنرا درپی خواهد داشت.

2006-03-14T12:44:00.000-05:00

پرونده ايران گم شد!

امروز روز خوبی بود. از يک هفته پيش که آزانس اتمی پرونده ما را به شورای امنيت فرستاد خواب و خوراک نداشتيم. هی فکر ميکرديم بالاخره آخرش چی ميشه؟ نکنه بزنند دَک و پوزمان را پايين بيارند. خلاصه خيلی دمق بوديم تا اينکه امروز صبح آقای متکی در حالی که داشت بشگن ميزد وارد اتاق من شد. گفتم: اين چه وضعيه؟ پرونده ما رفته شورای امنيت اونوقت تو داری قر ميدی؟ گفت: آقای دکتر! ...گفتم: مگه صد بار نگفته بودم بمن نگو دکتر؟ بمن بگو شهيد رجايی! گفت: آقای شهيد رجايی! امروز با خبر شدم پرونده ما توی شورای امنيت گم شده! ميبينی کار خدا رو؟

پرسيدم: اينو از کجا شنيدی؟ گفت: يکی از هم ولايتی های ما که نسبت فاميلی دوری هم با ما دارد توی سازمان ملل کار ميکند. فکر ميکنم يا مديران ارشد سازمان ملل است يا آبدارچی آنجا. بالاخره او باخبر شده که هفته پيش که آزانس اتمی ميخواسته پرونده ايران را به شورای امنيت بفرسته دستگاه فتوکپی آژانس خراب بوده و درنتيجه از پرونده ايران نتوانستند نسخه‌ای برای بايگانی تهيه کنند و همينطوری نسخه اصلی آنرا به شورای امنيت فرستادند. درست يک روز بعد از دريافت پرونده ايران توسط دبيرخانه شورای امنيت پرونده گم شده و هيچکس هم خبر نداره چی شده. حالا هم نسخه ديگه‌ای غير از همان نسخه اصلی ندارند ولذا قضيه ما بحول قوه الهی رفت رو هوا.

پرسيدم: حالا کوفی عنان چی ميگه؟ گفت: کوفی عنان ميگه: بحضرت عباس من خودم پرونده رو توی کشو ميزم گذاشتم ولی حالا نيست که نيست!

کوفی عنان دستور داده همه خرت و پرت‌های آن ساختمان چند صد طبقه سازمان ملل رو بريزند بيرون و خوب بگردند تا شايد پرونده ايران پيدا بشه. جالب اينه که اين خبر هنوز بگوش آمريکا و رژيم صهيونيستی نرسيده و الا از عصبانيت يا ساختمان سازمان ملل رو بمباران ميکنند يا کوفی عنان رو ميفرستند زندان ابو غريب در گوانتانامو.

پرسيدم: حب حالا چی ميشه؟ گفت: تا اينها بخوان يه بار ديگه پرونده تشکيل بدن و گزارشگرانشون رو دوباره بفرستند ايران و گزارش تهيه کنند دو سه سالی طول ميکشه و تا اون موقع ما بمب‌هامون رو ساختيم و کار از کار گذشته.

با شنيدن اين خبر از خوشحالی نميدونستم چيکار کنم. يه خورده من هم بشگن زدم و يه خورده هم قردادم ولی ياد آقای مصباح افتادم و سرم را به ديوار زدم و دو رکعت نماز شکر بجا آوردم. رو به آسمان کردم و گفتم: ای اوسا کريم! تو چقدر باحالی! چقدر هوای ما رو داری! دمت گرم.

از فرط خوشحالی دويدم سر خيابون و از قنادی نيم کيلو شيرينی محمدی(الهم صل علی محمد و آل محمد) خريدم و بين همه کارمندان نهاد رياست جمهوری و بيت رهبری تقسيم کردم.

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور محبوب)

2006-03-11T11:39:00.000-05:00

وصيتنامه انرژی هسته‌ای:

وصيتنامه سياسی‌ـ‌الهی مرحوم مغفور ”انرژی هسته‌ای“ ديروز توسط يکی از وراث از زير فرش منزل وی پيدا شد که بدليل ملی بودن اين مسئله و برای عبرت آيندگان در اينجا می‌آوريم:

اينجانب ”انرژی هسته ای“فرزند مرحوم آقا ميرزا آلبرت انيشتين در کمال صحت و سلامت وصيتنامه خود را مينويسم تا بعد از مرگ من بين بازماندگان و وراث بر سر تقسيم ارث دعوا نشود.

اينجانب اعلام ميدارم که من هيچگاه "حق مسلم“ کسی نبوده و نيستم و کسانی که در مورد من اين شايعات را درست کردند در حق من جفا کردند و من شيرم را حلال نميکنم و آنها را نمی‌بخشم. آخه اين درسته که فرمول مرحوم ابوی من را بصورت زير تحريف کنند؟:

E =mc² = حق مسلم ماست

(که در اين فرمول m معرف محمود احمدی نژاد و c معرف سکنجبين است)

وصيت ميکنم بعد از من همه اموالم را بين مردم تقسيم کنيد. يک مجتمع بزرگی در بوشهر دارم که بهتر است آنرا تبديل به يک بيمارستان مجهز کنيد تا مردم فقير بوشهر برای انجام يک عمل ساده پزشکی مجبور نباشند به تهران بروند. همچنين يه جريب زمين بزرگ در نطنز دارم که واقعا تحفه‌ای است. اگر آنرا به مدرسه تبديل کنيد ديگر بچه های نطنز و روستاههای اطراف مجبور نيستند در کلاسهای ۴۰-۵۰ نفری درس بخوانند و از سرکول هم بالا بروند. يک آزمايشگاه مجهز در تهران دارم که اگر تبديل به دانشگاه يا سالن ورزشی بشود ديگر جوانان بيکار بسمت کارهای خلاف و اعتياد کشيده نميشوند.

تعداد زيادی سانتريفوژ و دم و دستگاه‌های گرانقيمت هم دارم که خدا تومن بابت آنها هزينه شده و دلالان زيادی بابت خريد آنها ميليونر شدند. همه آنها را ببريد سه‌راه آذری و به اوراق‌چی ها بفروشيد و پولش را صرف ايجاد يک کارخانه بکنيد تا چند نفر مشغول کار بشن. حتی اگر کارخانه کنسانتره پشگل هم راه بياندازيد و محصول آنرا به خارج صادر کنيد بهتر از همين وضع است . اين برای دنيا و آخرت خودتان هم بهتر است.

من راضی به اين همه هياهو و سفرهای متعدد هياتهای دیپلماتيک به اروپا برای مذاکره بر سر پرونده‌ام نبوده و نيستم و اگر پول همين کارها را صرف ارتقا کيفی آموزش در دانشگاههای داخل ميکرديد و زندگی اساتيد و معلمان را تامين ميکرديد ديگر معلمان مجبور نبودند بعد از کار در مدرسه و دبيرستان توی خيابانهای تهران مسافرکشی کنند و اساتيد دانشگاهها از کشور فرار کنند.

من با دلی آرام و قلبی مطمئن از ميان شما ميروم و از همه شما حلالی ميخواهم. اگر من حقی از شما را خورده‌ام خب نوش جانم ولی اگر خدای ناکرده شما حق مرا خورده‌ايد زود آنرا برداريد بياوريد احتياجش دارم.

انرژی هسته‌ای

2006-03-09T07:10:00.000-05:00

عزا عزاست امروز

روز عزاست امروز

انرژی هسته‌ای پيش خداست امروز

انالله وانا اليه راجعون

با نهايت تاسف درگذشت نابهنگام جوان ناکام" انرزی هسته‌ای" معروف به "حق مسلم ماست" را باطلاع دوستان و آشنايان ميرساند. بهمين مناسبت مجلس ختمی در مسجد ارک از ساعت دوازده نيمه شب تا فردا ظهر برقرار است. حضور شما در اين مجلس موجب تسلی خاطر خانواده داغدار آنمرحوم خواهد گرديد.

از طرف خانواده های: اورانيوم غنی شده، سانتريفوژ، کيک زرد، پلوتونيوم، سيليسيم، کادميم، سديم، کلسيم، منيزيم، هليم و همچنين احمدی نژاد، هاله نور، استشهاديون، زنجير انسانی، حسن عباسی، مصباح يزدی، حسينی خامنه‌ای، احمد جنتی، خزعلی و هيئت امنای مسجد جمکران، جمعی از اتحاديه صادرکننده پوست و روده، انجمن اسلامی مردود‌شدگان دانشگاههای شبه قاره هند، جمعی از کسبه و صابون فروشان بازار، انجمن صنفی دلاکان و کیسه کشان مقيم مرکز و ديگر دوستان و آشنايان آن‌مرحوم.

2006-03-07T13:54:00.000-05:00

ترکيب جديد هفت ‌سين:

از سوی سازمان تبليغات اسلامی، ترکيب جديد هفت سين اعلام گرديد:

- سماق

- سيانور

- سنگ پای قزوين

- سلاح هسته‌ای

- سانتريفوژ

- سفره پلاستيکی که بر روی آن عکس يک پيت نفت چاپ شده باشد

- سيفون دستشويی

2006-03-04T13:59:00.000-05:00

موشک جواب موشک:

از مدتها پيش يکی از دوستان وبلاگی پيشنهاد کرده بود که طنزهای اين وبلاگ را بصورت کتاب منتشر کنيم تا مورد استفاده بيشتری از مردم که عمدتا با اينترنت و وبلاگ بيگانه هستند قرار گيرد.

راستش من تا چندی قبل مخالف چنبن کاری بودم و اصولا اهل شهرت و اينجور قرتی بازی‌ها نبوده و نيستم ولی بر اساس همان شعار قديمی ”موشک جواب موشک“ متقاعد شدم که انتشار کتابی حاوی ”گلچينی از طنزهای نوشته شده در اين وبلاگ“ ميتواند پاسخ مناسبی باشد به اقدام سانسورچی‌ها و فيلتربدست‌ها.

فيلتر کردن طنزهای اين وبلاگ مويد اين حقيقت است که يقينا اينگونه نوشته‌جات وبلاگی برخلاف تصور متداول هرگز بی تاثير نيست و اگر ترس و وحشت انحصارگرايان از چنين مطالبی بيهوده بود هيچگاه ميليون‌ها دلار صرف تهيه برنامه‌های فيلترينگ نميکردند. بر همين استدلال به نظر من همه کسانی که وبلاگشان بخاطر طرح مسائل سياسی فيلتر شده بايد بيش از پيش به ارزش کار خود ايمان آورند و از نوشتن دلسرد نشوند.

در طول سه سال گذشته بالغ بر پانصد مطلب طنز در اين وبلاگ نوشته شده که اکثرا فی‌البداهه نگارش شده و اگر تعدادی از آنها گلچين و سپس ويرايش شود مجموعه خوبی برای چاپ خواهد شد.

از همين ابتدا اعلام میکنم که من هيچگونه عوايد احتمالی حاصل از فروش اين کتاب را نياز ندارم و بهتر است مستقيما توسط ناشر کتاب به يکی از موسسات غير دولتی خيريه داده شود.

برای تکميل اين کتاب نقطه نظرات صد نفر از شما وبلاگ نويسان نيز جداگانه تهيه خواهد شد و بصورت ضميمه کتاب اضافه ميگردد.

خب. تا اينجا نود درصد کار تمام شده!! و فقط ده درصد کار باقی مونده و آن پيدا کردن يک ناشر با پدر و مادر است که اين فکر را عملی کند. من که در خارج کشور کسی را نمی‌شناسم. اگر شما در اين مورد ميتوانيد کاری انجام دهيد لطفا به من ايميل بزنيد.

تذکر: اشتباهی به اون حسنی اروميه ايميل نزنيد. بيچاره مشغول کشاورزيه وقت نداره ايميل شما را بخونه

mollah2@gmail.com

2006-03-02T12:10:00.000-05:00

واياگرا در اسلام:

" خوردن هويج كليه را گرم و آلت رجليت را بلند مي نمايد". (منبع)

فکر کنم از من توی دنيا ساده‌تر و چشم و گوش بسته‌تر پيدا نشه. مدتها بود هر وقت میرفتم سبزی فروشی سرکوچه تا يک کيلو سبزی خوردن بخرم می‌ديدم خانوم‌ها به سمت هويچ‌ها هجوم برده و گونی گونی از آن خريد ميکنند و با خود ميبرند. من هميشه فکر ميکردم لابد با اون همه هويج ميخوان مربا درست کنن. يه بار هم از مشهدی کاظم سبزی فروش پرسيدم: يعنی اين خانوم‌ها هرروز مربا درست می‌کنن؟ چقدر هويج می‌خرند؟

آنروز اون مشدی کاظم نامرد دليلش را به ما نگفت و فقط يه لبخند تحويل ما داد.

امروز که اين حديث را خواندم يه‌دفعه ياد اون خانوم‌ها و هويج‌ها افتادم. محکم زدم روی پيشانی‌ام و گفتم: ای دل غافل! عجب کلاهی سرم رفت. ديدی ناآگاهی از احاديث دينی چجوری باعث عقب ماندگی ما شد؟ عجب ما آدم خنگی بوديم که فکر ميکرديم اون هويج‌ها واسه مربا درست کردنه. حالا فهميديم خانوم‌ها شوهران‌شون را رژيم غذايی ”هويج درمانی“ ميدادند و اصلا مربايی در کار نبوده. همه اون هويج‌ها واسه اين بوده که شوهران‌شون بخورند سرحال بيان.

خلاصه خيلی از خودم بدم اومد که چجوری ما مسئله‌ای به اين مهمی رو تا بحال نمی‌دونستيم. همه‌اش تقصير اون مش کاظم نامردبود که به ما همون موقع رمز و راز هويج خوردن را نگفت.

امروز رفتم دکان مش کاظم. يقه اش رو گرفتم چسباندمش به ديوار. گفتم: مرد حسابی! چرا به من حقيقت هويج خوردن رو نگفته بودی؟ حالا دلت خنک ميشه مال ما کوچيک باشه؟

بالاخره با کلی دعوا و فحش کاری مش کاظم بخاطر اين سهل انگاری حياتی، چند تا گونی هويج درشت به ما داد بعنوان جبران مافات که ما بريم اونا رو بخوريم تا جبران گذشته بشه. بيچاره ديگه پول هويج‌ها رو هم نگرفت.

خلاصه از امروز رژيم غذايی ما شده فقط خوردن هويج.صبح ظهر و عصر هروعده شه عدد.

از اينها گذشته ناقلاها! شما که ميدونستيد چرا زودتر نگفتيد؟ها؟

2006-03-01T13:30:00.000-05:00

موضوع انشا: علم بهتر است يا ثروت يا وبلاگ؟

(اين متن را به سبک دانش آموزان دبستانی بخوانيد)

پدر من ثروت را دوست دارد. او ميگويد اگر ثروت داشته باشيد می‌توانيد به مدرسه خصوصی برويد و علم ياد بگيريد. اگر ثروت نداشته باشيد نمی‌توانيد پول شهريه دانشگاه آزاد را بدهيد و بدبخت می‌شويد.

مادر من علم را دوست دارد. او ميگويد در زمانهای قديم که ما ديپلم گرفتيم فورا معلم شديم. حقوقمان خوب بود و توانستيم با آن خانه بخريم یخچال بخریم تلویزیون شاب لورنس بخریم و زندگی خوبی درست کنيم.

من ثروت را دوست دارم ولی وبلاگ را بيشتر دوست دارم چون اگر وبلاگ داشته باشيد ديگر لازم نيست درس بخوانيد و به دانشگاه برويد. به کمک وبلاگ ميتوان هم به پول رسيد و هم معروف شد. اگر از وبلاگ بجای محل کاسبی و مشهور شدن استفاده کنيد به همه چيز خواهيد رسيد.

اگر مثل پدر من زحمت بکشيد سالها طول خواهد کشيد تا به يک ثروت کم برسيد. اگر مثل مادر من دنبال علم باشيد هيچوقت به ثروت نمی‌رسيد. علم مال دوران قديم بود. الان باسوادها مجبورند توی خیابانهای تهران مسافرکشی کنند و يا به خارج کشور بروند و پيتزا فروشی نمايند.

ولی اگر از طريق يک وبلاگ معروف بشويد و تند و تند سايت گويا شروورهای شما را لينک بدهد ميتوانيد همه کارهايی که ديگران با زحمت به آنها می‌رسند به آسانی برسيد. ديگر لازم نيست حتی يک ليسانس خشک و خالی از يک دانشگاه گرفت چون اين کارها زحمت دارد. اصلا لازم نيست اهل مطالعه و کتاب خواندن بود بلکه باید همينطوری از روی باد معده درمورد هر چيز نظر داد. بوسيله معروف شدن از طريق همين وبلاگ است که شما ميتوانيد زرت زرت به کشورهای مختلف سفر کنيد. از ايران گرفته تا اردن و اسرائيل و سوئد و انگليس و اسپانيا. شما چند سال ميخواهيد درس بخوانيد و دکتر بشويد و مطب بازکنيد و بيماران اسهالی را مداواکنيد تا اينقدر پولدار شويد که به اين همه کشورهای دنيا سفر کنيد؟ پس بهتر است يک وبلاگ داشته باشيد و همه چيز را به وبلاگ ربط بدهيد تا يک عده گوسفند خيال کنند شما خدای وبلاگ هستيد.

فوايد وبلاگ خيلی زياد است. مهمترين فايده وبلاگ اين است که وبلاگ ميتواند مثل يک دکان و مغازه محل کسب و کار باشد. اين وبلاگ است که ما را زنده نگه داشته است.

2006-02-28T14:47:00.000-05:00

يادداشتهای روزانه (۹):

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور محبوب)

امروز خيلی روز خوبی بود. صبح زود توی اتوبان کرج پنچر کرديم. تا راننده مشغول گرفتن پنچری شد گفتم: اين اطراف يه جايی نيست ما سرزده بريم بازديد کنيم؟ بايد از وقت استفاده کرد. گفتند: اين اطراف فقط استاديوم آزادی هست که آنهم جمعيتی توش نيست. گفتم عيبی نداره. بريد جلو اتوبوس های تهران قزوين را بگيريد و مردم رو ببريد اونجا. بگيد رئيس جمهور محبوب ميخواد بياد پول نفت رو تقسيم کنه.

خلاصه پياده رفتيم اونجا. نگهبان استاديوم نگذاشت وارد بشيم. مجبور شديم از لابلای نرده های آهنی خودمون رو رد کنيم داخل. خلاصه سرزده رفتيم اونجا. ديديم بچه های تيم ملی دارند تمرين ميکنن. تا چشمشون به ما افتادشروع کردند شعار بمب اتم حق مسلم ماست را دادند. خيلی کيف کرديم. همه شون را جمع کردم و براشون در مورد اسرائيل صحبت کردم. گفتم همه دروازه بانهای تيم های دنيا صهيونيست هستند. اونها نميگذارند شما گل بزنيد. ولی شما بايد به خدا توکل کنيد . موقع زدن پنالتی چشم هاتون راببنديد و آيه الکرسی بخوانيد و ضربه بزنيد. بعد خودم چند تا ضربه پنالتی زدم ولی چون زمين استاديوم کج بود همه توپها به سمت بيرون ميرفت.

در آخر، به بازيکنان تيم ملی چند رهنمود دادم. گفتم در مسابقات جام جهانی شما وظيفه داريد از حق هسته ای ما در صحنه بين المللی دفاع کنيد. سعی کنيد بازيکنان تيم های اروپايی و امريکايی رو توی رختکن استاديوم کتک بزنيد. يا مثلا موقع تکل کردن محکم بزنيد زير شکم اون پدر سوخته ها. اگه اين کارها رو هم نتونستيد بکنيد لااقل يه سوزن ته گرد توی دستتون قايم کنيد تا موقع دست دادن با بازيکنان حال آنها گرفته شود.

اگر داور خطای شما را گرفت و يا کارت زرد داد نترسيد محکم بخوابانيد بيخ گوشش. بگيد ما يک قدم از حق فن آوری خودمان نخواهيم گذشت. اينجوری مردم دنيا حساب کار دستشون مياد و اسلام پياده ميشه.

2006-02-23T13:23:00.000-05:00

احکام شرعی آنفولانزای مرغی

مسئله ۲۶۷۸۹۰۴۶۵ ) اگر مرغی مرتبا عطسه کند و آبريزش بينی داشته باشد و همچنين موقع آب خوردن و يا قورت دادن لقمه، گلويش سوزش کند بنا بر احتياط واجب آن مرغ سرما خورده و آنفولانزا گرفته است و لازم است صاحبش لباس گرم بپوشد و قرص سرماخوردگی بخورد.
مسئله ۶۴۷۸۹۰۲۳۴۵ ) اگر مرغ يا خروسی قبل از طلوع فجر آنفولانزا گرفت و جنب شد مستحب است صاحبش به نيابت از آنها به حمام برود و غسل ارتماسی بجا آورد.
مسئله ۷۶۵۴۸۹۳۴) اگر مرغی شک کند که آيا آنفولانزا گرفته يا ديسک کمر نبايد به شکش اعتنا کند و قُدقُدش را بکند.
مسئله ۹۸۶۴۸۷۸۳۷۳) اگر تخم گذار (يعنی همان مرغ آنفولانزايی تخم کن) شک کند که موقع تخم کردن رو به قبله بوده يا پشت به قبله بنا بر احتياط واجب تخمش باطل است و بايد اعاده گردد و اگر قادر به آن نيست بر عهده صاحبش است که تخم کند.
مسئله ۹۰۰۰۰۰۱ ) خوردن گوشت مرغی که در دوران آنفولانزايی است جايز نيست مگر به اذن حاکم شرع و دو نفر مجتهد عادل و عاقل. همچنين است طبخ زرشک پلو با مرغ و جوجه سوخاری و قس عليهذا.
مسئله ۷۸۹۶۵۴) قوقولی قوقو کردن خروسی که مرغش مبتلا به آنفولانزا شده حرام است و شنيدن آن صدا اگر باعث رقص شود و يا ترغيب معصيت باشد در حکم غنا است و فعل حرام است.
مسئله ۷۸۹۰۴۵۳) جوجه ای که به حد بلوغ نرسيده نميتواند بدون اذن ولی اش آنفولانزا بگيرد . اگر نعوذبالله سهوا مرتکب اين معصيت شد بر صاحب مرغ و خروس واجب است که آنها را زير يک پتو برده و دو سه ساعتی بُخور بدهد تا هم خودش سرماخوردگی اش خوب شود و هم مرغ و خروسها به راه راست هدايت شوند.
خداوند همه شما را به راه راست هدايت کند. انشاءلله

2006-02-21T22:02:00.000-05:00

آنفولانزای مرغی:

همه کشورهايی که تاکنون در معرض شيوع آنفولانزای مرغی قرار گرفته اند تمهيدات وسيعی را عليه اين ويروس خطرناک تدارک ديدند تا شايد دامنه خسارت اين بيماری را محدود و يا کنترل کنند. اما در ايران قضيه فرق ميکند. مسولين حکومت ايران از اين قرتی بازی ها و برنامه ريزی و آموزشهای عمومی و واکسيناسيون و غيره دل خوشی ندارند و اصلا توی اين مايه ها نيستند.

حالا ميخواهيم سناريو برخورد با آنفولانزای مرغی را در ايران اسلامی بررسی کنيم:

در ابتدای امر ، مسولين مملکت اصلا نميدونند که آنفولانزای مرغی ديگه چه صيغه ای است. فکر ميکنند لابد مرغ و جوجه ها سرما خورده اند و آنفولانزا گرفته اند و آبريزش بينی دارند. تا دو سه هزار نفر کشته نشوند متوجه قضيه نميشوند.

تازه بعد از اينکه اين دو سه هزار نفر کشته شدند، تا مدتها سخنگوی دولت و وزارت خارجه آنرا بشدت تکذيب ميکنند. بعد که ديدند خيلی سه شد می آيند اول عزای عمومی اعلام ميکنند. مراجع عظام کشته شده ها را شهيد اعلام ميکنند. در تشييع جنازه آنها ، همه مسولين شرکت ميکنند. در اين مراسم سی چهل نفر زير دست و پا کشته ميشوند. دوباره عزای عمومی اعلام ميشود. مجلس يک لايحه برای بررسی اين موضوع تصويب ميکند ولی شورای نگهبان آنرا مخالف شرع و قانون اساسی اعلام ميکند و لذا آنرا به شورای تشخيص مصلحت ارجاع ميدهند. در آنجا هم بعد از دعوت از طرفين قرار ميشود برای رفع اختلاف بين مجلس و شورای نگهبان ”صلوات بلند ختم کنند“ و روی هم را ببوسند و کينه و کدورت ها را کنار بگذارند. بدين ترتيب اصل لايحه فراموش ميشود.

از طرفی عده ای از بسيجيان جان برکف برای مبارزه عليه مرغ و خروسها ثبت نام استشهادی ميکنند. يعنی يه بمب به خودشون ميبندند و هر مرغ و خروسی رو که توی کوچه ديدند با عمليات انتحاری به درک واصل ميکنند. شهرداری همه مرغداری ها را پلمب ميکند و مرغ و خروس ها را فراری ميدهد. عده ای از حزب اللهی ها به چند تا مرغداری حمله ميکنند و آنجا را به تسخير خود در می آورند.

مقام رهبری سخنرانی ميکند و آنفولانزا را دسيسه دشمن اعلام ميکند. از فردای همان روز بازار را تعطيل ميکنند و ملت را برای حمايت از فرمايشات رهبری به خيابان ميکشانند. در اين راهپيمايی با شکوه همه فرياد ميزنند:

”آنفولانزای مرغی، اين عامل صهيونيسم، اعدام بايد گردد!“

2006-02-18T11:21:00.000-05:00

شُله زرد غنی شده:

باور کنيد اين خارجی ها از دَم دروغگو و حقه بازند. از اون بچه کوچيک شون گرفته تا اون دانشمند و مخترع شون دروغ و چاخان ميگن. من نه تنها ميگم که هالوکاست دروغ بوده بلکه ميگم اصلا سفرهای مارکوپولو و اکتشافات کريستف کلمب و تثوری های انيشتين حرف مفته و دروغ محض. اينها همه نقشه های صهيونيستهاست برای اينکه ذهن ما را مشغول اين چيزها کنند و اون وقت خودشان برند به روستاهای صبرا و شتيلا حمله کنند. خدا لعنت کنه همه اون دبيرهای فيزيک و شيمی غربزده ما رو که اين فرمولهای دروغين شيمی و فيزيک رو به ما ياد دادند و باعث گمراهی ما شدند.

آقا اصلا کی گفته يک ملکول آب از دو اتم هيدروژن و يک اتم اکسيژن تشکيل شده؟ آخه کدوم عقل سالمی اين حرف رو باور ميکنه؟ اگه اينطوری بود شما بايد موقع خوردن يه ليوان آب خنک مزه هيدروژن و اکسيژن رو در دهان خودتون حس میکردید. من از شما می پرسم آيا تا بحال از خوردن آب چنين حسی رو داشته ايد؟ معلومه که نه.

بقيه چيزها هم همينطوره. همه اين فرمولهای فيزيک و شيمی استعماريه. اينها رو فقط برای گول زدن من و شما درست کردند. اين دروغ ها رو باور نکنيد.

ديروز يه اتفاقی افتاد که اگر من با چشم خودم نديده بودم باور نميکردم. آقا جون! سر ملت ايران رو کلاه گذاشتند. کی گفته با تزريق گاز اورانيوم داخل سانتريفوژ ميشه اورانيوم غنی شده توليد کرد و انرژی هسته ای و بمب اتمی ساخت. همه اينا کشکه! همه این حرفا دروغه! اصلا اورانيوم مگه غنی ميشه؟ همه این چیزا کلکه. اصلا چنين چيزی امکان نداره.

ديروز آقای آقازاده (رئيس سازمان بمب اتمی ايران) به من زنگ زد و گفت: گاو مون زايد!

گفتم: مگه توی سازمان انرژی اتمی گاوداری بازکرده بوديد؟

گفت: نه بابا. منظورم اينه که اين خارجی ها به ما کلک زدند. ما گاز اورانيوم رو تزريق کرديم توی سانتريفيوژها و بعد از گذشت چند شبانه روز با کمال تعجب ديديم بجای توليد کيک زرد برامون شله زرد درست کرده!

با شنيدن اين خبر، با خودم گفتم: ای دل غافل! ديدی چی شد؟ حالا چجوری با شله زرد بمب اتمی درست کنيم؟ چجوری اسرائيل رو از روی نقشه حذف کنيم؟

فورا خودم رو به نطنز رسوندم. ديدم همه عزا گرفته اند و دارند گريه ميکنند. گفتم بريد کنار تا خودم ببينم. همينکه در اون بشکه رو کنار زدم چشمتون روز بد نبينه! ديدم تا چشم کار ميکنه شله زرد توليد شده. انالله و انا اليه راجعون. خدايا ما اين غم و مصيبت را با خود بکجا ببريم؟ من هم نشستم کنار اون بشکه شله زرد کمی اشک ريختم. بعد از نيم ساعتی که گذشت و برام آب گرم نبات و گلاب آوردند و کمی حالم جا اومد دستور دادم حالا که کار به اينجا رسيده بهتره يه گونی شکر هم داخل سانتريفوژها بریزند تا طعم شله زرد غنی شده شيرين بشه. قراره از فردا اين شله زرد نذری رو به در خونه همه مردم تقسيم کنيم تا لااقل بجای اين همه پول نفت رو که خرج وسايل هسته ای کرديم يه بشقاب شله زرد به سر سفره مردم برده بشه.

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور)

2006-02-15T15:19:00.000-05:00

بازديد سرزده از مجتمع هسته ای نطنز:

بر اساس گزارش خبرگزاريها امروز رئيس جمهور محبوب بصورت سرزده از مجتمع هسته ای نطنز بازديد کرد (منبع خبر).

من که نميدونم فلسفه سرزده بازديد کردن از يک مجتمع هسته ای ديگه چه صيغه ايه؟ معمولا بازديدهای سرزده مربوط به جايی است مثلا شهرداری يا بانکها و نظاير آن که ارباب رجوع زيادی دارند و يا تعلل و کم کاری در ارائه خدمات به مردم باعث ناررضايتی عمومی ميگردد. معمولا مسولين بدون خبر قبلی از چنين جاهايی بازديد ميکنند و به کارمندان خاطی تذکرات لازم را ميدهند. اما بازديد سرزده از مجتمع نطنز از اون حرفهاست!

- خب. بگو ببينم چيکار داشتی ميکردی قبل از اينکه من بيام؟

- قربان. داشتم غنی سازی ميکردم.

- خب. چی رو غنی ميکردی؟

- همون تحفه نطنز رو.

- بارک الله. دعا برای سلامتی رهبر يادت نره.

- چشم.

------------------------------------------------نفر بعدی:

- خب. تو داشتی چيکار ميکردی؟

- داشتم سانتريفوژها رو روغنکاری ميکردم.

- بارک الله. دعا برای سلامتی رهبر يادت نره

- چشم. حتما.

------------------------------------------------نفر بعدی:

- خب تو بگو ببينم داشتی چيکار ميکردی؟ چرا هول شدی؟ ها؟

- قربان. چيزه... يعنی چيز... يعنی ميخواستيم بريم دستشويی که شما بصورت سرزده وارد شديد.

- خب. اشکالی نداره. حالا برو.

- قربان. ديگه تموم شد!

- پس دفعه ديگه برای سلامتی رهبر دعا کن

2006-02-11T12:22:00.000-05:00

والنتاين و عشق نافرجام:

هروقت والنتاين که ميشه دلم ميگيره و تموم غصه های عالم ميشينن روی قلبم. چقدر براش کادو خريدم ولی دريغ از يک جو معرفت. گرل فرند سابقم رو ميگم. اولين بار توی يه پارتی مختلط ديدمش. يه لباس بلندی پوشيده بود. موهاشو جمع کرده بود زير يه پارچه سفيد. خيلی خوشگل شده بود. داشت اون جلو برنامه اجرا ميکرد. داشت خطبه های نماز جمعه تهرون رو ميخوند. صداش خيلی نازک بود خيلی شبيه صدای جير جيرک ولی همه کشته مرده قيافه اش بودند.

ما با هم يه خورده اختلاف سنی داشتيم. مثلا چيزی در حدود پنجاه شصت سال ولی اين دليل نميشه که عشق ما از اول غلط بوده. توی يه عشق اصيل تفاهم اخلاقی مهمه که ما از اون هم بی بهره بوديم. من يه آدم شوخ، او يه آدم جيغ جيغوی اخمو.

اصلا اهل آداب و معاشرت نبود. صدبار ميگفتم: جنتی جون، عزيز دلم، خوشگل خوشگلا، بيا ما هم مثل بقيه مردم دست هم رو بگيريم بريم بيرون يه آبگوشتی بخوريم يه سينما و پارکی بريم يه عرق سگی بزنيم يه خورده عشق و حال کنيم. اما امان از بيوفايی! دريغ از يه ذره محبت. اصلا همه گرل فرندها همينجوری اند. بخصوص اگه يه خورده خوشگل هم باشند. همينکه ميبينند يه نفر کشته مرده اونا شده ، فوری خودشون رو گم ميکنند و ميزارن طاقچه بالا و هی واسه آدم ناز ميکنن.

يه بار گفتم ميخوام با وانت بارم بيام دنبالت با هم بريم توی يه دشت و صحرا کمی قدم بزنيم يه پيک نيک بزنيم و آتيش روشن کنيم و پوره سيب زمينی درست کنيم. چند سيخ جيگر و قلوه و دنبلان کباب کنيم و کلی صفا کنيم ولی گفت: اِوا خاک عالم، من توی شورای نگهبان با يه نفر ديگه قرار دارم وقت ندارم.

سوای خوشگلی اش چند تا عيب داشت که باعث شد ما با او بهم بزنيم. اول اين بود که اصلا راه نميداد. اونايی که عاشقند ميدونند من چی ميگم. دوم توی مهمانی ها آبروی آدم رو پيش غريبه و آشنا ميبرد. مثلا دماغش رو با آستينش پاک ميکرد. يا مثلا موقع خوردن غذا شلپ شلپ سوپ خوردنش حال همه رو بهم ميزد. صدای آروق زدنش گوش آدم رو کر ميکرد. از همه بدتر اينکه هروقت گرمش ميشد لباساشو درمياورد و با زير پوش رکابی و نازک می نشست جلوی مهمانها.

اين بود که ما ديديم اين گرل فرند بدرد ما نميخوره . بخاطر همين مسائل، رابطه مون بهم خورد ولی هميشه بيادش هستم. اون يه چيز ديگه بود.

ولی برای اينکه فکر نکنه که من از اون مردای دست پا چلفتی ام فوری رفتم يه گرل فرند خيلی خوشگل تر از او پيدا کردم. اين يکی هم جوون تر از اونه و هم خيلی خوشگل تر. شما نميدونيد چه جيگريه. اسمشو نميگم ولی يادداشتهای روزانه اش رو براتون مينويسم.

2006-02-09T11:51:00.000-05:00

شيرينی های اسلامی:

- آقا ببخشيد يک کيلو از اون شيرينی دانمارکی بديد.

- نداريم

- پس اون چيه؟ توی ويترين رو ميگم. همونجا.

- اونا شيرينی محمديه

- بابا جون من که ميدونم اونا دانمارکيه چرا اذيت ميکنی ؟

- نه خير دانمارکی نداريم. اگه دانمارکی ميخوای برو ناصر خسرو اونجا همه جور جنس ممنوع و غير مجاز پيدا ميشه

- خب پس يک کيلو از همون که گفتی بده

- نداريم!

- عجب بساطيه! از همون کوفت زهر ماری که گفتی يه کيلو بده بريم دنبال کارمون

- نه خير نميشه. اينا واسه خوردن نيست! اينا رو اگه کسی بخوره يا گاز بزنه توهين به پيامبر ميشه. اينا رو بجای مهر نماز توی نماز جمعه استفاده ميکنن. فهميدی؟

- آره.... خب.... پس يک کيلو شيرينی خامنه ای بده

- منظورت نون خامه ايه؟

- آره. نميخوام اونها رو بخورم میخوام بجای کرم صورت ازش استفاده کنم

2006-02-07T14:00:00.000-05:00

يادداشتهای روزانه ۶

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور محبوب)

توضيح: اگر اخبار دوسه روز اخير را دنبال کرده باشيد متوجه شديد که در اعتراض به آن کاريکاتور کذايی ابتدا سفارت اتريش اشتباها مورد حمله قرار گرفت و بعد که فهميدند کاريکاتور را يک روزنامه دانمارکی کشيده و نه اتريشی دو سه نوبت به سفارت دانمارک حمله کردند.

************************************************************

امروز حاجی بخشی به موبايلم زنگ زد و پس از کلی چاق سلامتی گفت قراره امروز بريم مسجد دانشگاه تهران جلسه سخنرانی دکتر سروش را بهم بزنيم. از من پرسيد شما هم همراه برادران انصار تشريف مياوريد؟ گفتم: نه سرم شلوغه. امروز ميخواهم به استقبال وزير خارجه کوبا به فرودگاه بروم. گفت: حاج محمود! حالا تنها تنها ميری جايی رو بهم بزنی؟ ناقلا ما رو هم خبر ميکردی. ميخوای به برادرها بگم بيان فرودگاه رو بهم بزنيم؟ گفتم: نه بابا! اين مراسم خودمونه. همه مراسم را که بهم نميزنند. بجای اينکارها بريد جلوی سفارت اون کشور اروپايی که کاريکاتور پيامبر رو کشيده. بريد اونجا و به وظيفه شرعی تون عمل کنيد.

پرسيد: اون کدوم کشور اروپايی بوده که چنين جسارتی رو کرده؟

گفتم: يکی از همون کشورهايی اروپاييه ديگه. اسمش الان يادم نيست... صبر کن فکر کنم.... يه کشور فسقلی و کوچيکيه. ها! يا اتريشه يا بلژيک يا دانمارک... نه صبر کنيد. فکر کنم دانمارک پايتخت اتريشه. آره درسته. خودشه اتريشه. بريد اونجا رو بهم بريزيد اجرتان با خدا.

2006-02-05T11:33:00.000-05:00

مصاحبه اختصاصی با احمدی نژاد:

ملا: آقای رئيس جمهور محبوب! بسلامتی ظرف کمتر از پنج شش ماه از دوران مديريت شما همه دنيا عليه ايران همصدا شدند و پرونده ای را که ميتوانست خيلی زودتر به مصالحه کشيده شود به شورای امنيت فرستادند. نظر شما چيه؟

احمدی نژاد: اعوذ بالله من الشيطان الرجيم. بسم الله الرحمن الرحيم. الحمدلله رب العالمين.

ملا: خيلی ممنون. قانع شدم. بريم سوال بعدی. من فکر ميکنم همان رفتاری که شما با ملت ايران ميکنيد يعنی مثل قرون وسطی چند نفر برای کل ايران تصميم ميگيرند همان شيوه را قدرتهای دنيا در مورد حکومت ايران اتخاذ کرده و زورگويی ميکند. اينطور نيست؟

احمدی نژاد: الرحمن الرحيم. مالک يوم الدين. اياک نعبد و اياک نستعين.

ملا: درسته! اما سوال بعدی. ديديد شما بيخودی با ريسمان پوسيده ای مثل روسيه و هند و چين به چاه رفتيد. پس حمايت آنها چی شد؟ جواب مردم رو چی ميديد؟

احمدی نژاد: اهدنا الصراط المستقيم. صراط الذين انعمت عليهم

ملا: همينطوره که شما ميفرماييد. حالا فکر ميکنيد با اتکا به چه امکانات و ساختار اقتصادی و اجتماعی ميخواهيد با تحريم های جهانی مقابله کنيد؟

احمدی نژاد: صراط الذين انعمت عليهم غير المغضوب عليهم و الضالين

ملا: احسنت. دقيقا همينه. هرچه جلوتر ميريم عواقب اين سياستهای نابخردانه جمهوری اسلامی وخيم تر ميشه و مصالحه در مراحل بعدی هزينه بيشتری برای مردم داره. آيا بهتر نيست برای حفظ اين مملکت و دين و جان مردم، خودتون با زبان خوش بريد کنار و طی يک رفراندم قدرت را به دست مردم بسپاريد؟

احمدی نژاد: سبحان الله

ملا: ببين من دارم دلم برای اين کشور بدبخت ميسوزه. آخه تا کی ما بايد توی دنيا منزوی باشيم؟ تا کی ما بايد کشوری عقب مانده محسوب بشيم؟ همه کشورهای دور و بر ما از ما جلوتر زدند. بزاريد با دنيا آشتی کنيم. بزاريد سرمايه ها دوباره به مملکت برگردد. بزاريد ايران آباد و پيشرفته بشه. تا زمانی که شما در قدرت هستيد دنيا از ايران روگردان است و بهانه جويی ميکند. بريد کنار ديگه. اَه.

احمدی نژاد: اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمد عبده و رسوله

ملا: يعنی اين مردم بايد شهادتين شون رو بخونند؟

احمدی نژاد: السلام عليکم و رحمة الله و برکاته

ملا: يعنی الفاتحه؟

احمدی نژاد: الله اکبر. الله اکبر. الله اکبر. چرا نميزاری نمازم رو بخونم؟

ملا: کاملا صحيح ميفرماييد. من هم همين رو ميگم. شماها بريد نماز تون رو بخونيد و بزاريد مردم زندگی شون رو بکنند.

2006-02-03T22:07:00.000-05:00

يادداشتهای روزانه ۵

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور محبوب)

امروز علی آقا (لاريجانی) رو توی حسينيه ديدم. داشت واسه دسته زنجير زنها سنج ميزد. تا منو ديد کارش رو نيمه کاره رها کرد و منو يه گوشه ای برد و گفت: اخبار رو شنيدی؟ گفتم: نه مگه چی شده؟

گفت: داريم بدبخت ميشيم. دارن ميفرستن مون شورای امنيت.

گفتم: خب. اين که بد نيست. يعنی يه سفر ديگه می ريم نيويورک؟ آخ جون!

گفت: ای بابا! ما رو ببین داریم برای کی یاسین میخونیم. ما رو نمی فرستند بلکه پرونده رو ميفرستند.

گفتم: چه کسی پرونده ما را ميفرسته؟

گفت: آژانس. البته آژانس کنترل فعالیتهای هسته ای وابسته به سازمان ملل و نه اون آژانس تاکسی تلفنی سرکوچه تون

گفتم: حتما اشتباه ميکنی. اگه اين خبر صحت داشت حتما آقای آصفی تکذيبش ميکرد.

حرفهای امروز علی آقا خيلی روی من اثر گذاشت. تصميم گرفتم بعد از ايام محرم و صفر اخبار سياسی رو از صدا و سيما دنبال کنم ببينم کی به کيه. واقعا کی داره ما رو کجا ميفرسته؟ واسه چی؟ اصلا پرونده ما دست اونا چیکار میکنه؟

2006-02-01T11:23:00.000-05:00

تقديم به رانندگان شرکت واحد:

يادداشتهای روزانه ۴

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور محبوب)

امروز از دفتر ”آقا“ تماس گرفتند و گفتند برای شرکت در جلسه اضطراری سران سه قوه فورا به محضر آقا بروم. دفتردار آقا گفت: مقام معظم فرمودند اگه آب هم توی دستت هست بزار زمين و فوری بيا که وضع خيلی قاراش ميشه. گفتم: الان آب توی دستهايم نيست ولی شلوارم توی دستم است که ميخواستم بپوشم. اجازه هست اينکار رو بکنم يا اون را هم بزارم زمين بيام اونجا؟ گفت: بزار زمين و خودت رو سريعا برسون اينجا.

وقتی رسيدم اونجا ديدم همه سران نظام اومدند. من هم طبق معمول با يکساعت تاخير رسيدم. جلسه در مورد خبر اعتصاب رانندگان شرکت واحد بود. ابتدا مقام رهبری فرمودند: من ميدانم که اين اعتصابات کار دشمن است و اين رانندگان هم از عناصر دشمن هستند. بايد همه شان را بگيريم و بکشيم. فقط ترس من از بحرانی تر شدن اوضاع سياسی است. راه حل شما ها چيه؟

آقای شاهرودی گفت: من با خشونت عليه رانندگان مخالفم. ما بايد با عطوفت و رافت اسلامی با آنها برخورد کنيم. نبايد اونها را بکشيم بلکه همه را از دم اخراج کنيم و بجای آنها من يه عده راننده تازه نفس از عراق می آورم. با اين کار هم مردم عربی شون خوب ميشه و هم بقیه کارگرها و کارمندها ميفهمند ما توی چنته مون يه عالمه آدم حاضر و آماده داريم.

آقای غلامعلی(حداد عادل) در مخالفت با اين طرح گفت: مرد حسابی! اين چه کاری است که شما ميخواهيد بکنيد؟ عراقی ها که خيابون های تهران را بلد نيستند. هر کس که سوار اتوبوس بشه يکراست ميبرند صحرای کربلا پیاده اش میکنند

نوبت من که رسید گفتم:
آقاجان! کار خیلی ساده تر از این حرفهاست. بهتر است یکساعت قبل ازموعد اعتصاب راننده ها و قبل از اینکه بتونند در جایی تجمع کنند بیایید بریم باد چرخ اتوبوس ها شون را خالی کنیم. اونها مجبور ميشن دو سه ساعت علاف پنچری گرفتن بشن و مراسم شون بهم ميخوره. اگر دوسه نوبت اینکار را انجام بدیم دیگه فکر اعتصاب از کله شون می پره.

آخه ما قبلا یه همسایه داشتیم که هرروز پیکانش را جلو درب خونه ما پارک میکرد هرچه دعوا و کتک کاری کردیم نشد تا بالاخره تصمیم گرفتیم چرخ ماشینش را پنچر کنیم. بعد از دوسه بار که اینکار رو کردیم مشکل بکلی حل شد و الان دیگه جلو درب خونه ما حتی توقف هم نمیکنه

2006-01-29T13:35:00.000-05:00

يادداشتهای روزانه (۲):

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور محبوب)

امروز جلسه هيئت دولت داشتيم. جلسات کابينه را هر هفته در يکی از شهرهای خارج تهران برگزار ميکنيم. جلسه امروز را در محل وضو خانه مسجد جمکران گذاشته بوديم. جلسه خوب و پر باری بود و خيلی از مشکلات کشور را حل کرديم.

در ابتدای جلسه وزير کشور گزارش تکان دهنده ای از گرفتگی چاه فاضلاب توالتهای عمومی جمکران و سوراخ بودن آفتابه های اونجا را داد که واقعا خيلی تاثرآور و نگران کننده بود. بسياری از وزرای کابينه از شدت ناراحتی متاثر شدند و به گريه افتادند و بعضی ها بيهوش شدند. واقعا اين ننگ بزرگی است برای کشور اسلامی ما که شير توالت مسجد جمکران چکه کند و آفتابه اش سوراخ باشد. من نميدونم خاتمی توی اين هشت سال چه غلطی ميکرد. چرا بايد وضعيت توالتها اينقدر افتضاح باشد. روی ديوارهای اونجا پر است از شعارهای سياسی و فحش و بد و بيراه به مقام معظم رهبری.

وزير اطلاعات هم گزارش خود را از تحرکات بعضی از عناصر ضد انقلاب و نفوذ به جمکران ارائه داد که حتما بايد به اطلاع مقام معظم رهبری برسانيم. ايشان ميگفت بعضی از عناصر معلوم الحال وقتی داخل دستشويی های آنجا ميروند صداهای مهيبی از خودشان ول ميکنند که بی شباهت به صدای انفجارات اهواز نيست و بايد يک ارتباط تشکيلاتی بين آنها و امريکا و انگليس و اسرائيل باشد.

الحمدلله از آنجايی که اين دولت، دولت ارزشی است و تحمل ادامه اين معظلات را ندارد فورا دستور دادم در بودجه سال آينده يک ماده قانونی بگنجانيم که هشتاد درصد درآمد نفت را اختصاص به بازسازی و نوسازی توالتهای مساجد کنيم و همچنين شصت ميليون آفتابه اعلا بخريم و به هر ايرانی که وارد جمکران ميشود يکی از اونها رو بصورت مجانی هديه کنيم. به اميد روزی که هر ايرانی صاحب يک آفتابه شود.

2006-01-27T13:13:00.000-05:00

گفتگوی تمدنها در فرودگاه تل آويو:

مامور کنترل: پاسپورت لطفا.

نُقلعلی: من کانادايی ام. يعنی ايرانی بودم کانادايی هم شدم ولی...

مامور: فرقی نميکنه. ما از همه پاسپورت ميخوايم. لطفا پاسپورت تون را بده کنترل کنم. بقيه توی صف منتظرند.

نقلعلی: شما منو نميشناسيد؟ من خيلی آدم مهمی هستم. خيلی معروفم.

مامور: نه. ببخشيد . شما کی هستين؟

نقلعلی: تو ”جان کری“ را می شناسی؟

مامور: جان کری؟... خب. همون که نامزد حزب دمکرات بود و رقيب جورج بوش بود؟

نقلعلی: آره. خودشه.

مامور: خب. شما چه نسبتی با ايشان داريد؟

نقلعلی: من از طرفدارهای ايشان بودم!

(در اين موقع مامور کنترل فرودگاه دوان دوان به اتاق عقبی ميرود و به سرپرست قسمت مربوطه ميگويد: قربان. زود باشيد تشريف بياريد. يک شخصيت برجسته اومده ولی من از حرفهاش چيزی نفهميدم. خودتون بيايد ببينيد اين چی ميگه.)

سرپرست کنترل: آقا ببخشيد. سفر شما را با ما هماهنگ نکرده بودند. ميشه خودتون رو معرفی کنيد تا به مسولين بالا گزارش بدم.

نقلعلی: شما هم منو نميشناسيد؟ واقعا که.

سرپرست کنترل: نخير قربان. ببخشيد. ميشه يه راهنمايی بکنيد.

نقلعلی: تو اديسون رو ميشناسی؟

سرپرست کنترل: اديسون؟... آره. مرد خوبی بود. خدا رحمتش کنه. برق رو اختراع کرد. شما پسر اون مرحوم هستيد؟

نقلعلی: نخير. من از همکارهای اديسون هستم. همانجور که اديسون برق و لامپ رو اختراع کرد من هم وبلاگ رو اختراع کردم. حالا فهميدی با کی طرفی؟

سرپرست کنترل: وبلاگ ديگه چيه؟

نقلعلی: ميخوای برات يه دونه درست کنم؟ با سه شماره برات درست ميکنم ولی عمرا به پای من نمی رسی. فهميدی؟

سرپرست کنترل: من که نفهميدم. اصلا از خير پاسپورت ميگذريم. شما بفرماييد هدف تون از مسافرت به اسرائيل چيه؟ با کی کار داريد؟

نقلعلی: با اسرائيل کار دارم!

سرپرست کنترل: آخه.... اسرائيل که يه نفر نيست. اسرائيل يه کشوره. چند ميليون نفر جمعيت داره. با کدوم شون کار داری؟

نقلعلی: من می خوام به اسرائيل بگم ايرانی ها همه شون مثل احمدی نژاد نيستند بلکه مثل من هستند. من ميخوام بين خودم و اسرائيل رابطه برقرار کنم. من ....

سرپرست کنترل: آقا جان. هر ماهه صدها ايرانی به اسرائيل سفر ميکنند و بی سر و صدا از اينجا ديدن ميکنند و هيچکدومشون مثل تو اينقدر ادا و اطوار نميان. خب تو هم سرت رو مثل بچه آدم بنداز پايين بيا حال ات رو بکن و برو. ديگه اين همه قمپز درکردن نميخواد. بيا برو. خوش بگذره.

2006-01-26T14:32:00.000-05:00

يادداشتهای روزانه (1):

(برگرفته از دفترچه خاطرات رئيس جمهور محبوب)

امروز صبح بعد از اقامه نماز صبح کمی خوابيدم. خواب ديدم دوباره رفتم نيويورک. توی سازمان ملل دارم سخنرانی ميکنم. هنوز بسم الله رو نگفته بودم که دوباره هاله ظاهر شد و مرا بغل کرد. در خواب با صدای بلند گفتم: ای هاله جون! قربونت برم. تو کجا بودی؟در غیاب تو دوست و دشمن به من طعنه و کنايه زدند. بيا عزيزم دوباره منو بغل کن. بيا عزيزم. دوستت دارم.

ناگهان با چند لگد و ضربات متکا توسط عيال از خواب بيدار شدم.

عيال: آی محمود! الهی که جز و جيگر بزنی. چشمم روشن. هاله کيه؟ باز شلوارت دوتا شد رفتی سر من هوو گرفتی. يه آشی برای تو و اون هاله ورپريده بپزم که يه وجب روغن داشته باشه. از امروز حق نداری پات رو از خونه بزاری بيرون.

هرچه توضيح دادم که بابا جون اين هاله که من توی خواب صداش زدم اسم يه خانوم نيست قبول نکرد. کمی فکر کردم. ديدم اگه قرار باشد که تمام روز رو توی خونه بمونم ممکن است دشمنان شايعه کنند که لابد رئيس جمهور ترور شده. لذا با صدايی آرام به عيال گفتم:

ببين. امروز قراره رئيس جمهور ونزوئلا بياد ايران. من حتما بايد به فرودگاه بروم و ازش استقبال رسمی کنم و الا آبروی مملکت ميره. لطفا بزار برم. دنیا منتظره که من اسرائیل رو نابود کنم. بزار برم.

عيال- خبه خبه. لازم نکرده. حالا بلند شو برو دوتا سنگک کنجددار برشته از سر کوچه بخر تا بعدا تکليف خودم رو با تو روشن کنم.

با ناراحتی بلند شدم و کاپشن کرمی رنگ رو روی شانه ام انداختم و با زيرشلواری و دمپايی رفتم نانوايی محل دوتا نون بخرم شايد اين زن ما از خر شيطون بياد پايين و بزاره ما به کارهای مملکت و اسرائيل و جهان برسيم. توی راه با خودم گفتم اين نون خريدن ما هم جزئی از کار اداره مملکته. اصلا فرض ميکنيم ميخواهيم بريم از يک نانوايی بصورت سرزده بازديد کنيم. بايد مشکلات آنها راگوش کنيم و در کابينه مطرح کنيم.

همينکه به نانوايی رسيدم و سلام کردم شاطر عباس گفت: مرد حسابی! پول نفت ما چی شد؟

گفتم: شاطر جون. الان وقت ندارم بايد تا نيم ساعت ديگه فرودگاه باشم. آقای چاوز قراره بياد. فعلا دوتا سنگک کنجدی بده فردا ميام با هم حساب ميکنيم. هم پول نون را ميدم و هم در مورد طلب پول نفت شما مذاکره ميکنيم.

شاطر عباس گفت: بدون نوبت نون به کسی نميديم. برو ته صف.... قول نميدم ولی شايد نوبت شما که رسيد خمير تموم کنيم. حالا وايسا همونجا تا ببينم چی ميشه.

با خودم گفتم: حتما اين شاطر عباس شبها ماهواره نگاه ميکنه که اينقدر ضدانقلاب شده يا شايد هم از اسرائيل پول ميگيره که به ما دوتا نون خارج از صف نميده. بايد بگم آقای اژه ای وزير اطلاعات اينو زير نظر بگيره.

2006-01-21T13:16:00.000-05:00

در اسارت خويشتن (1):

(اين يک مطلب جدی است. بيخود نيش تون رو باز نکنيد)

فرض کنيد همين امروز شما را به يک جزيره متروک و دورافتاده ای در وسط اقيانوس آرام بفرستند تا يه خورده حالتون جا بياد. در آنجا هيچ موجود متحرکی اعم از انسان و حيوان و چرنده و پرنده ای نيست جز وجود نازنين شما ولی درعين حال همه امکانات رفاهی و وسايل زيستن فراهم است. از آنجايی که شما زندگی اجتماعی نداريد کمی عذاب ميکشيد ولی بمرور مثل مرحوم رابينسون کروزو با محيط خودتان را تطبيق ميدهيد. مثلا درآنجا مجبور نيستيد هرروز صورت خود را اصلاح کنيد. ريش تون بعد از چند ماه مثل ريش ملاعمر بلند ميشه. ضرورتی نيست لباس هاتون را اتو بکشيد يا کراوات بزنيد يا عطر و ادکلن و ژل مصرف کنيد چون کسی در آنجا نيست که شما دل اش را بدست بياريد. اصلا کم کم لباسهاتون را هم به کناری پرت ميکنيد و لخت و عور توی يه روز آفتابی ميريد کنار ساحل قدم زدن. شايد هم ماتحت مبارک را به سوی آسمان بلند کنيد تا يه خورده آفتاب بخوره ضدعفونی بشه. برای سلامتی پوست هم مفيده. خلاصه شما از هفت دولت آزاديد. هر جور که دلتون ميخواد ميتوانيد رفتار کنيد. کسی به کسی نيست. يه روز سوار يه ماشين می شويد و دلتون ميخواد کمی رانندگی کنيد. به چهار راه که ميرسيد ميبينيد هرچهار طرف سبزه. چرا؟ چون کسی غير از شما در آنجا وجود ندارد. با خيال راحت از چهار راه عبور ميکنيد. نه راهنما ميزنيد نه حق تقدم و نه محدوده طرح ترافيک برايتان معنا دارد. صدای موزيک دلخواهتان را بلند ميکنيد. کسی به کسی نيست. مامور و پليسی نيست که به شما گير بده. کم کم شما احساس آزادی مطلق ميکنيد. اين احساس در فکر و روحيه شما هم سرايت ميکند و تبديل به يک عادت ميشود. در مورد هر چيز ميتوانيد فکر کنيد. هيچ خط قرمزی در ذهن شما وجود ندارد. در مورد هر چيز ميتوانيد بنويسيد يا حرف بزنيد. کسی نيست که شما از او بترسيد. آزاد آزاد. البته اين نوع زندگی فقط بدرد مرحوم رابينسون کروزو ميخورد و مطلوب هيچکدام از ما نيست.

حال فرض کنيد شما از اون جزيره آزاد آزاد خسته شديد و ميخواهيد آنجا را ترک کنيد. سوار يه قايق يا کشتی ميشويد و به يکی از کشورهای اروپايی يا امريکای شمالی ميرسيد. اصلا بياييد کانادا پيش خودمون. هم باحال هستيم و هم اتاق خالی داريم. خب در اينجا يکسری محدوديتها وجود دارد که بايد آنها را رعايت کنيد. مثلا بايد لباس بپوشيد. اينجا که جنگل نيست همين جوری لنگ بی تنبان بريزيد بيرون. البته مهم نيست لباس تون کهنه باشد يا نو. کسی با شما کاری ندارد. شما در اينجا آزاديد صدای موزيک را بلند کنيد. نيروی انتظامی اينجا به شما گير نميده ولی يک محدوديت داريد و آن اينکه اگر همسايه بغلی از صدای موزيک شما شکايت بکنه شما توی دردسر می افتيد. شما ميتوانيد دامن کوتاه بپوشيد. شلوارک به پا کنيد. موهاتون رو رنگ کنيد. کسی با شما کاری نداره. ميتوانيد هرجور دلتون خواست فکر کنيد. انتقاد کنيد. بنويسيد. بخوانيد. انتقاد کنيد. به مسولين فحش بدهيد. کسی نمياد شما را بجرم توهين به مسولين مملکت بازداشت کند و چوب توی آستين مبارک فرو کند. شما ميتوانيد هر دين و يا اعتقادی را داشته باشيد و يا عليه خدا و پيامبر همه اديان حرف بزنی شوخی کنی انتقاد کنی. کسی با شما کاری ندارد. ولی اگر بخواهی از چهارراه وقتی که چراغ قرمز است عبور کنی وای بحالت. اينجا محدوديتهايی وجود دارد و آزادی هايی که ذکر همه آنها شما را خسته ميکند. بطور خلاصه شما بعد از مدتی به اين نحوه زندگی عادت ميکنيد. در حرف زدن و فکر کردن هيچگونه چراغ قرمزی در ذهن خودتان نخواهيد داشت. خلاصه يه آدم آزاد و در عين حال مقيد به رعايت حقوق ديگران خواهید شد.

حال فرض کنيد که بعد از مدتی زندگی در کانادا و در جوار ما بودن خسته شده و عزم سفر به ايران اسلامی را ميکنيد. ميخواهيد زندگی در آنجا را هم آزمايش کنيد. سوار هواپیمای جمهوری اسلامی میشید و یا علی مدد. یراست میرید ایران. حالا ببینیم چه اتفاقاتی رو شاهد خواهید بود. ادامه دارد.......

---------------------------------------------------------------------------------------------

در اسارت خويشتن (۲):

از همون لحظه اول که وارد فرودگاه مهرآباد ميشويد احساس ميکنيد وارد يک دنيايی پر از "محدوديت" شده ايد. بخشی از اين محدوديتها توسط حکومت ايجاد شده و بخش مهمتر آن توسط آداب و رسوم و فرهنگ و عقيده و دين و مذهب و اخلاق و ....بوجود آمده.

در فرودگاه که رسيدی بايد حواستون جمع باشه که اگر خانم هستی نبايد موهايت از زير روسری بزنه بيرون چون ديگران تحريک ميشن و کار دست شما يا خودشون ميدن. اگر هم آقا هستيد بايد مواظب باشيد که لباستون خيلی مرتب و اطوکشيده نبايد باشد چون حتما مامور گمرک بشما گير ميده و چمدان شما رو حسابی زير و ميکنه تا شايد يه چيز مورد دار مثل شورت و کرست يا نظاير آن رو گير بياره و از شما بپرسه اينا ديگه چيه؟؟ اينا ممنوعه! بخاطر ترس از اين اتفاقات ناگوار شما بايد حواستون باشه که هميشه کاری کنيد که شلخته بنظر برسيد.

بشما ميگويند اينجا که رسيدی حق نداری با خانوم ها دست بدی چون ممکنه در اثر تماس دو جنس مخالف توليد جرقه نمايد و باعث آتش سوزی شود. با خانوم های غريبه نبايد خوش و بش کنی , بگی و بخندی والا مامورهای نیروی انتظامی فکر ميکنند که لابد اون رو تور زدی يا داری مخ زنی ميکنی تا شماره تلفن طرف رو بگيری. به شما ميفهمانند که همينطوری سرتون رو مثل بزغاله نندازی پايين و همراه ننه و خاله ات سوار اتوبوس بشی. آخه قسمت اتوبوس خانوم ها از آقايون سوا ست. از تعجب کله ات سوت ميکشه که دليل اين کارها چيه؟ هيچکس جواب درستی نداره بده. فقط ميدونی اين چيزها ممنوعه. آخه کدوم دیوانه ای توی اتوبوس کارهای بی ناموسی میکنه؟

اگه توی هتل اقامت داری حق نداری يه خانوم رو به اتاقت راه بدی ولو عمه و خاله مسن ات باشن. هرکس به ديدن شما مياد بايد توی لابی هتل بشينه يا توی خيابون همديگه رو ملاقات کنيد.

چند روزی رو همراه فاميل و دوست و آشنا با چلو کباب خوردن و نان سنگک و ديزی و دوغ و .... خوشگذرانی ميکنی ولی کم کم احساس ميکنی که داری مثل بقيه عادت ميکنی به تحمل و پذيرش انواع و اقسام محدوديتها. تو عادت ميکنی که مثلا فلان کار را حق نداری انجام بدی. فلان کتاب را نخوانی. فلان کانال را نبينی. فلان جور لباس نپوشی .فلان حرف رو نزنی و حتی در مورد فلان مسئله فکر هم نکنی. پای کامپيوتر ميشينی هرجا رو کليک ميکنی ميبينی فيلتر شده. دسترسی به اخبار و تحولات دنيا مشکل شده.....اما بمرور زمان کم کم محدوديتها ميرن توی گوشت و پوست و استخوان شما.

اينقدر اين مسئله در شما بصورت يک امر عادی ميشه که اگر يک روز با مسئله ای بدون محدوديت مواجه بشی خودت با دست خودت يک محدوديت براش درست ميکنی و بقول معروف اون رو توی يه چارچوب ميبری. مثلا اگه معلم يه کلاس مدرسه بشی حتما محدوديتهايی را برای بچه ها برای رفتارهايی نظير خنديدن، حرف زدن با بغل دستی، راه رفتن در کلاس و حتی دستشويی رفتن آنها وضع ميکنی. اگه مدير يک گمرک بشی مثل همون مامور گمرک فرودگاه هرچيزی رو که عشق تون بکشه ممنوع ميکنی. اگه مدير طراحی ترافيک شهری بشی همه خيابون های شهر رو ورود ممنوع ميکنی یا اصلا سر چهارراهها چراغ سبز رو حذف میکنی تا همیشه قرمز بمونند.

(حالا فرض کنيد با همين وضعيت روحی و رفتاری، تصميم ميگيری يه وبلاگ درست کنی و يه چيزهايی بنويسی. شروع ميکنی برای ديگران خط و خطوط ترسيم کردن. به ديگران ميگی شما بايد توی اين محدوده که من ميگم بنويسی....)

برخلاف محدوديتهايی که در کانادا داشتی که عمدتا برای رعايت حقوق ديگران و شهروندان بود اينجا محدوديتی برای رعايت حقوق ديگران نميبينی و اگر هم هست الکی است. مثلا موقعی که رانندگی ميکنی بايد خيال کنی که اون خط کشی های روی آسفالت برای خوشگليه. لازم نيست شما بين خطوط حرکت کنی. همينجوری توی دل هم بپيچيد و به همديگه تجاوزکنيد. يا مثلا توی يه تاکسی اگه دلتون خواست سيگار بکشيد. خجالت نداره. ديگران بيخود ميکنند از دود سيگار شما ناراحت بشن. اصلا اگه از دود سيگار بدشون مياد پياده بشن!

خلاصه سرتون رو درد نيارم. زندگی در ايران بشما می آموزد که آنجايی که بايد آزاد بود محدود هستی و آنجايی که بايد محدود باشی آزاد هستی.

ريشه همه مشکلات اجتماعی ما در ايران همين فرهنگ محدوديت ( و آزادی وارونه) است. پله اول اصلاحات اجتماعی شکستن همه محدوديتهای فکری، اعتقادی، شخصيتی، سمبليک و ذهنی در درون خودمان است. يک انسان آزاد هيچ خط قرمزی را نبايد رعايت کند(جز حقوق ديگران). مذهب خط قرمز نيست. خدا و پيامبر و امام نبايد خط قرمز باشند والا تبديل به حجاب فکری ميشوند. در مورد همه چيز فکر کنيد و درستی و غلط بودن آنرا با عقل و منطق بسنجيد و الکی برای خودتون محدوديت و چارچوب درست نکنيد. بعضی از ما عمری را در اسارت خويشتن بسر برده و جسدشان را در همان زندانی که خود برای خويش ساخته اند به خاک می سپارند.

برهمين اساس:

هيچ آداب و ترتيبی مجوی

هر چه ميخواهد دل تنگت بگوی

2006-01-14T20:35:00.000-05:00

انديشه و افکار استبرائی:

در يکی از فيلمهای چارلی چاپلين بنام عصر جديد، چارلی در يک کارخانه ماشين سازی بعنوان يک کارگر ساده کارميکرد. وظيفه او سفت کردن يک در ميان پيچ و مهره قطعاتی بود که از جلوش بصورت مداوم در حرکت بودند. او اينقدر اينکار سفت کردن پيچ و مهره ها را تکرار کرد که دچار بيماری اليناسيون شد. يعنی همه چيز عالم را بشکل کارخانه و خط توليد و قطعات و پيچ و مهره ميديد. يه روز توی خيابون وقتی يه خانومی از کنارش رد ميشد ناگهان چارلی بطرفش رفت و اون دوتا دکمه روی نوک سينه های خانومه را به تصور پيچ و مهره گرفت و پيچوند.

علما هم که عمری را در بيت الخلا بيتوته کرده اند و تمام فکر و ذکرشان رعايت مستحباتی همچون استبرا بوده است به همين بيماری اليناسيون دچار شده اند. اينها دنيا را با عينک استبرائی ميبينند. همه چيز برای آنها يا بول است و غائط و يا آفتابه است و آلت.

وقتی کسی در روز روشن اعلام میکند که رای مردم و خواست آنان برای اداره کشور نه مقبوليت می آورد و نه مشروعيت، از نظر روانشناسی ميتوان پی برد که گوينده اين حرف مردم را با آفتابه يکی گرفته و دنيا را از منظر دستشويی دارد نگاه ميکند.

چنين افرادی همواره در پشت قضايا وجود دشمنان فرضی را ميبينند و ميخواهند با استبرا کردن اون قضيه، بالاخره چيزی از نوک آن بيرون آيد. به همين دليل است فردی مثل امير انتظام را بيش از دو دهه در زندان نگه ميدارند تا بالاخره اثراتی از دشمن ولو در حد چند قطره در پرونده او ظاهر شود. يا در ماجرای قتلهای زنجيره ای و شکنجه و کتک زدن همسر سعيد امامی برای يافتن رد پای افراد ناباب و جريانهای خارجی. و هزاران نمونه ديگر.

مملکت ما نه به شيوه پارلمانی و رقابت احزاب اداره ميشود و نه به شيوه فدرالی يا حتی کدخدامنشی بلکه شيوه اداره کشور ما بصورت استبرايی است. باور نداريد؟ مثلا همين سقوط پی در پی هواپيما ها را در نظر بگيريد. پس از وقوع چنين حوادثی يا بدتر از اين، مسئولين چه کاری انجام ميدهند؟ آيا طرح و برنامه جديدی تدوين ميکنند؟ وقوع حادثه را ريشه يابی ميکنند؟ تمهيدات لازم را فراهم ميکنند؟ خير. فقط استبرا ميکنند. با همه چيز استبرا ميکنند. با هواپيما با نيروگاه هسته ای با سياست خارجی با آلودگی هوای تهران با اعتياد با فقر و فحشا و رشوه خواری خلاصه با همه چيز.

منظور من روشن کردن اين نکته است که خمير مايه انديشه و افکار علما و نوچه های بيسوادشون همين چيزهای پيش پاافتاده و مسخره است و بديهی است با همين پشتوانه افکار بسته وارد مجلس و وزارتخانه و حکومت ميشوند. با همين افکار ناقص سفير و وکيل ميشوند. لذا تعجبی ندارد که اينروزها رفتارهای نامعقولی را از سران حکومت مشاهده ميکنيم.

خب با اين توضيح مفصل دوباره برميگرديم به درس و بحث حوزوی خودمون. ولی بدليل طولانی شدن نطق قبل از دستور خودمون فقط به دستورالعمل زير اکتفا ميکنيم:

” ....و چون خواهد که از بیت الخلاء بیرون آید پای راست را مقدم دارد. و دست بر شکم خود بمالد و سنت است که بعد از قطع قطرات بول استبراء کند، و بعضی این کار را واجب میدانند. و طریق استبراء آن است که انگشت وسطی دست چپ را نزدیک مقعد گذاشته به قوت بکشد تا زیر خصیتین، سه مرتبه پس انگشت شهادت را به زیر ّذّکر گذارد، و انگشت بزرگ را بر بالای آن به قوت بکشد تا سر ّذّکر، سه مرتبه، و اکثر علماء گفته اند که سر ذکر را سه مرتبه بفشارد.“

يک نکته هم اضافه کنم و بروم. يکی از طلاب اين وبلاگ سوال کرده:

” ملا عزیز ، استدعا دارم این مسئله را بگونه ای بیان کن که افرادی هم که شست دست خود را در جبهه ها از دست داده اند بتوانند انجام دهند “

و اما پاسخ: در اينجا دو حالت دارد. اگر انگشت شصت پايش قطع شده که مانعی ندارد و با دست ميتواند اعمال را بجا آورد ولی اگر انگشت شصت دستش قطع شده بهتر است يک انبر دست بزرگ از بازار تهيه کند و هميشه در جيب شلوارش داشته باشد و بجای انگشتان دست از آن استفاده کند.

در حالتی که اصلا قادر نيست انبردست را هم بدست بگيرد بنا بر احتياط واجب بايد کسی را اجير کند و او نيابتا برايش انجام دهد

والسلام

2006-01-13T13:17:00.000-05:00

آموزش تکنيک استبراء به زبان ساده:

مراحل آموزش:

الف) مرحله مقدماتی: در اين قسمت با مفاهيم اوليه کار آشنا شده و با وسايل مصنوعی و ساده در فضای باز تمرين ميکنيم

ب) مرحله متوسطه: تمرين با وسايل واقعی و در محيط بيت الخلا

ج) مرحله پيشرفته: با تمرين مداوم و شبانه روزی استبراء کم کم فکر و فرهنگ استبرائی بر شما مستولی شده و قادر خواهيد بود يک مملکت هفتاد ميليونی را با همين تکنيک استبرائی اداره کنيد. توضيحات مفصل را در مبحث مربوطه خواهيم آورد.

**********************************************************

آموزش مقدماتی:

امروز فقط بخش مقدماتی رو توضيح ميديم:

روال همه سيستمهای آموزشی در دنيا اين است که برای آموزش مهارتهای پيچيده ، ابتدا دانشجويان يا کارآموزان آن رشته را با وسايل مصنوعی يا کم ارزش تمرين ميدهند و هنگامی که تجربه کافی حاصل شد به آنها اجازه تمرين با وسايل واقعی را ميدهند.

مثلا در آموزش خلبانی، هيچوقت در ماههای اول دوره به کارآموز اجازه پرواز با هواپيمای واقعی مثل ايرباس يا فانتوم را نميدهند بلکه يه دوچرخه ميدن ميگن يه چند وقت با اين تمرين بکن هروقت دست فرمانت خوب شد بيا هواپيما سواری بکن.

ويا در دانشگاههای پزشکی، هيچوقت به يک دانشجوی سال اول اجازه نميدهند به بالين يه مريض بره و روی اون عمل پيوند مغز استخوان انجام بده بلکه يه موش يا قورباغه ميدن و ميگن اول برو بواسير اين رو عمل کن و هروقت ياد گرفتی بيا روی بدن مريض عمل جراحی چشم انجام بده.

استبرا هم همينطوره. شما تا بدست آوردن مهارت کافی نبايد با عضو واقعی خودتون يا ديگری اينکار رو تمرين کنيد چون ممکن است اون رو از بيخ بکنيد و باعث شرمندگی های بعدی شود.

ما هم تمرين مان را ميتوانيم با قورباغه شروع کنيم يا با موش. ولی چون تهيه اينها ممکن است برای شما دردسر ساز شود و يا ممکن است سازمانهای حمايت از حيوانات از شما شکايت کنند لذا با همين ماوس کامپيوتر هم ميتوان تمرين کرد.

خب. لباساتون رو دربياوريد و رو به روی مانيتور کامپيوتر بايستيد. خجالت نکشيد. دربياريد ديگه. حالا اول بريد عقب بعد پای چپ تون را بزاريد جلو و بشينيد روی کامپيوتر. حالا با دو انگشت دست چپ اون سيم ماوس را بگيريد و از منتهی اليه سيم يعنی از اونجايی که وصل شده به سی پی يو محکم بگيريد و بکشيد و بياييد جلو. وقتی به خود ماوس هم رسيديد اينکار رو ادامه بديد تا به نوکش برسيد. در اينجا کليک راست کنيد و کليک چپ. دوسه بار اينکار رو انجام بديد. سرفه کردن فراموش نشود. علما معمولا سه بار سرفه ميکنند تا ته مانده مخلفات زودتر بياد بيرون.

دوباره از ته سيم تا نوک ماوس و کليک چپ و کليک راست . يه بار ديگه هم انجام بديد. حالا اگه دقت بکنيد ميبينيد يه چيزايی از نوک ماوس بيرون مياد. مواظب باشيد کيبورد رو نجس نکنيد!

2006-01-11T13:39:00.000-05:00

استبراء:

توجه : اين مطلب را خانومها نخوانند. ما نميخواهيم اونا سر از کار ما دربياورند و بفهمند ما توی دستشويی چيکار ميکنيم.

استبراء فرق دارد با استمناء و استفراغ و استبداد. بعضی از افراد خيال ميکنن هر کلمه ای که با ”اس“ شروع بشه حتما معنی بدی دارد. خير. آقا جون. اصلا اينطور نيست.

استبراء از اعمال مستحبی پر فضيلت است که انجام آن موجب آمرزش گناهان خود و هفت جد و آباد شما ميشود. مهم نيست که چقدر مرتکب گناه شده ايد، چقدر سر مردم کلاه گذاشته ايد و حق مردم رو ضايع کرده ايد، کافی است برای آمرزش همه اين گناهان يه توک پا بريد دستشويی و اين عمل مستحبی رو انجام بديد کار تمومه! يراست ميريد بهشت بغل حوری خانوم.

انجام اين عمل مستحبی بسيار سخت و دشوار است و نياز به آموزش های ويژه دارد. هر کس نميتواند به صرف داشتن اون بيايد و بدون کسب مهارت و تمرين لازم مشغول به انجام عمل استبراء شود. استبراء يه چيزی است توی مايه زه کشی و لايروبی کانال فاضلاب شهری که حتما بايد بدست متخصصان ورزيده انجام شود. خدا رو شکر اخيرا حوزه های علميه برای اينکار آزمون های کتبی و شفاهی و امتحان عملی گذاشته اند و بهر کس که از راه برسد اين لايسنس را نميدهند.

استبراء از آپولو فرستادن به کره ماه هم سخت تر است. منتها اگر شما حواستون رو جمع کنيد و تمام دستورالعمل های اينکار را مو به مو اجرا کنيد احتمالا با توجه به اين همه استعدادی که در وجود شما جوانان عزيز هست بعد از چند جلسه تمرين ، فوت و فن اينکار رو بخوبی ياد ميگيريد و ديگه ميتونيد چشم بسته اين کار رو انجام بديد حتی توی خيابون توی صف اتوبوس توی سينما و بازار. يعنی مثل تسبيح بگيريد دست تون و استبراء بکنيد و ثوابش را ببريد.

در جلسه آينده آموزش مقدماتی استبراء رو شروع ميکنيم. سعی کنيد غايب نشيد.
---------------------------------------------------------------------------------------------

ابزارهای وبلاگی:

برای انجام دادن هر کاری ابزارهای مناسب آن عمل مورد نياز است. مثلا برای شخم زدن زمين به تراکتور و برای برف روبی به پارو و برای بازکردن يک پيچ و مهره به آچار نيازمنديم. بهمين دليل برای خواندن يک وبلاگ نيازمند ابزار مناسب آن ميباشيم که البته هر وبلاگی ابزار خاص خود را دارد. در اينجا به تعدادی از آنها اشاره ميکنيم:

۱- بعضی از وبلاگها هستند که برای خواندن مطالب آنها لازم است يک جعبه دستمال کاغذی همراه داشته باشيد تا اشکهاتون رو پاک کنيد. مطالب اينگونه وبلاگها پر است از حرفهای نااميد کننده، شعرهای غمناک و داستانهای حزن انگيز و گريه آور که اگر شما يک بطری خالی و يک قيف داشته باشيد ميتوانيد در هنگام خواندن اينگونه مطالب و سرازير شدن اشکها تون ، آبغوره مورد نياز يک خانواده پر جمعيت را براحتی تامين کنيد.

۲- توی بعضی وبلاگها هميشه دعواست مثل چهار راه مولوی تهران. بناير اين برای ورود به اين وبلاگها بهتراست همواره جعبه کمکهای اوليه داشته باشيد که اگر خدای نکرده زدند سر و کله و پاچه شما را مجروح کردند تا رسيدن به اورژانس تلف نشويد. خود من يه بار رفتم توی يه وبلاگ. ديدم عجب دعوا و بزن بزنيه. رفتم طرفين رو از هم جدا کنم نزديک بود چند تا چاقو هم به من بزنند. بنابر اين حواستون باشه اولا شبها به اين وبلاگها سرنزنيد. خطرناکه. لااقل ميخواهيد بريد با دوسه نفر که زورشون زياده بريد که اگه دعوا شد شما رو از زير دست و پا بکشند بيرون و له نشيد.

۳- برای رفتن توی بعضی از وبلاگها توصيه اکيد و بهداشتی من اين است که شامپو و صابون و حوله خودتون رو همراه ببريد. آخه از بس مطالب تحريک کننده و سکسی مينويسند که آدم با خواندن اونا يراست بايد بره حموم. توضيح بيشتری نميدم چون ممکنه بازم واجب الغسل بشم.

۴- بعضی از وبلاگها هستند که آنقدر از کلمات قلمبه و سلمبه و عبارتهای سنگين و پيچيده استفاده ميکنند که بدون داشتن چند جلد لغتنامه و ديکشنری و ماشين حساب و خط کش و گونيا و يه جعبه آچار امکان نداره مطالب اونها را بفهميد. لذا داشتن وسايل و ابزار مذکور را حتما بخاطر داشته باشيد.

۵- بدون داشتن يه ميکروسکوپ الکترونيکی هیچگاه به خواندن بعضی از وبلاگهايی که فونت ناجور و سايز ريز دارند نرويد.

۶- برخلاف موارد فوق برای ورود به يه وبلاگ طنز يا کاريکاتور نياز به هيچ ابزاری فيزيکی نيست. در عوض برای خواندن و لذت بردن از اينگونه مطالب شما بايد توی مود شادی قرار داشته باشيد. بايد حال و هوای تبسم و لبخند زدن در شما وجود داشته باشد در غير اينصورت همه چيز بيمزه و نامفهوم است.

لذا قبل از آمدن به اين وبلاگ يه خورده بشگن بزنيد. يه خورده قر بديد. بغل دستی تون رو قلقلک بديد. نيش تون را تا بناگوش باز کنيد و با دلی شاد و قلبی مطمئن بخواندن مشغول شويد. التماس دعا

-----------------------------------------------------------------------------------------------

مصاحبه با يک مقام مسئول:

خبرنگار: لطفا نظرتون رو در مورد سقوط هواپيمای ديروز بفرماييد

مقام مسئول: کدوم هواپيما؟ مگه بازم هواپيما سقوط کرده؟ ما که ديگه هواپيمای سالم شکر خدا نداريم همشون رو بفضل خدا ساقط کرديم. کدوم رو ميگی؟

خبرنگار: بابا همين هواپيمای فالکن ديروزی رو ميگم. بنظر شما نقص فنی داشته يا بازهم خلبان پشت رل خوابش برده بود؟

مقام مسئول: الحمدلله بر اساس مصوبه اخير شورايعالی امنيت ملی همه سرنشينان هواپيماها از صدر اسلام تاکنون شهيد محسوب ميشن. لذا هيچگونه نگرانی در زمينه صنعت هوانوردی وجود ندارد و ما به خودکفايی رسيده ايم.

خبرنگار: آخه..... خب..... گيريم همه اونا شهيد شدند و الان دارند با حوری های بهشتی لاس ميزنند. خب تو رو سَ نَنَه؟ مگه وظيفه دولت صدور ويزای بهشت و جهنمه؟ وظيفه دولت ايجاد امنيت و مديريت سالم برای مسافران هواپيماست. اين شر و ورا چيه ميبافيد؟

مقام مسئول: الحمدلله و به کوری چشم دشمنان اسلام ملت ما هميشه در صحنه هستند و با حضور خود در انتخابات اخير ......

خبرنگار: آقای محترم. گوش مون از اين اراجيف به اندازه کافی پر شده. همه ما اين حرفها رو از بر شده ایم. شما فقط بفرماييد آخه چرا ميان اين همه هواپيما در سراسر جهان، فقط موتور هواپيماهای ما از کار می افته؟

مقام مسئول: بخاطر اينه که ما موتور پيکان رو سوار کرديم! موتور پيکان هم زود جوش مياره. از آنجايی که اون بالا دسترسی به آفتابه نيست که با ريختن آب روی موتور ، آنرا خنک کرد لذا گريباژ ميکنه و ترمز دستی اش از کار می افته. خلبان هم نميتونه هواپيما رو در سرازيريها کنترل کنه. اينه که محکم ميخوره به ساختمان يا کوه يا عابر پياده

خبرنگار: مگه هواپيما ماشين پژو است که يه روز موتور پژو رو برميدارين موتور پيکان ميزارين ميشه پيکان مدل پژويی. يه روز هم برعکس- موتور پيکان رو ميزارين رو پژو ميشه پيکان مدل آردی؟ آقا جان. اينجوری که نميشه. بايد استانداردهای بين المللی را رعايت کنيد. اصلا بفرماييد جعبه سياه هواپيما چی شد؟

مقام مسئول: هواپيماهای ما فقط ايام محرم و صفر جعبه سياه دارند.

خبرنگار: آی هوار! آی داد! دارم ديوانه ميشم! عجب گوشکوبايی شدند مسئول اين کشور....آی يکی به داد من برسه....
-------------------------------------------------------------------------------------------

دهه مبارکه مهرورزی:

از سوی دفتر رياست جمهوری و سازمان تبليغات اسلامی اطلاعيه مشترکی در مورد اعلام برنامه های دهه مبارکه مهرورزی منتشر شد. در اين اطلاعيه آمده است:

ضمن اعلام تعطيلی عمومی در سراسر کشور بمناسبت ايام فرخنده دهه مهرورزی برنامه های متنوعی بشرح ذيل اجرا خواهد گرديد:

- روز اول: مراسم افتتاحيه و آغار بکار کنگره بين اللملی ” چماق بهتر است يا پنجه بوکس“ . قرار است این مراسم با پیام مقام معظم رهبری و سخنرانی ریاست محترم جمهور شروع بکار کند

- روز دوم: راهپيمايی در حمايت از بيانات رهبر معظم انقلاب در مراسم افتتاحيه و کفن پوش شدن طلاب حوزه های علميه در اعتراض به بيرون افتادن يک لاخ موی يه دختر چهار ده ساله از زير مقنعه اش هنگام لی لی بازی در محوطه مدرسه دخترانه ای در استان کهکيلويه و بوير احمد

- روز سوم: راهپيمايی در حمايت از همون بيانات دو روز پيش و همچنين تظاهرات و درگيری در اطراف سفارت انگليس و پرتاپ کردن کوکتل مولوتف به آنجا و پاساژهای اطراف

- روز چهارم: راهپيمايی در حمايت از همون بيانات سه روز پيش مقام رهبری و همچنين آموزش عمومی نحوه فحش دادن به عناصر ضد انقلاب و شيوه های کتک کاری با استفاده از زنجير و دشنه و چاقو با همکاری صداو سيما و روزنامه کیهان

- دوباره روز چهارم: راهپيمايی در حمايت از همون بيانات چهار روز پيش و همچنين حمله به خانوم های بدحجاب و شکستن شيشه مغازه هايی که لباس زنانه ميفروشند يا با فروش آدامس و سيگار و تخمه آفتابگردان به خانمها باعث انحراف اخلاقی آنها ميشوند

روز پنجم: تظاهرات و راهپيمايی عظيم ميليونی در محکوميت اظهارات اهانت آميز يکنفر در روستاهای دور افتاده در سنگال و شکستن شيشه های سفارت سابق امريکا و مغازه های اطراف و کتک زدن عابرين بتلافی اين کار اهانت آميز.

روز ششم: راهپيمايی در حمايت از عطسه کردن مقام رهبری و محکوم کردن آروق زدن آريل شارون. در اين مراسم رياست محترم جمهور سخنرانی ضد اسرائيلی ايراد خواهند کرد و جايگاه صهيونيسم را در سرزمينهای آلاسکا مشخص خواهند فرمود

روز هفتم: مانور مشترک نيروهای رزمنده انصار حزب الله، سپاه و بسيج و نيروهای انتظامی در حمله به خوابگاه دانشجويان و کتابفروشيهای اطراف دانشگاه تهران و همچنین تشکیل زنجیر انسانی دور میدان انقلاب و تظاهرات برائت از مشرکین و سنگ باران کردن برج میدان آزادی

روز هشتم: عفو زندانيان از زندان- در اين روز کليه زندانيانی که دوران محکوميت خود را بطور تمام و کمال سپری کرده اند قبل از برداشتن وسايل شخصی خود، به پيشنهاد رئيس قوه قضائيه و تاييد مقام معظم رهبری مورد عفو قرار ميگيرند و به تشخيص نگهبان درب خروجی زندان و به حکم قرعه کشی از آنجاخارج خواهند شد

روز نهم: تظاهرات و درگيری با برگزارکنندگان جشنواره های ادبی و هنری بخصوص موسيقی و همچنين برگزاری نماز جماعت در اتوبان تهران-کرج، باند فرودگاه مهرآباد، شهر بازی ، نمايشگاه بين اللملی ، بازار تهران و هر جای ديگری که باعث شود حال مردم گرفته شود

روز دهم: قرائت پیام مقام معظم رهبری بمناسبت افتتاح بزرگداشت ایام مبارکه دهه مهرورزی

2006-01-07T14:42:00.000-05:00

کروبی و شبکه صفا:

از وقتی که در انتخابات حق کروبی رو خوردند و سرش رو کلاه گذاشتند اينقدر عصبانی شد که با همه قهر کرد و از همه مسوليتهاش استعفا داد و همه کاغذهای دم دستش را پاره کرد و اومد بيرون.

به اپوزيسيون هم گفت بريد کنار ميخوام حساب اينا رو خودم برسم پدرشون رو درميارم شبکه صفا ول ميدم هوا.

همه کنار رفتند و منتظر شدند ببينند آخرش چی ميشه. هيچکس حرف نزد... بعد از چند ماه که قراردادهای مختلف با شرکتهای ماهواره ای خارجی بسته شد درست قبل از پخش اولين برنامه، کروبی اومد اعلام کرد ما ديگه نيستيم! مردم پرسيدند چرا؟ مگه چی شده؟ کروبی گفت: فکر نکنيد رهبر گفته جمع اش کنيد ها. بلکه همش تقصير اون لاريجانی بی ادبه. آخه توی کوچه که من رد ميشدم منو بشگون گرفت و يه فحش بی ادبی هم داد!! من هم ديگه ماهواره هوا نميکنم.

ميگن يه نفر ادعا ميکرد خيلی شجاعه و از مرگ و اعدام و اينجور چيزا نميترسه. مردم هم يه روز بساط چوبه دار را در وسط شهر مهيا کردند تا ببينند او راست ميگه يا خالی ميبنده. در حضور همه مردم طرف با پای خودش اومد رفت بسمت چوبه دار. طناب رو به گردنش انداختند. قرص و محکم وايساده بود. همه از شجاعتش کيف کردند. طناب رو که به گردنش انداخته بودند محکم کردند و درست قبل از اينکه طناب رو بکشند تا کار رو تموم کنند با دست اشاره کرد که صبر کنيد ميخوام يه چيزی بگم. طناب رو شل کردند و منتظر شدند ببينند چه حرف مهمی رو ميخواد بزنه. طرف يه نفس عميق کشيد و صداشو صاف کرد و گفت:

آهای يواش! چه خبرتونه؟ اينقدر طناب رو محکم کشيديد که نزديک بود خفه بشم!!
---------------------------------------------------------------------------------------

نحوه برخورد با پليس:

حتما شما هم بارها صحنه توقف اتومبيلهای متخلف از مقررات راهنمايی و رانندگی و جريمه کردن آنها توسط پليس را شاهد بوده ايد.

در ايران وقتی مثلا يک پاسبان ماشينی را در خيابان متوقف ميکند اولين اصل بديهی اين است که راننده بايد از ماشين پياده شود و به خدمت اون پليس مربوطه برود ودر غير اينصورت اگر توی ماشينش بنشيند و منتظر باشد پليس خدمت او بيايد خودش را توی هچل انداخته. اصل دوم اين است که بايد عجز و التماس کرد و آسمان و ريسمان را بهم دوخت تا پليس مربوطه از تصميم خود برای جريمه کردن منصرف شود. مثلا بعضی از افراد معمولی توی تهران به اون پاسبان ميگفتند:

جناب سرهنگ! ببخشيد. ”غلط کردم. گه خوردم“. اصلا چراغ قرمز رو نديدم. فکر کردم اون چيز قرمز يه لکه گوجه فرنگيه که روی شيشه ماشين چسبيده! جون بچه ات جريمه ننويس. ماهم مثل خودت کارمنديم....

اصل سوم اين است که اگر راننده متخلف ديد هيچکدوم از اين خواهش و التماس ها اثر نکرد بايد درخواست جريمه ”نقدی“ کند که معمولا در اين موقع پاسبان مذکور فوری می پرسد: شعلتون چيه؟ که مبلغ جريمه نقدی با نوع شغل راننده ارتباط مستقيم دارد و نهايتا با دو سه تا عمليات شعبده بازی رد و بدل کردن پول نهايتا با رضايت طرفين قضيه رفع و رجوع ميشود.

ملاحظه ميفرماييد که اولا در ايران يه پاسبان راهنمايی و رانندگی در آن لحظه خاص هم قانونگزار است هم مجری قانون و هم محل رفع اختلاف يعنی کل وظايف سه قوه مقننه، مجريه و قضاييه را يک تنه انجام ميدهد. ثانيا در ايران طرح مسائل جانبی و غير مربوط و حاشيه ای معمولا اصل قضيه را تحت تاثير قرار ميدهد

اما در کشورهای خارجه و بخصوص در اين کانادای خراب شده هيچ راهی برای منصرف کردن پليس از جريمه کردن راننده متخلف وجود ندارد. طرح مسائل حاشيه ای و نامربوط باعث تعجب پليس ميشود و شايد کار را خراب تر کند. درضمن در اينجا راننده حق ندارد از ماشينش پياده شود و خدمت پليس برود بلکه اين وظيفه پليس است که خدمت راننده متخلف شرفياب شود و عرض ادب کند. توی کله پليس های اينجا بتون آرمه ريخته اند لذا هيچ عجز و التماسی کارساز نيست.

خب، ميگن يه نفر تازه از ايران اومده بود تو کانادا. طبق معمول زبان انگليسی اش خوب نبود و هر چيزی که ميخواست بگه ترجمه لغت به لغت فارسی اش رو به طرف ميگفت.

يه روز موقع رانندگی از چراغ قرمز رد ميشه. پليس اونو متوقف ميکنه. او هم طبق عادتی که در ايران داشته از ماشينش می پره بيرون و ميره طرف پليس و مثلا ميخواد عجز و التماس کنه به پليسه ميگه:

Hello, Mr. Police

Please don't write ticket

I made mistake

I ate shit
--------------------------------------------------------------------------------------

فکر بکر:

(با تشکر از حسن آقا) - بحضرت عباس این عکس واقعی است

به عکس بالا به دقت نگاه کنيد. حالا از زوايای مختلف آنرا نگاه کنيد. اکنون بريد يه آبی به سر و صورت خود بزنيد و دندونهاتون رو مسواک بزنيد و بياييد دوباره به آن نگاه کنيد.

چی ميبينيد؟

درسته. يه تير چراغ برق به ”حريم خصوصی“ يه نفر تجاوز کرده! اصلا معنی تجاوز همينه ديگه.

حالا بلند بشيد و بريد عقب و به عکس يه نيگاه ديگه بندازيد. ميتوانيد لباساتون رو هم در بياوريد و به عکس نگاه کنيد. حالا چی ميبينيد؟

بله درسته. يه ساختمان در حال ساخت به ”حريم عمومی“ شهر تجاوز کرده منتها جوانب شرعی قضيه بخوبی رعايت شده و مراتب مهرورزی تمکين شده است. جون من بگيد توی دنيا به اين بزرگی چنين فکر بکری پيدا ميشه؟

برای سومين بار به تصوير بالا نگاه کنيد ولی اينبار با چشم دل آنرا ببينيد. اگه خواستيد ميتونيد چند تا عينک ته استکانی روی شکم خودتون بزنيد تا واضح تر ديده بشه. حالا حدس بزنيد اين کار، کار چه کسی ميتونه باشه؟

غلط نکنم اينکار فقط از مغز علما برمياد و الا آدمهای درست و حسابی ذهنشون به اين چيزها قد نميده. من حاضرم روی اين موضوع با شما شرط بندی کنم. حاضريد؟ سرِ يه جفت جوراب!

آخه:

- فقط علما هستند که قوانين و مقررات شهری و ملی و بين المللی و آئينامه های مهندسی را بدليل اينکه توسط بشر ناقص العقل وضع شده را قبول ندارند و از نظر آنها فقط قوانين شرع معتبرند و بقيه مقررات پشم.

- از آنجا که ”مالکيت“ مخصوص خداوند است و علما هم نماينده تام الاختيار او. لذا هر چيز ميتواند در تملک نمايندگان خدا قرار بگيرد حتی تير چراغ برق خيابون.

- از آنجا که علما علاقه زيادی به هاله نورانی دارند تير چراغ برق از جانب خداوند توی تراس آنها سبز ميشه

- خوب به اون ميله تير چراغ برق نگاه کنيد. بدرد چی ميخوره؟ بنظر من از آنجايی که علما ميخواهند همه چيز را اسلامی کنند بهتر است از اون ميله و اون تراس بيت شريف، برای تاسيس يک ” استريپ کلاپ اسلامی“ استفاده کرد. نمی دونم تا بحال به استريپ کلاپ مشرف شده ايد يا خير. خدا قسمت کنه يه بار دسته جمعی مشرف بشيم. خيلی مکان روحانی و پر معنويتی است. در اونجا يه ميله ای هست اون وسط. که يه آبجی خانوم از وقتی که رو صحنه مياد تا زمانی که ميره دائم ميچسبه به اون ميله. هی ميخواد از اون بالا بره ولی نميتونه ليز ميخوره مياد پايين. مردم هم براش دست ميزنند و دلشون غش و ضعف ميره و بعبارت جديدتر عشق ميکنند و به رعشه می افتند

2006-01-07T14:39:00.000-05:00

نامه خداوند:

بسمه تعالی

جناب آقای احمدی نژاد

رئيس جمهور محبوب

حسب درخواست آقای مصباح يزدی از این درگاه احديت بدينوسيله آقای سید کاظم وزیری هامانه را بعنوان وزير نفت معرفی مينماييم. اميد است از مشاراليه در وزارت نفت به نحو مطلوب استفاده گردد. گرجه نامبرده زبان کفار نميداند و درباره نفت چيزی حاليش نيست ولی عيبی ندارد ما خودمان هواتون رو داريم چون با شما قرارداد همکاری بسته ایم.

ضمنا اون هاله ای که چند ماه پيش قبل از سفر به خارجه قرض گرفتی چی شد؟ فورا آنرا تحويل انبار بيت مقام ولايت فقيه که نماينده انحصاری ما در زمين است بدهيد و رسيد دريافت داريد.

والسلام

عرش الهی - خداوند متعال

رونوشت: آقای مصباح يزدی جهت اطلاع و پيگيری

: آقای امام زمان جهت هماهنگی با نمايندگانش در مجلس برای رای اعتماد

: آقای گلپايگانی انبار دار بيت رهبری جهت دريافت هاله
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

حمام عمومی:

روزهای جمعه که ميشد، صبح زود پدرم مرا از خواب بيدار ميکرد و ساک حمام را که از قبل توسط مادر آماده شده بود برميداشت و به حمام عمومی محله ميرفتيم. اون موقع ها برايم خيلی عجيب بود که چرا فقط روزهای جمعه به حمام ميرويم و نه روزهای ديگه؟ بابام ميگفت: فقط روزهای جمعه حمام مردانه است و بقيه روزها زنانه ميشه.

حمام عمومی محله ما در انتهای کوچه ای قديمی قرار داشت. ديوار خانه ها همگی کاهگلی و مرتفع بودند. شايد هم مرتفع نبودند ولی چون ما اون موقع بچه بوديم آنها را مرتفع ميديديم. نميدانم چرا اکثر حمام های قديمی چند تا پله از سطح کوچه پايين تر بودند. در قسمت ورودی همه حمام های عمومی يکی دو تا لنگ قرمز بصورت مورب نصب کرده بودند.

قسمت پشتی حمام های عمومی بصورت يک خرابه ای بود که هميشه از آنجا دود غليظی بهوا برمی خاست. مثل راکتورهای اتمی.

يک نفر هم بود که با لباسهای سياه و روغنی که هميشه اون بالای حمام بود. ظاهرا اوپراتور آتشگاه حمام بود ولی برای ما بچه ها وجود اون مرد سياه و روغنی يک معما بود. او با هيچکس حرف نميزد. هميشه اون بالا بود. يکی از بچه های محل ميگفت خوش بحال اون آقاهه. روزهای هفته که حمام زنانه ميشه اون آقاهه از اون بالای پنجره خانم ها رو ديد ميزنه.

وقتی از پله ها وارد حمام ميشدی ابتدا چشمت به يک حوض کم عمق ميخورد که در وسط محوطه رختکن قرار داشت. يک فواره هم در وسط حوض بود که خيلی آرام کار ميکرد. چند تا شيشه نوشابه که اکثرا کانادادرای بودند هم داخل حوض گذاشته بودند تا خنک بشه.

دور تا دور آنجا کمدهايی بود که يک آيينه فکستنی در قسمت بالای آن نصب شده بود و کليد بزگی هم روی هر کدام قرار داشت. کفشها را در قسمت زيرين کمدها قرار ميدادند.

خلاصه تا شروع به کندن لباسها ميشديم حمام دار فورا يک لنگ برای بابام می آورد. برای ما که بچه بوديم لنگ نميدادند. همان شورت ماماندوزخودمان را بجای لنگ استفاده ميکرديم. يک روز که اشتباها برای من هم لنگ آوردند احساس کردم ديگه منم مردی شدم.

بهرحال قبل از وارد شدن به قسمت گرمخانه يعنی قسمت اصلی زنده شور خانه يک درب آهنی قرار داشت که از نبشی های آهنی و کرکره های حلبی درست شده بود.

بمحض اينکه درب را باز ميکردی موجی از بخار به صورتت ميخورد. يک لامپ کم سو در ميان انبوه بخار قابل رويت بود. همهمه و صداهای مختلف بخصوص گريه بچه هايی هم سن و سال من که از آب داغ هراس داشتند فضای ناخوشنودی را ايجاد ميکرد.

در وسط آنجا يک حوض کوچک بود با ديوارهايی به اندازه نيم متر که از سطح حمام بالا آمده بود. چند تا سطل سياه لاستيکی هم در اطراف حوض يافت ميشد که وظيفه ما بچه ها اين بود که زودتر يکی از آنها را برای استفاده پدر بچنگ بياوريم قبل از اينکه ديگران آنرا تصاحب کنند.

ادامه دارد...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

ادامه بحث شيرين حمام:

وقتی وارد قسمت داخلی حمام ميشدی چشمت به قيافه آشنای همسايه ها و اهالی محل ميافتاد که هريک مشغول کاری بودند. مش کرم، ميوه فروش سرکوچه، داشت کيسه ميکشيد و مرتبا کيسه اش را مجهز به لايه ای از سفيداب ميکرد. شاطر عبدل يعنی همان شاطر نانوايی سنگکی روی سکو نشسته بود و دلاک داشت براش کف صابون درست ميکرد. روی بدن شاطر عبدل خالکوبی شده بود. روی بازويش تصوير يک قلب که نيزه ای از داخل آن عبور کرده بود ديده ميشد. روی مچ دستش نوشته بود ” عشق من ليلا“ و بر روی دست ديگرش نوشته بود” اين هم بگذرد“.

از همه ديدنی تر برای ما بچه ها ديدن قيافه پيشنماز مسجد محله مان بود. با اون قيافه تپل و مپل و شکم برآمده ، کله ای با موهای تراشيده و يک ريش بلند و توپی. همه به حاج آقا سلام ميکردند و برای کيسه کشيدن پشت حاج آقا به او تعارف ميکردند. حاج آقا بعد از کيسه کشی و ساييدن پاشنه پا با سنگ پای قزوين، بلند ميشد و در حالی که در دستش بسته کوچکی به رنگ سيمان آبيک بود به درون يکی از اون سلولهای مخصوص ميرفت و حداقل نيم ساعت اونجا بود. اون زمانها من نميدونستم توی اون سلول مخصوص چيکار ميکنند که اينقدر طول ميکشد.

وقتی که کار شستشو تمام ميشد برای آبکشيدن نهايی به زير دوش ميرفتيم. در اين لحظه پدرم با صدای بلند داد ميزد: خُشک!

متعاقب اين صدا زدن مش قاسم، شاگرد حمام، چند تا لنگ خشک را روی درب دوش ميگذاشت تا برای بيرون آمدن دور کمرمون ببنديم.

زيباترين احساس از حمام عمومی زمانی بشما دست ميداد که برای بيرون آمدن وارد قسمت اوليه حمام ميشدی. فضايی ساکت و آرام که فقط صدای فواره آب حوض وسط شنيده ميشد. شاگرد حمام فورا يک لنگ ديگر را روی زمين کنار کمدی که لباسهايمان در آنجا بود پهن ميکرد و بلافاصله پدرم بر روی آن می نشست تا مش قاسم مشتمالش دهد. من هم تماشا ميکردم . البته نوشيدن نوشابه خيلی ميچسبيد.

خوب تا اينجا مقدمه بود تا شما را به آن حال و هوا ببرم.

ميگن يکی از علما یه شب جنب ميشه و صبح خيلی زود یعنی قبل از اذان صبح ميره حمام عمومی محله تا غسل جنابت کنه. اون زمانها حمام های عمومی قبل از اذان صبح مردانه بودند تا ساعت مثلا ۶ يا هفت صبح. دليلش هم اين بود که مردها با حالت جنابت به سر کار نروند. از ساعت ۶ يا هفت به بعد حمام عمومی مخصوص خانمها بود. البته جمعه ها از صبح تا عصر مردانه بود.

خلاصه اون حاج آقاهه مثلا ساعت ۴ بامداد ميره حمام که غسل کنه و بعد بره مسجد نمازشو بخونه. توی حمام که ميرسه ميبينه هيچکس نيست جز خودش. آخه مشتری دائمی و همه روزه اين وقتها فقط خود حاجی بود. بهرحال حاجی هوس ميکنه بدون لنگ بره زير دوش و از خيس شدن يه لنگ صرفه جويی ميکنه. بعد از انجام مناسک کيسه کشی و سنگ پا سايی و واجبی مالی، ميبينه هنوز تا اذان صبح وقت زيادی مونده لذا ميره روی موزائيکهای گرم و داغ حمام دراز ميکشه. همينطوری که چشمهاشو ميزاره روی هم تا مثلا ده دقيقه بخوابه خر و پفش در مياد و به خواب عميقی فرو ميره.

همينطوری يکی دوساعت ميخوابه. يه دفعه چشمهاشو که باز ميکنه ميبينه نور خورشيد از بالای پنجره کوچک سقف گنبدی حمام به داخل آمده و فضا را روشن کرده. سراسيمه بلند ميشه و از اينکه نماز صبحش قضا شده استغفار میگه و فوری ميره زير دوش تا آبکشی کنه و غسل جنابت بجا بياره و بيرون بياد.

حاجی بيچاره در حال غسل کردن بود که يک دفعه صدای همهمه يک گروه سی چهل نفری زنانه را بگوشش ميرسید که داشتند وارد حمام ميشدند. حاجی دست و پاشو حسابی گم ميکنه. با خودش ميگه: آخ آخ آخ. اگه اينها بيان داخل و ببينند من اينجا هستم پاک آبرو و حيثيتم توی کوچه و محله به باد ميره.

از صدای لی لی لی کردن خانمها و آواز ايشالله مبارکش کن آنها ميفهمه که ظاهرا ديشب عروسی يه عروس خانومی بوده و امروز همه خانمهای فاميل برای حمام بردن عروس خانوم بصورت دسته جمعی به حمام آمده اند.

ادامه دارد
--------------------------------------------------------------------------------------------

قسمت آخر:

حاج آقا توی بد مخمصه ای گير افتاده بود. ترس از آبروريزی در ميان اهالی محل و بالتبع کم شدن نمازگزاران و مريدان و خلاصه خراب شدن کارو کاسبی بدجوری ذهنش را نگران کرده بود.

ابتدا با خودش فکر کرد که بهتر است توی همين سلول دوش قايم بشم و جیک نزنم بعد ديد اينکه نميشه. حمام کردن خانمها که کار يکساعت و دوساعت نيست. اونها حداقل تا ظهر اونجا هستند. در ضمن ممکنه بالاخره يکی به بسته بودن درب اون دوش مشکوک بشه و بخواد ببينه اون کيه که بيرون نمياد و بدين ترتيب قضيه لو بره.

راه حل ديگری که بنظرش رسيد اين بود که رو به قبله دراز بکشد و خودش را به مردن بزند. ولی ترسيد مبادا مردم اونو با همون وضعيت توی تابوت بزارن و دفن کنند. آدم آبروش بره بهتره از اينه که الکی الکی بميره.

راه حل سومی به ذهنش رسيد. يادش آمد زمانی که طلبه بود در حجره حوزه علميه به او گفته بودند برای اينکه پيشرفت کنی بايد دو چيز را فراموش نکنی. اول اينکه بايد خيلی پررو باشی و دوم اينکه برای عبور از بحرانها تا ميتوانيد از خدا و پيامبر مايه بزاريد. حاج آقا تصميم گرفت برای رهايی از اين وضعيت از همين روش بهره بگيرد.

اکنون خانمها با سر و صدای هميشگی که مخصوص حمام زنانه است کاملا در قسمت داخلی حمام يخش و پلا شده بودند. صداها مفهوم نبود چون همه با هم در حال حرف زدن بودند. لابد در مورد کادوهای فاميل های داماد يا کم و کاستی های جهيزيه عروس حرف ميزدند. بعضی هاشون هم مرتبا مثل سرخپوستان لی لی لی ميکردند و آواز ميخوندند. هنوز کسی متوجه حضور حاج آقا در داخل دوش نشده بود.

ناگهان حاج آقا با صدای بلند فرياد زذ: خُشک!! مشهدی قاسم! خشک!
هدف او از این کار بخش اول نصحیت بزرگان بود که می بایست پررو بود. باید پیش دستی کرد تا اعتراض دیگران بی اثر شود.

با اين فریاد ناگهان سکوت برای يک لحظه حمام را فراگرفت و بعد از این شوک چند ثانیه ای بلافاصله خانمها بدون استثنا با کشيدن جيغ های فرابنفش زلزله صوتی براه انداختند و هرکدام برای قايم شدن بسويی ميدويد. بعضی به داخل حوض، بعضی به داخل دوشها، بعض هم که جايی برای قايم شدن نيافتند خودشونو لول کرده وسط صحن حمام نشسته بودند و ميگفتند: اِوا ...خاک عالم... اين نره خره کيه اومده تو حموم زنانه؟

حاجی از لای درب نگاهی به بيرون انداخت با ديدن آن منظره دل انگيز با خود گفت: به به! جنات عدن و بهشت برين که وعده اش را به مومنين داده اند همين جاست. حوريهای بهشتی در همه سايز و در همه اندازه فت و فراوان موجودند. فتبارک الله احسن الخالقين.

خلاصه حاجی از ديدن اين همه نعمتهای الهی کف کرده بود و بقول عشرت شايق رعشه بر اندام مبارک افتاده بود ولی چاره ای نبود بايد از بهشت هبوط ميکرد و به عالم خاکی برميگشت.

حاج آقا از همانجا داد زد: خواهر ها شما توی حمام مردانه چیکار میکنید. قباحت دارد.
ياالله! خواهرها حجابشون رو رعايت کنند ميخواهيم از اينجا رد شويم.

خانمها شروع کردند به فحش دادن و نفرين کردن. هرکس هر چيز دستش بود به سوی دوشی که حاج آقا در داخل آن محبوس بود پرت ميکرد. يکی دونفر هم يه سطل آب سرد از بالای دوش روی حاجی ريختند.

در اين موقع چند تا از پيرزنها که از مريدان حاجی آقا بودند به اين کار اعتراض کردند و گفتند گناه داره اين سيده اولاد پيغمبره. حالا مگه چی شده؟ آخوند که غریبه نیست . محرمه.

حاج آقا هم از فرصت استفاده کرد و از همان داخل دوش شروع به سخنرانی و موعظه کرد: الهی بميرم برات ای جد بزرگوار! کفار ترا هم مثل من در کوچه های مکه سنگ زدند و خاکستر بسر مبارکت ريختند....

خلاصه حاج آقا از همان فن قديمی استفاده کرد و گريزی هم به صحرای کربلا زد و از مظلوميت جدش در برابر يزيديان و دشمنان اسلام ياد کرد و گفت ديشب در خواب سيد نورانی ای را ديدم سوار يک اسب سفيد که بر من وارد شد و گفت فردا صبح ساعت هفت و هشت برو به فلان حمام و غسل بکن و وقتی بيرون آمدی هر حاجتی داشته باشی بدون برو برگرد برآورده ميشود. من هم بخاطر استجابت دعاهای شما مومنين و مومنتات اينجا آمده ام و الا من خودم که حاجتی ندارم.

خانمها در هنگام موعظه و روضه خوانی حاج آقا ساکت نشسته بودند و با شنيدن اين حرفها بکلی از کار خود پشيمان شدند و بفکر اين افتادند که از طريق وساطت حاج آقا حاجتشون روا بشه. اين بود که هر کس يه درخواستی از حاجی ميکرد. يکی شوهر ميخواست. يکی ميخواست شوهرش بميره. اون يکی ميخواست هوو اش تير غيب بياد و....

حاج آقا هم ديد نقشه اش حسابی گرفته گفت شرط استجابت دعای شما اين استکه از اينجا که بيرون رفتيد اسمی از اين واقعه بزبان نياوريد. هر کس اين را رعايت نکند حاجتش روا نميشود.

خلاصه حاج آقا يا الله گويان و درحالی که سرش را پايين انداخته بود که چشمش به نامحرم نيفتد بدون لنگ از داخل دوش بيرون آمد و بسمت رختکن شروع بدويدن کرد. باز تعدادی از خانمها شروع کردند به لی لی لی کردن و ايشالله مبارکش کن خواندن.

در همين موقع حاج آقا برگشت و رو به خانمها کرد و گفت: خواهرها آواز نخوانيد. اينها غنا و موسيقی است که در اسلام حرمت دارد بجای آن صلوات بفرستيد.

همه صلوات فرستادند و بدین ترتیب اسلام پياده شد.

نتيجه: هر وقت ديديد از خدا و پيغمبر و امدادهای غيبی زياد مايه ميگذارند و خرج ميکنند بدانيد علما در مخمصه گير افتاده اند. شما ديگه صلوات نفرستيد!

2005-12-15T13:25:00.000-05:00

گزارش تکان دهنده از سفر به عربستان:

”.... بعد يك جلسه‌ي شام بود، همه‌ي سران نشسته بودند، ما هم با سران يكي از كشورها در گوشه‌اي نشسته بوديم، متوجه نبوديم كه شاه عربستان وارد شد، ايشان آمده بود دانه به دانه حال و احوال، ساعت 10 شب بود، يك دفعه به ما گفتند كه ايشان وارد شده، بريم بر سر ميز شام، ما كه بلند شديم برويم سراغ ايشان حال و احوال كنيم، ديديم ايشان آمد سمت ما، يك خوش و بش اوليه كرديم و ايشان در همان جا اظهار علاقه كرد كه بنشيند با هم چند دقيقه‌اي صحبت كنيم، حالا همه‌ي سران نشسته‌اند آنجا، نشستيم آنجا، تمام تلويزيون‌ها نشان مي‌داندند كه تمام سران ايستاده‌اند، ايشان اصرار كه بيا بريم اون اتاق يك گپ برادرانه‌اي بزنيم. من اينها را فضل الهي مي‌ديدم، به خصوص صدا و سيماي عربستان روز اول كه رفتيم اصلا پوشش خيلي كوچكي از اخبار ايران مي‌داد و حتي صحنه‌هاي ورود را خيلي پوشش نمي‌داد، اما در آن موقع كه با پادشاه عربستان نشسته بوديم كل تبليغات براي ايران شروع شد و دیگه هیچ برنامه دیگری نشون نمیدادند جز عکس ما، اينها همه فضل الهی بود.

و اما در مورد غذا. غذايی که جلو من گذاشته بودند يک ديس بزرگ از زرشک پلو با مرغ بود در حاليکه برای بقيه سران کشورها دوتا نخود و يه سيب زمينی فسقلی گذاشته بودند. تفاوت را ملاحظه ميکنيد؟ اينها همه از الطاف الهی و برکت انقلاب است. اينها همه اثرات انقلاب است .

حالا يه چيز ديگه براتون بگم حسابی کف کنيد. موقع غذا خوردن دوربين ها بسمت بشقاب من بود دليلش هم اين بود که فقط روی بشقاب ما ته ديگ گذاشته بودند. بقيه سران کشورها دلشون ضعف ميرفت واسه يه ذره ته ديگ روی بشقاب ما. همه شون بما اصرار ميکردن تو رو خدا يه تيکه از اون ته ديگ بما هم بده.

بعد از شام دوباره شاه عربستان آمد بسمت ما. گفت شام چجوری بود. سير شديد؟ جون من تعارف نکنيد. اگر سير نشديد بگم املت واسه تون درست کنند؟ واقعا اينها همه فضل الهی است . چرا شاه عربستان اين حرف رو به بقيه نزد و فقط به من گفت؟ اينجاست که آدم عظمت انقلاب و ولايت رو درک ميکند.

من هم در جواب خواستم تشکر کنم ولی چون عربی بلد نبودم لپ شاه عربستان را گشيدم و گفتم: تنک يو. خيلی هم خوشمزه بود. خدا برکت بده. خدا زيادش کنه. اگر بفرماييد چند تا سينی خالی بيارن من و هيئت همراه بشقاب ها رو جمع ميکنيم ميبريم آشپزخانه کمک ميکنيم شسته بشن. آخه اين کارهارو در هيئت های سينه زنی زياد ميکنيم. لطفا چند تا سينی بياوريد.

2005-12-13T14:42:00.000-05:00

جعبه سياه پيدا شد:

لاريجانی: ممكن است عامل سقوط هواپيما چيزي غير از مسايل تكنيكي باشد، ايسنا

بالاخره جعبه سياه هواپيمای سی -۱۳۰ پيدا شد. اين جعبه رو يکی از برادران بسيجی پيدا کرده بود و اول تصور میکرد که چمدان يکی از شهداست. وقتی صاحبش پيدا نشد اونو به آشعال دونی سر کوچه پرت کرده بود که توسط يکی از رفتگران خدوم شهرداری که قبلا خلبان هواپيما بوده و بازخريد خدمت شده پيدا شد و تحويل مقامات قرار گرفت.

بعد از دريافت جعبه سياه بلافاصله آنرا بازکردند و صداهای ضبط شده بر روی آنرا با دقت گوش کردند. در ابتدا بدليل مبهم بودن صداها چيزی نفهميدند. لذا عده ای از کارشناسان صدا و سيما که متخصص تشخيص صدا هستند آمدند و آنرا با دقت بسيار گوش کردند و نهايتا موفق به تشخيص صداهای موهوم شدند.

بر اساس نظريه کارشناسان، منشا اون صداهای عجيب و غريب که مثل صدای بمباران يا صدای آتش بازی چهارشنبه سوری بوده از محل دستشويی هواپيما بوده که گاهی با صدای شُرشُر آب همراه بوده.

کارشناسان مطمئن هستند که چند دقيقه قبل از سقوط هواپيما يکی از شهدا (يعنی همان مسافرين سابق)، ميره دستشويی. از مهيب بودن صداها مشخص است که اون شهيد عزیز دارای هیکلی چاق و تپل بوده و شب قبل از پرواز کاچی زيادی خورده . از آنجايی که هواپيما قديمی بوده درنتيجه سيفون توالت آن هم قدیمی بوده یعنی از اونهايی که با زنجير از بالای سر طرف بسمت پايين کشيده ميشود. همينکه اون بنده خدا کارش رو تموم کرده و خواسته سيفون رو محکم بسمت پايين بکشه، دستگيره و زنجير سيفون گير کرده و سيستم ناوبری هواپيما دچار اختلال شده. هرچی اون بيشتر زور زده کار هدايت هواپيما بيشتر دچار اختلال شده. تا اينکه اون شهيد عزيز با نهايت قدرت زنجير سيفون رو دو دستی گرفته و محکم بسمت پايين ميکشد که متاسفانه در اثر اعمال اين نيرو به بدنه و بالهای هواپيما، تعادل اون بهم ميخورد و هواپيما يه وری ميشود و سقوط ميکند.

بعقيده کارشناسان فنی، مقصر اصلی اين سانحه اول اون شهيد چاق بوده که شب قبل زياد خورده . البته امريکا هم مقصر است که نيامده زنجير سيفون هواپيما رو درست کنه.

2005-12-12T12:56:00.000-05:00

مصاحبه ورزشی:

خبرنگار ورزشی: حضرت آیة الله حسنی! همانطور که مستحضريد قرعه کشی فيفا در مورد تيمهای صعود کننده به جام جهانی پايان يافت و ايران با پرتغال، مکزيک و آنگولا در يک گروه قرار گرفت. از آنجا که حضرتعالی از کارشناسان ورزشی هستيد و سالها در تيم منچستر يونايتد اردبيل توپ جمع کن بوديد ميخواستيم نظر حضرتعالی را در مورد اين گروه و دور نمای بازيهای ايران جويا شويم.

آيه الله ملا حسنی: عرضم بحضور انور شما، طبق سنوات گذشته بازهم ايران در گروه مرگ قرار گرفت. يعنی مع الاسف هر سه تيم ديگر اين گروه از ما قوی ترند ولی بحول قوه الهی و دعای مقام معظم رهبری ما با شکست همه ابرقدرتها بعنوان سرگروه به مرحله بعد ميرويم.

خبرنگار ورزشی: آخه چطور ممکنه حاج آقا؟ بسياری از کارشناسان معتقدند ايران از هر سه تيم شکست ميخوره و حذف ميشه انوقت حضرتعالی ميفرماييد ما سرگروه ميشيم؟

آیة الله ملا حسنی: اينها حرفهای دشمنان اسلام است. خدا با ماست. اصلا خدا با ما يه قوم و خويشی و قرابت خاصی دارد که با ديگر بندگانش ندارد. مگر نشنيدی اون شاعر شيرين سخن گفته: دست خدا بر سر ماست/ سيد علی رهبر ماست؟

خبرنگار ورزشی: خب. بگذريم. حضرتعالی فکر ميکنيد تيم ملی ما بايد با چه سيستمی بازی کند؟

آیة الله ملا حسنی: بايد جلو تهاجم فرهنگی دشمن رو بگيريم. بايد جلو نفوذ عوامل دشمن را سد کنيم. بايد اتکال به خدا داشته باشيم و از هيچ قدرتی نهراسيم و همينجوری بزنيم به سيم آخر و بريم جلو.

خبرنگار ورزشی: ببخشيد متوجه نشدم. شما معتقد به بازی تدافعی هستيد يا تهاجمی؟

آیة الله ملا حسنی: آقا جان. شکست چند تا تيم که کاری ندارد. آنگولا که بازی بلد نيست. اون افريقايی ها کشته مرده موسيقی و رقص هستند. اگه جلو دروازه تيم ما يک ضبط صوت بگذاريم و آهنگ های غربی پخش کنيم(البته بايد با نيروی انتظامی هماهنگ کنيم) مهاجمان آنگولايی جلو دروازه ما که ميرسند شروع ميکنند به قر دادن و رقصيدن که در اين موقع سربازان گمنام تيم ملی ما با بهره گيری از اصل غافلگيری حملات گاز انبری خودشون را آغاز ميکنند. اين از آنگولا.

تيم مکزيک رو هم ميبريم. فقط کافی است به علی دايی بگيم دوسه تا گل به اونا بزن. اين هم از مکزيک.

اگر خداداد عزيزی هم يه گل به استراليا بزنه ما سرگروه ميشيم

خبرنگار ورزشی: ولی حاج آقا استراليا که توی گروه ما نيست. ما بايد با پرتغال بازی کنيم نه با استراليا.

آیة الله ملا حسنی: چه فرق ميکنه کافر، کافره. ما اصلا دلمون ميخواد با استراليا دوباره بازی کنيم. به دنيا چه مربوطه؟

خبرنگار ورزشی: آخه حاج آقا دنيا يه قواعدی داره. ما بايد اون قواعد رو رعايت کنيم. دلبخواهی نيست که.

آیة الله ملا حسنی: اصلا تو بمن بگو خبرنگار هستی يا عوامل بيگانه؟ ای ضد انقلاب!

همينجا بشين تا بگم بيان ببرنت.

2005-12-11T13:46:00.000-05:00

تعیین تکلیف برای خداوند:

سردار باقر زاده گفت: موضوع شهادت کشته شدگان سانحه هوايی از هر حيث کاملا قطعی است (منبع خبر)

زمان: روز قيامت

مکان: سر پل صراط

خداوند - اوهوی عمو کجا؟ سرتو همينجوری انداختی پايين داری ميری بهشت. بليط ات کو؟

کشته شدگان- ما جزو سهميه شهيدان هستيم

خدا- شهيدان کدوم عمليات؟

کشته شدگان- عمليات نبود مانور بود. يعنی ما قرار بود بريم مانور. ولی نشد

خدا- مانور قبول نيست بايد حتما در خط مقدم جنگ واقعی آنهم در راه خدا باشه. مگه نميدونيد بهشت را به بها بدهند نه به بهانه؟

کشته شدگان - چی چی رو قبول نيست. بخشنامه دولت رو مگه نخوندی؟ خود سردار باقر زاده گفته!

خدا - باقرزاده کدوم خری ديگه؟ ما يه عَين الله باقرزاده ميشناسيم که توی فيلمای صمد بازی ميکرد. اونو ميگی؟

کشته شدگان - نه بابا! يکی از همون سردارای سپاه و رفیق صمیمی برادر احمدی نژاد.

خدا - يه بار ديگه اسم اون کسخل رو بياری همچی ميزنم که از روی اين پل صراط بيفتيد توی جهنم پیش آخوندا. حالا کار جمهوری اسلامی به جایی رسیده که داره برای ما تعیین تکلیف میکنه که کی میره بهشت و کی میره جهنم. مگه ما اینجا دسته بیلیم؟

اما شما ايرونی ها سهميه جداگانه ای برای بهشت رفتن داريد. همينکه عمری رو زير سلطه اون حکومت مشنگ تحمل کرديد برای مظلوميتتون بسه و بهشت براتون واجبه

اين بخشنامه ها رو هم بزارين در کوزه ترشی شو بگيرين!

حالا بريد بهشت اونجا با حوری ها حال و حول کنيد فقط قول بدید میرین اونجا دیگه جمهوری اسلامی بپا نکنید

کشته شدگان - دمت گرم! به تو میگن خدای باحال. چشم قول میدیم دیگه اسمی از جمهوری اسلامی و مرگ بر این و آن نیاریم.
راستی خدایا! توی بهشت رعایت حجاب اسلامی الزامی است؟

15

2005-12-09T14:54:00.000-05:00

يک پيشنهاد ادبی:

اروپایی ها قطعه ای از خاکشان را در اختیار صهیونیست ها قرار دهند تا هر دولتی می خواهند تشکیل دهند (از فرمايشات گهربار احمدی نژاد)

دوستان! ميدونيد که من آدم بی ادبی نيستم. همه سعی و تلاشم اين است که از کلمات سخيف و بی تربيتی در مورد افراد استفاده نکنم ولی بعد از اين چرت و پرت های اخير آقای رئيس جمهور ميخواهم با اجازه همه شما، از اين به بعد ، اين مردک را به لفظ ” کسخل“ صدا کنم و لذا هربار که به اين کلمه برخورديد بدانيد منظور همون کسلخله ديگه! اصلا اگر شما به لغتنامه فارسی به فارسی مرحوم دهخدا مراجعه کنيد می بينيد معنی کلمه کسخل ، احمدی نژاد است. خودم ديدم!

آقا جون! فکر نکنيد اين کلمه حرف بی تربيتی است. اين کلمه اصلا ربطی به خل بودن اونجای طرف ندارد. شاهدش هم اين است که اين کلمه مذکر و مونث نمی شناسد. مثل کلمه کسوف يا کسينوس زاويه ، يک کلمه علمی است که استفاده از آن هيچ عيبی هم ندارد.

آخه کدوم آدم عاقلی ميگه اروپايی ها يک قطعه از خاک خودشون رو به اسرائيل بدن تا اينا برن اونجا!؟ جون من يه بچه کودکستانی هم عقلش ميرسه که اين حرف چقدر مزخرفه اونوقت اين کسخل از طرف يک ملت ميره اين طرح ابتکاری! رو مطرح ميکنه

والله دنيا به اين حرفها ميخنده. عربها هم ديگه دارند به ريش ما ميخندند. فلسطينی ها هم دارند اين حرفها رو مسخره ميکنند.

يعنی چارتا آدم عاقل توی اين مملکت نيست به اين يارو طرز حرف زدن را ياد بده؟

آخه گوشکوب! تو که عرضه اداره يه توالت مسجد توی گرمسار رو نداری چرا در مورد اروپا و اسرائيل و تغيير نقشه جغرافيايی جهان حرف ميزنی؟

به يکی گفتند اگه ميخواهی در جمع بزرگان ، بزرگ ديده بشی حرفهای بزرگ بزرگ بزن. طرف رفت در جمع بزرگان و شروع کرد به بادهای بزرگ درآوردن!

14

2005-12-07T21:28:00.000-05:00

تاسف:

بنظر من علت اصلی فراوانی سوانح هوايی در ايران، کمبود قطعات و تجهيزات نيست بلکه کمبود عقل است.

همين!

13

2005-12-04T14:37:00.000-05:00

روز جهانی ايدز:

من هم به نوبه خود ميلاد مسعود ايدز رو به همه شما خواهران و برادران تبريک عرض ميکنم و از خداوند متعال شفای بيماران را مسئلت مينمايم.

و اما در مورد گراميداشت ايدز، نکاتی هست که بايد به آن توجه شود. نکته اول زنده نگه داشتن اين ايام الله است. بايد برادران و خواهران حزب اللهی و طلاب حوزه ها در اين مبارزه پيشقدم باشند. شما برادران و خواهران طلبه همچنان که در مقاطع مختلف هربار اسلام را در خطر ديديد کفن پوشيده به صحنه آمديد اين بار هم بايد وارد کارزار شويد منتها ديگر لازم نيست کفن بپوشيد بلکه همه تون کاندوم بپوشيد و به خيابانها بياييد و شعار بدهيد ”لبيک يا خامنه ای“.

نکته ديگر اين است که بدانيد ايدز يک بيماری نيست بلکه دسيسه دشمن است. بعضی از روشنفکران غرب زده خيال ميکنند با استفاده از کاندوم ديگر ايدز نميگيرند در صورتيکه نميدانند دشمن ممکن است با يه سوزن ته گرد بعضی از کاندوم ها را سوراخ کرده و با بسته بندی های فريبنده شما جوانان متدين را مبتلا به ايدز نمايد. لذا من در همين جا به شما توصيه ميکنم قبل از انجام هر عمليات منافی عفت، کاندوم تون رو مثل بادکنک باد کنيد تا معلوم شود سالم است يا خدای ناکرده سوراخدار. مبادا بدون امتحان کردن ،اونها رو استفاده کنيد. هول نشيد و عجله نکنيد.

و اما نکته آخر. من از دولت ميخواهم اين روز را تعطيل عمومی اعلام کند و شلوارها را بصورت نيمه اهتزاز درآورد و خواهران و برادران بسيجی عليه مراکز سرايت ايدز (يعنی مثلث شوم: دندانپزشکی، سازمان انتقال خون و سلمانی ها) عمليات استشهادی انجام دهند.

يک نکته هم بايد اضافه کنم و اون هم اين است که دولت به کارخانه های سازنده کاندوم دستور دهد اينقدر محصولاتشون رو تنگ نسازند. خفه شديم!

12

2005-12-03T11:42:00.000-05:00

کشف قانون جاذبه زمين:

يه روز احمدی نژاد رفت زير يه درخت سيب نشست و منتظر شد تا يه سيب از اون بالا بيفته و باعث بشه احمدی نژاد هم قانون جاذبه زمين رو دوباره کشف کنه.

روز اول از کله سحر تا غروب آفتاب هرچه نشست خبری نشد و سيبی نيفتاد.

روز دوم هم از بوق سحر تا نيمه شب نشست بازهم خبری نشد. بلند شد يه لگدی به درخت زد تا شايد يه سيبی ،چيزی، بيفته ولی بازهم فايده ای نداشت. در اثر لگد پرانی انگشت کوچيکه پايش دچار مهرورزی شد. خلاصه اون شب خسته و کوفته به خونه برگشت.

روز سوم هم از طلوع آفتاب تا ظهرخبری نشد.در اين موقع حوصله اش ديگه سر رفت يه چوبی برداشت و پرت کرد توی شاخ و برگهای اون درخت. ناگهان در کمال تعجب و ناباوری يه سيبی افتاد درست روی کله اش. وقتی هوش اومد با خودش گفت: خب، چرا اين سيب به سمت پايين حرکت کرد و به کله من خورد؟؟؟ حتما يه حکمتی در اين کار هست. شايد خداوند عنايت ويژه ای به من دارد. لابد امدادهای غيبی پشت اين جريان خوابيده.

فوری کفش و کاپشنش رو پوشيد و رفت خدمت آقای جوادی آملی. اينطوری ماجرا رو تعريف کرد:

”.... روز اول هرچه نشستيم خبری نشد. ما گفتيم اين کار بايد انجام بشه. روز دوم بازهم خبری نشد باز ما گفتيم اين کار بايد انجام بشه. خدمت آقا رفتيم ايشون هم گفتند اين کار بايد انجام بشه و بايد سيبی بيفته. خلاصه روز سوم رفتيم. همينکه ما نشستيم از امدادهای غيبی يه سيبی از آسمان اومد بسمت ما. اين که ميگم از آسمون اومد اغراق نميکنم ها. خيلی عجيب بود. يه سيب يعنی ميوه بهشتی، توی روز روشن از آسمون بيفته اونهم درست روی سر ما(در اين موقع آقای جوادی آملی هی ميگه: الله اکبر! جل الخالق! ماشاء الله!). خلاصه خيلی عجيب بود. يکی از رفقا به من گفت همينکه اون سيب خورد توی کله تو ،تو گفتی آخ ملاجم! البته من خودم هم اون رو احساس کردم ولی به روی خودم نياوردم. ديدم همه سيبا روی درخت چسبيدند و پايين نمی افتند . مثل اين بود که يه نيروی خارق العاده ای مثل چسب دوقلو اونا رو نيگه داشته. از اينجا فهميدم که اين همان نيروی جاذبه زمين است که با رهنمودهای مقام معظم رهبری و مساعدت شورای نگهبان توسط من کشف شد.“

11

2005-11-30T11:35:00.000-05:00

گزارش هيئت تحقيق و تفحص:

بدنبال انتشار فيلم جنجالی اظهارات احمدی نژاد در مورد سفرش به نيويورک، کميته حقيقت ياب متشکل از تعدادی آدمهای درست و حسابی مامور شدند تا در اين مورد تحقيق و تفحص کنند و با شاهدان عينی اين ماجرا گفتگو کرده و نتيجه را گزارش کنند. لذا با طرح سوال زير نظرات چند نفر از شاهدان عينی را جويا شدند:

- ميدونيد که رئيس جمهور محبوب ما در مورد سفرش به سازمان ملل يه حرفهايی زده که ما نميدونيم راست ميگه يا شر و ورّه. لطفا شما که از نزديک شاهد ماجرا بوديد نظرتان رو بفرماييد.

کوفی عنان: صددر صد راست ميگه. بحضرت عباس راست ميگه. اين تن بميره راست ميگه. چرا شما بهتان ميزنين به اون زبان بسته. من خودم شاهد بودم. خودم ديدم که موقع سحبتهای احمدی نژاد هيچ کس از جايش تکون نميخورد. آخه ميدونيد هربار که يه نفر ميره پشت تريبون سازمان ملل سخنرانی کنه، بقيه سران کشورها مرتب شلوغ ميکنن و از سر و کول هم بالا ميرن. پاکن و مدادتراش همديگه رو برميدارن. گوش بغل دستی شون رو می پيچونن. با هم کشتی ميگيرن و گاهی دعوا ميکنن. يه بار هم زدند لوله بخاری نفتی سازمان ملل افتاد توی صحن اجلاس. خلاصه خيلی شيطونی ميکنن ولی اين دفعه که رئيس جمهور محبوب شما صحبت ميکرد همه ساکت و آروم بودند. کسی انگشت توی دماغش نميکرد. همه محو جمال زيبای يوسف گمگشته شون شده بودند. بعضی ها هم از فرط محو شدن در زيبايی و خوش تیپی اين مرد در حالی که ميخواستند ميوه را با کارد ميوه خوری پوست بکنند دست خودشون را بريدند و راهی بيمارستان شدند و هنوز هم در اونجا بستری اند.

تونی بلر: خيلی مخلصتم احمدی نژاد جون. تو منو از گمراهی بيرون آوردی. يه عمر مسيحی بودم و مثل حيوان فساد ميکردم. ديگه توبه کردم. ديگه آدم شدم. خدا از سر تقصيرات ما بگذره. من همون موقع که چهره نورانی احمدی نژاد رو ديدم متحول شدم و همانجا فرياد برآوردم: اشهدان لا اله الا الله. شما نميدونين اين مرد چقدر حرفهای جالبی زد. دعای فرج آقا امام زمان رو توی سازمان ملل خواند.آخ حال کرديم. چند وقت بود اينجوری حالت معنوی پيدا نکرده بودیم. همان موقع که احمدی نژاد داشت سخنرانی ميکرد و هاله نور دورش را احاطه کرده بود من با خودم ميگفتم: خدايا قدرتت رو شکر! چی خلق کردی! تو در همه کار توانايی!

بحضرت عباس شاهکار خلقت خداست اين مرد. از اين کس خل تر رو خدا نميتونست خلق کنه. اين خودش نشانه قدرت خداست والا کی ميتونه اينجوری پشت سرهم زرت و پرت بگه؟ بجای طرح ابتکاری در مورد فعاليتهای هسته ای دعای توسل بخونه؟

آقاجون! اعجوبه ای است اين مرد. راستش رو بخواهيد تا بحال ما همچين چيزی نديده بوديم. بخاطر همين اونجوری حيرت زده شده بوديم و ساکت بوديم.

جورج دبيليو سی: من در مورد علت تکون نخوردن ديگران اظهار نظری نميکنم ولی مورد خودم رو ميگم. همين که احمدی نژاد شروع کرد به حرف زدن ، من احساس شديدی به رفتن به دبليو سی(همان مستراح سابق) پيدا کردم لذا توی يه کاغذ کوچک برای خانوم کاندوم ليزا رايس نوشتم که خانوم اجازه ! ما جيش داريم. ميشه بريم بيرون؟ که متاسفانه فکر ميکرد من بازهم دارم مثل سابق دروغ ميگم و لذا به من اجازه نداد. من هم نتونستم خودمو کنترل کنم و کاری که نبايد ميشد شد و ديگه من نميتونستم تکون تکون بخورم چون ميترسيدم از توی شلوارم بريزه بيرون و بقيه فکر کنند من هم بوی احمدی نژاد رو ميدم.

993

2005-11-26T11:25:00.000-05:00

هم نوايی:

قبل از انقلاب توی فيزيک يه پديده ای بود بنام اصل رزونانس يا تشديد يا همنوايی. نميدونم الان هم هست يا اون هم ممنوع شده ولی اون زمان يه اصل علمی بود که توی کتابهای علوم دبيرستان بود. هم نوايی يعنی اينکه اگر يه جسمی مرتعش بشه جسم مجاور خودش را نيز مرتعش کنه که گاهی جسم دوم ارتعاشش بيشتر از جسم اول خواهد بود.

خب، اين جريانی که ميخواهم براتون تعريف کنم را شخصا از زبان يکی از علما شنيدم و بنظر ميرسد واقعی واقعی باشد. اون عالم که الان خیلی هم مشهور است برای من چنين تعريف کرد:

اون قديم مديم ها که هنوز انقلاب نشده بود ، ما هنوز به آلاف و الوفی(يا علوف) نرسيده بوديم و مثل حالا سوار بنز ضد گلوله نشده بوديم و کمک هزينه ای که از دفتر مراجع عظام ميگرفتيم کفاف اموراتمون رو نميداد. بخاطر همين اگه ما رو برای خواندن روضه هرجا دعوت ميکردند با سرو کله ميرفتيم حتی اگه دهات اطراف شهر بود.

يه بار توی وسط تابستون ما رو دعوت کردند به يه روستا تا بريم روضه بخونيم. خونه از اون خونه قديمی های کاه و گلی بود که معمولا يه طبقه اند. وقتی يا الله گويان وارد حياط خونه شدیم ديدیم تعدادی گوسفند و بز در گوشه حياط پشت يه نرده چوبی هستند و يه الاغی را هم به اون نرده بسته اند. خب. اين طبيعی بود چون معمولا خونه های روستايی اينچنين است.

خلاصه رفتيم توی يه اتاق که هفت هشت تا خانوم خانباجی نشسته بودند و منتظر ما بودند تا براشون روضه بخونيم. روی صندلی نشستیم و نگاهی به اطراف کردیم ديدیم بدليل اينکه تابستون بود و پنجره به سمت حياط باز، فاصله من تا اون الاغ بسته شده در حياط منزل تقريبا يکی دو متر بيشتر نيست!

مطابق روال روضه های زنانه، ابتدا چند تا مسئله مربوط به خانوم ها را با صدايی آرام و آهسته براشون شرح دادم و همينکه خواستم روضه را با صدای بلند شروع کنم و مثلا گفتم: آآآآی، کرب و بلا...

به محض بلند شدن تُن صدای من، اون خره هم شروع کرد به عرعرکردن! و از اونجايی که حنجره اون قوی تر از من بود و فاصله او با اتاق کم لذا صدای من تحت الشعاع آوای سحر آميز آقا خره شد. اين بود که بلافاصله برای اينکه پيش خانوم ها ضايع نشم و قضيه سه نشه روضه را قطع کردم و با صدايی آرام و آهسته گفتم: ”قبل از اينکه روضه رو براتون بخونم يه مسئله ديگه از احکام زنانه و غسل استحاضه يادم اومد که بد نيست آن را هم براتون توضيح بدهم و....“ خلاصه همينکه ما با صدای آهسته و آرام شروع به حرف زدن کرديم خره آروم گرفت.

با خودم گفتم حتما اين همنوايی آقا خره با من اتفاقی بوده و لذا با تمام شدن اون مسئله زنانه دوباره روضه خواندن را با صدای بلند شروع کردم:آآآآی. کرب وبلا..

با کمال تعجب دوباره خره شروع کرد با ما همنوايی کردن. هرچه ما بلند تر ميخوانديم او هم صدای عرعرش بيشتر ميشد. ديدم اينجوری نميشه! ممکنه خانوم ها به اين همزمانی و همدلی ما با آقا خره پی ببرند لذا دوباره روضه را قطع کرديم و با صدای آهسته ولی محزون و گريه آور گفتيم: ايام ، ايام پربرکتی است. درهای رحمت باز است و...

خلاصه دوسه دقيقه آرام موعظه کرديم تا اون خره ساکت بشه. برای بار سوم تا خواستم روضه بخونم باز هم خره زد زير آواز! عرعر، عرعر...

در اين موقع ديدم تقريبا همه خانوم ها ،موضوع رو فهميدند و دارند زير چادر يواشکی ميخندند. فقط يکيشون بود که داشت از گريه هلاک ميشد و لپای خودش را ميکَند!

اين بود که به ميزبان گفتم: صغرا خانوم! شما که خودتون آخوند داشتيد چرا ديگه ما رو دعوت کرديد؟؟

994

2005-11-24T12:24:00.000-05:00

يک موضوع و سه خاطره:

آقا! ما از اول بچگی تا بحال از نظر سلمانی شانس نياورديم و هميشه با آرايشگاهی که ميرفتيم مشکل داشتيم. نه اينکه فکر کنيد ما خيلی خوش تیپ بوديم و وسواس داشتيم که مبادا جای پای سلمانی روی کله ما بماند و ديگه دخترها ما رو نيگاه نکنند، بلکه بخاطر اين بود که چون کله ما يه خورده کج و معوج و قناسه ميترسيديم سلمانی ناشی قيافه مون رو از اين که هست بدتر کنه. لذا هميشه از دوستان آدرس يه سلمانی خوب رو می پرسيدم ولی از شانس بد ما هر کدوم اونها يه مشکلی داشتند که امروز ميخوام سه خاطره واقعی از سه تا سلمانی رو براتون تعريف کنم:

خاطره اول:

توسط دوستان و آشنايان يه سلمانی پيدا کرده بودم که مغازه اش نزديک پل کريمخان و کمی بالاتر از واحد دخترانه دانشگاه آزاد بود. اين سلمانی کارش بيست بيست بود. هر مدلی که ميخواستی برات ميزد. خودش بچه شمال بود وهنوز لهجه رشتی اش را از دست نداده بود. همه چيز اين آرايشگر خوب بود جز يک چيز و آن هم اين بود که خيلی چشم چران بود. باور کنيد چند بار اين مسئله برای من اتفاق افتاد که دقيقا در همان موقع که او مشغول تنطيم خط ريش يا ميزان نمودن حد و حدود سبيلهای ما بود، چند تا از دخترهای دانشگاه آزاد که در پياده رو مشغول عبور از جلوی ويترين مغازه بودند باعث ميشد اين بابا دوتا چشم داشت دوتا ديگه هم قرض کند و با سر و کله ميرفت داخل ويترين که حظ بصر کامل ببرد و در همان حال که صورتش بسمت دخترها بود دستهايش ريش و سيبيل من بيچاره را خراب ميکرد بطوريکه هربار که از اونجا به محل کار ميرفتم کلی باعث خنده همکاران و دوستان ميشدم.

اين بود که ديدم نميشه بايد يه سلمونی ديگه پيدا کرد

خاطره دوم:

يه آرايشگاه رو به من معرفی کردند اون ور تهرون. کارش خيلی خوب بود. خيلی هم گرون ميگرفت ولی ارزشش رو داشت. تنها عيب اين بابا اين بود که هر وقت عطسه ميزد صورتش را آنطرفت تر نميگرفت و اصل کله ما را با ترشحاتش مورد عنايت قرار ميداد. باور کنيد هربار که از سلمانی به خونه ميرفتم يه هفته توی خونه بستری ميشدم و آمپول پنی سيلين جای جای نشيمنگاه ما را خالکوبی ميکرد.

يه روز گفتم اين که نميشه! ما هر ماه يه هفته بخاطر سلمانی بستری بشيم. بايد بگرديم و يه سلمونی ترو تميز ماهر پيدا کنيم.

خاطره سوم:

باور کنيد عين حقيقت رو ميگم و اغراق نميکنم. اين نفر آخری رو که پيدا کردم بازهم کارش عالی بود. عطسه هم نميزد و هيچ مشکلی نداشت ولی يک کار عجيب از او سر ميزد. هر بار که مثلا موهای شما را کوتاه ميکرد و سشوار ميکشيد و آنکارد ميکرد و همينکه آينه را در دست ميگرفت که شما پشت کله تان را هم ببينيد و خلاصه کار را ميخواست تمام کند يه ماچی از لپ شما ميکرد! اين کار را با همه مشتری ها ميکرد. فرقی نميکرد بچه باشد پير باشد خوشگل باشد زشت باشد.

دو سه نوبت ما هيچی نگفتيم و خودمون رو کنترل کرديم ولی ديديم بابا اينجور که نميشه! امروز ماچ فردا لابد کار ديگه! معلوم نيست ما اومديم اينجا سلمونی يا اينکه به لپ ما هتک حرمت بشه. برای کوتاه کردن موهامون هم پول بايد بديم و هم ماچ!

باور کنيد من اينقدر از اينکه يه مرد منو ماچ کنه عذاب ميکشم که حد نداره. (حالا اگه خانوم باشه يه حرفيه)

اين بود که ديگه اونجا نرفتم و اومدم کانادا. اينجا هم ماجراهايی اتفاق افتاد که يه روز سر فرصت براتون می نويسم